Wilhelm Emrich (ur. 29 listopada 1909 w Nieder-Jeutz k. Diedenhofen, zm. 7 sierpnia 1998 w Berlinie) – niemiecki germanista, literaturoznawca.
Życiorys Studiował i doktoryzował się (1933) w zakresie filologii germańskiej we Frankfurcie nad Menem. Docenturę otrzymał na Uniwersytecie w Getyndze w 1949, a katedrę języka i literatury niemieckiej w 1953 na Uniwersytecie w Kolonii. Od 1956 był wykładowcą Wolnego Uniwersytetu w Berlinie Zachodnimnota biograficzna w: Wilhelm Emrich, ''Świat jako sąd: "Proces" Kafki'', w: ''Sztuka interpretacji'', tom II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk, 1973, s. 159. thumb|210px|Grób na cmentarzu Luisen-Kirchhof II w Berlinie-Charlottenburgu Zainteresowania naukowe Jego głównymi zainteresowaniami naukowymi była klasyczna i współczesna literatura niemiecka. Polemizował z ahistoryzmem "interpretacji immanentnej" oraz z redukcjonizmem interpretacji archetypowej i mitograficznej, postulując jednocześnie "dialektyczną syntezę formalizmu i realizmu" w badaniach nad literaturą. Uwydatniał poznawczotwórczą i dezalienacyjną rolę wielkiej poezji. Miała być ona elementem "rozumu estetycznego" i przez swoje obrazowe konstrukcje, w tym parabole, alegorie oraz symbole, przeciwstawiać się miała reifikacji (tak społecznej, jak i naukowej), ukazując perspektywy wolnej, rozumnej egzystencji człowieka. Krytykował te zjawiska we współczesnej literaturze, które były według niego przejawami absolutyzacji losu i absurdu, "mityzujące zafałszowania rzeczywistej dialektyki wolności i konieczności".
Dzieła Najważniejsze dzieła:
Die Symbolik von Faust II (1943), Franz Kafka (1957), Protest und Verheissung (1960), Geist und Widergeist (1966), Polemik (1968).
Przypisy
Kategoria:Niemieccy germaniści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Kolonii Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wolnego Uniwersytetu Berlińskiego Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Niemieccy literaturoznawcy