Fundusz Zmian Strukturalnych w Przemyśle – instrument finansowy służący do wyrównania dysproporcji w poziomie rozwoju poszczególnych gałęzi przemysłu.

Utworzenie Funduszu Na podstawie ustawy z 1987 r. o Funduszu Zmian Strukturalnych w Przemyśle utworzono FunduszDz. U. 1987 nr 33, poz. 182: Ustawa z dnia 23 października 1987 r. o Funduszu Zmian Strukturalnych w Przemyśle..

Zadania Funduszu Do zadań Funduszu należało wspomaganie finansowe – zgodnie z kierunkami polityki restrukturyzacyjnej państwa – przedsięwzięć wdrożeniowych i modernizacyjnych w przemyśle, polegających w szczególności na:

wdrażaniu do produkcji nowoczesnych wyrobów i technologii odpowiadających światowym standardom, uruchamianiu i rozwoju produkcji wyrobów i technologii energo- i materiałooszczędnych, zwiększaniu lub uruchamianiu opłacalnego eksportu wyrobów przetworzonych, regeneracji części i zagospodarowaniu surowców wtórnych, zakupie licencji i wyników prac badawczych, unowocześnianiu urządzeń dla poprawy stanu bezpieczeństwa i higieny pracy, zwiększeniu i rozwoju produkcji surowców, materiałów i wyrobów dla budownictwa.

Dochody Funduszu Dochodami Funduszu były:

dobrowolne wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych z zysku do podziału funduszu rozwoju i funduszu postępu techniczno-ekonomicznego, wpłaty części odpisów amortyzacyjnych państwowych przedsiębiorstw przemysłowych, część środków Centralnego Funduszu Wspomagania Wdrożeń w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotacje z budżetu centralnego, wpłaty jednostek gospodarki uspołecznionej z tytułu: sprzedaży wyrobów (usług) objętych zakazem produkcji, zakazem stosowania przy ich produkcji technologii wytwarzania nadmiernie energochłonnych i materiałochłonnych oraz zakazem stosowania niektórych materiałów do produkcji i świadczenia usług – dokonywane na podstawie odrębnych przepisów, przekroczenia państwowych normatywów zużycia paliw, energii, surowców i materiałów – dokonywane na podstawie odrębnych przepisów, przekroczenia limitów zużycia energii elektrycznej i paliw gazowych – w wysokości ustalonych opłat dodatkowych, kary nakładane za nieprzestrzeganie przez jednostki gospodarki uspołecznionej przepisów o gospodarce paliwowo-energetycznej, wpływy z narzutu do cen sprzedaży opon trakcyjnych, pobieranego od jednostek gospodarki uspołecznionej, które nie odsprzedają opon nadających się do bieżnikowania, wpłaty jednostek gospodarczych z tytułu niezagospodarowania oraz nieprawidłowej gospodarki surowcami wtórnymi, wpłaty części odpisów amortyzacyjnych państwowych przedsiębiorstw przemysłu wydobywczego, energetyki i gazownictwa oraz całości amortyzacji maszyn górniczych objętych scentralizowaną gospodarką, podlegających odprowadzeniu na scentralizowane fundusze stosownie do przepisów o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych, wpływy z nadwyżki środków uzyskanych ze sprzedaży składników majątkowych – ponad sumę długów – likwidowanych państwowych przedsiębiorstw przemysłowych, dla których organem założycielskim jest Minister Przemysłu, dochody z tytułu udziału Funduszu w spółkach, przedsiębiorstwach mieszanych i przedsiębiorstwach wspólnych, inne wpłaty, środki z innych funduszów i rachunków scentralizowanych oraz darowizny.

Środki dewizowe Funduszu Fundusz dysponował rachunkiem środków dewizowych.

Na rachunku środków dewizowych były gromadzone:

środki wydzielone na ten cel w centralnych planach rocznych w relacji do wpływów dewizowych z opłacalnego eksportu wyrobów i usług przemysłowych w wysokości nie większej niż 10%, środki nabyte w ramach przetargów walutowych, środki z zaciąganych kredytów i pożyczek, inne wpływy.

Kierunki przeznaczania środków Funduszu Fundusz przeznaczał posiadane środki na:

udzielanie pożyczek wspierających politykę restrukturyzacyjną państwa i inicjatywy restrukturyzacyjne przedsiębiorstw, przyznawanie dotacji bezzwrotnych, szczególnie w przypadku przedsięwzięć energo- i materiałooszczędnych, z których efekty uzyskują głównie użytkownicy wyrobów, wnoszenie udziałów do spółek, pierwsze wyposażenie nowo tworzonych przedsiębiorstw, nowych działów lub wydziałów w istniejących przedsiębiorstwach oraz nowoczesnych systemów organizacyjnych, nabywanie obligacji i akcji przedsiębiorstw, jeśli ich emisja jest związana z finansowaniem zmian strukturalnych w przemyśle.

Organy Funduszu Organami Funduszu były Rada Nadzorcza i Zarząd. Rada Nadzorcza liczyła 12 osób. W skład Rady Nadzorczej wchodzili: przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie, powoływani i odwoływani przez Ministra Przemysłu, w tym po jednym przedstawicielu: Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów, Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, Ministra Finansów, Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, Ministra Rynku Wewnętrznego oraz Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.

Rada Nadzorcza Do zadań Rady Nadzorczej należało:

uchwalanie planów działalności Funduszu, zatwierdzanie wniosków Zarządu w sprawie udzielania pożyczek i wniosków o wniesienie udziałów do spółek ze środków Funduszu, których wartość przekracza 1 mld zł, oraz wniosków Zarządu o przyznanie dotacji, których wartość przekracza 100 mln zł, ustalanie kryteriów wyboru przedsięwzięć finansowanych ze środków Funduszu, zatwierdzanie wniosków Zarządu w sprawach emisji obligacji oraz zaciągania kredytów i pożyczek przez Fundusz, ustalanie zasad wynagradzania członków Zarządu oraz pracowników Biura Funduszu, zatwierdzanie rocznych sprawozdań Zarządu z działalności Funduszu i bilansów Funduszu, kontrola działalności Zarządu i Biura Funduszu, składanie Ministrowi Przemysłu rocznych sprawozdań z działalności Funduszu.

Zarząd Funduszu Zarząd Funduszu stanowili Prezes i jego zastępcy powoływani i odwoływani przez Ministra Przemysłu, na wniosek Rady Nadzorczej.

Do zadań Zarządu należało:

opracowywanie planów działalności, z uwzględnieniem celów gospodarczych, dokonywanie wyboru przedsięwzięć do finansowania ze środków Funduszu, gospodarowanie środkami Funduszu, a w szczególności udzielanie pożyczek i dotacji, wnoszenie udziałów, zakup akcji i obligacji, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Nadzorczej, kontrolowanie wykorzystania pożyczek i dotacji przyznawanych ze środków Funduszu, opracowywanie analiz i prognoz zmian strukturalnych w gospodarce, składanie Radzie Nadzorczej sprawozdań z działalności, zatrudnianie pracowników Biura Funduszu i ustalanie warunków ich pracy i płac.

Zniesienie Funduszu Na podstawie ustawy z 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy przeszedł w stan likwidacji Fundusz Zmian Strukturalnych w PrzemyśleDz. U. 1990 nr 89, poz. 517: Ustawa z dnia 14 grudnia 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy..

Przypisy

Kategoria:Przemysł w Polsce Kategoria:Gospodarka PRL