mały|Tablica upamiętniająca Ireneusza Henryka Dubaniewicza. Park na Zdrowiu, Łódź Henryk Dubaniewicz, właśc. Ireneusz Henryk Dubaniewicz (ur. 28 czerwca 1938 w Łodzi, zm. 27 marca 1992, tamże) – polski geograf, urbanista, autor miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla Łodzi.
Życiorys W 1961 został magistrem geografii na Uniwersytecie Łódzkim, w 1965 ukończył studia na Politechnice Warszawskiej. W 1971 uzyskał stopień doktora na UŁ. W latach 1961–1962 pracował jako lektor klimatologiczny w Planetarium Śląskim w Chorzowie. Następnie jako ekonomista Działu Lokalizacji i Założeń Projektowym Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych w Łodzi w latach 1962–1963. Od 1963 pracował jako adiunkt, a następnie w latach 1974–1982 kierownik Zakładu Meteorologii, Klimatologii i Hydrologii Instytutu Geografii Fizycznej i Kształtowania Środowiska na UŁ oraz od 1979 organizator i kierownik Podyplomowego Studium Kształtowania i Ochrony Środowiska. Od 1980 był również rzeczoznawcą, a od 1983 oraz członkiem Komisji Kwalifikacyjnej Rzeczoznawców Towarzystwa Urbanistów Polskich. Był również członkiem Komisji Fizycznej Atmosfery Komitetu Geofizyki PAN w latach 1979–1981 oraz Komitetu Meteorologii i Fizyki Atmosfery PAN w 1984.
Był członkiem rady naukowej przy Prezydium WRN w Łodzi w latach 1973–1975 oraz przy Wojewodzie Piotrkowskim w latach 1976–1980. Był również członkiem Sekcji Meteorologii przy Radzie Naukowej Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w latach 1979–1982, a także od 1963 członkiem Polskiego Towarzystwa Geofizycznego, w ramach którego w latach 1969–1976 był sekretarzem, a następnie od 1977 członkiem zarządu oddziału łódzkiego, W 1964 został członkiem Polskiego Towarzystwa Geograficznego, którego w latach 1972–1975 był wiceprzewodniczącym, a następnie do 1978 członkiem zarządu oddziału łódzkiego, a od 1984 wiceprzewodniczącym Głównej Komisji Rewizyjnej. W 1968 został członkiem Oddziału łódzkiego Towarzystwa Urbanistów Polskich, którego w latach 1979–1979 był wiceprezesem, a następnie prezesem. Był członkiem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, z ramienia którego w 1991 bezskutecznie kandydował w wyborach do sejmu.
Redagował wydawnictwa geograficzne Uniwersytetu Łódzkiego.
Życie prywatne Dubaniewicz miał żonę i córkę.
Został pochowany w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.
Upamiętnienie w Łodzi w 1994 imieniem Henryka Dubaniewicza nazwano powstały w 1964 tzw. Skwer Młodości. w Parku na Zdrowiu w Łodzi pomiędzy terenem dawnego lunaparku a ul. Konstantynowską znajduje się kamień upamiętniający Ireneusza Henryka Dubaniewicza.
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (1977)
Publikacje Zróżnicowanie klimatyczne województwa łódzkiego (1971), Klimat województwa łódzkiego (1974), Ocena tendencji zmian stanu czystości rzek Polski środkowej metodą współczynnika Wz (1986), Przewodnik metodyczny i organizacyjny (1988), Biometeorologia turystyki: wybrane zagadnienia z biometeorologii człowieka. Cz. 1 (1988), Biometeorologia turystyki: wybrane zagadnienia z biometeorologii człowieka. Cz. 2 (1989).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Polscy klimatolodzy Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Członkowie Towarzystwa Urbanistów Polskich Kategoria:Pracownicy Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi