Kanonierki torpedowe typu Peleng-i Derya – tureckie kanonierki torpedowe z końca XIX wieku. W 1889 roku w niemieckiej stoczni Germaniawerft w Kilonii rozpoczęto budowę dwóch okrętów tego typu, z których do służby w marynarce wojennej Imperium Osmańskiego wszedł tylko jeden – „Peleng-i Derya”. Druga jednostka („Nımet”) nie została ukończona z powodów finansowych. „Peleng-i Derya” wzięła udział w wojnie grecko-tureckiej i I wojnie światowej, podczas której została zatopiona 23 maja 1915 roku przez brytyjski okręt podwodny .
Projekt i budowa W 1887 roku Imperium Osmańskie zamówiło w Niemczech dwie kanonierki torpedowe typu Peleng-i Derya. Oba okręty zbudowane zostały w stoczni Germaniawerft w Kilonii. Stępki jednostek położono w 1889 roku, a zwodowane zostały w 1890 roku. „Nımet” po wodowaniu został rozebrany i w sekcjach przetransportowany do Stambułu, natomiast budowę „Peleng-i Derya” kontynuowano w macierzystej stoczni do 1896 roku.
Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los „Peleng-i Derya” Germaniawerft 1889 1890 wrzesień 1896 zatopiony 23 maja 1915 „Nımet” 30 stycznia 1890 – rozebrany i złomowany w 1909
Dane taktyczno-techniczne Okręty były kanonierkami torpedowymi z kadłubami wykonanymi ze stali. Długość całkowita wynosiła 75,5 metra (72 metry między pionami), szerokość 8,5 metra i zanurzenie 2,9 metra. Wyporność normalna wynosiła 755 ton, zaś pełna 900 ton. Jednostki napędzane była przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania Germania o łącznej mocy 4700 KM, do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe (także produkcji Germanii). Prędkość maksymalna napędzanych dwoma śrubami okrętów wynosiła 18 węzłów. Okręty zabierały zapas 175 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostek składały się dwa pojedyncze działa kalibru 105 mm SK L/35 C/91 Kruppa oraz sześć pojedynczych dział kalibru 47 mm SK L/40 C/91 Kruppa. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kalibru 356 mm, w tym jedna stała na dziobie.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 9 oficerów, 11 podoficerów i 60 marynarzy.
Służba Z powodu wstrzymania finansowania przez władze Imperium Osmańskiego budowa „Nımeta” została wstrzymana w 1893 roku, w związku z czym nie wszedł on nigdy w skład marynarki wojennej. Kadłub okrętu został rozebrany i złomowany w 1909 roku.
„Peleng-i Derya” został wcielony do marynarki wojennej Imperium Osmańskiego we wrześniu 1896 roku. W 1897 roku, podczas wojny grecko-tureckiej, jednostka znajdowała się w składzie 2. eskadry floty osmańskiej, jednak wraz z resztą floty przebywała przez cały okres działań wojennych w Dardanelach. W 1913 roku ze względu na stan techniczny okręt wycofano do rezerwy, a do służby powrócił we wrześniu 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej.
23 maja 1915 roku nieopodal Bakırköy „Peleng-i Derya” została storpedowana przez brytyjski okręt podwodny . Kanonierka zatonęła natychmiast, a na jej pokładzie zginęło dwóch członków załogi. W 1915 roku wrak okrętu podniesiono i przeholowano do Stambułu, po czym w 1920 roku złomowano.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia