Władysław Kazimierz Klemens Bieńkowski (ur. 11 grudnia 1894 w Wieliszewie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Stanisława i Janiny, urodzony 11 grudnia 1894 w Wieliszewie. Do Wojska Polskiego został przyjęty w stopniu podporucznika z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 2 pułku piechoty Legionów. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 2 Dywizji Piechoty Legionów, a jego oddziałem macierzystym był 2 pp Leg.

Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w macierzystym pułku w Pińczowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1851. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Zdał egzamin wstępny do francuskiej Wyższej Szkoły Wojennej w Paryżu (franc. École Supérieure de Guerre), lecz z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony z 2 pp Leg. do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu normalnego 1924/26. Z dniem 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Biura Ogólno Organizacyjnego II wiceministra spraw wojskowych w Warszawie. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. Z dniem 15 września 1929 został przeniesiony służbowo do Biura Inspekcji Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1931 i 69. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 25 kwietnia 1934 został przeniesiony do 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy batalionu. W październiku 1935 został przeniesiony do Departamentu Dowodzenia Ogólnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 50. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę we wspomnianym departamencie na stanowisku szefa Wydziału Psychologiczno-Wychowawczego.

W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, dostał się do niewoli sowieckiej i następnie osadzono go w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 170).

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1934 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska” Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi nr 173 – 28 lutego 1925 „za zasługi położone w dziedzinie wyszkolenia armji Rzeczypospolitej Polskiej”M.P. z 1925 r. nr 56, poz. 217. Medal Zwycięstwa Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych – 19 maja 1936

Upamiętnienie W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, pułkownik Władysław Bieńkowski został uhonorowany poprzez zasadzenie Dębu Pamięci, przy Zespole Oświatowo-Sportowym „Baza” w Mrągowie.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 85 Pułku Strzelców Wileńskich Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie