John Stuart Robertson (ur. 14 czerwca 1878 w London, zm. 5 listopada 1964 w Escondido) – kanadyjski aktor filmowy i teatralny oraz reżyser filmowy epoki kina niemego oraz pierwszych lat filmu dźwiękowego. Najbardziej znany z wyreżyserowania horroru Doktor Jekyll i pan Hyde (1920) i dramatu Tess z krainy burz (1922).
Był szanowanym i dobrze znanym reżyserem w kręgach hollywoodzkich, o którym pisano, że „był wysoko ceniony jako filmowiec za swoje podejście do przedstawiania szczerości bez bycia ckliwym w przekazie”. Uchodził również za jednego z pięciu najlepszych reżyserów lat 20. i 30. XX wieku. Amerykański zespół muzyczny The Byrds poświęcił mu utwór „Old John Robertson” z 1967.
Życiorys thumb|220px|left|Robertson ćwiczący szermierkę z Elsie Ferguson (1921) John Stuart Robertson urodził się 14 czerwca 1878 w kanadyjskim London w prowincji Ontario. Karierę zaczynał w Nowym Jorku, występując w tamtejszych teatrach. W 1915 debiutował jako aktor w przemyśle filmowym, grając w niemych produkcjach Vitagraph Studios, takich jak The Combat, An Enemy to the King i His Wife’s Good Name (wszystkie z 1916).
W 1916 zaczął reżyserować, a do najbardziej cenionych filmów w jego dorobku zalicza się horror Doktor Jekyll i pan Hyde (1920) – uchodzący za jedną z najlepszych ekranizacji noweli pióra Roberta Louisa Stevensona z 1886 – i dramat Tess z krainy burz (1922) z główną rolą Mary Pickford. Współpracował także z jednym z najbardziej cenionych aktorów lat 20. XX wieku – Richardem Barthelmessem, którego angażował do dramatu historycznego Jasny szal (1923) oraz dramatów The Fighting Blade (1923) i The Enchanted Cottage (1924; był on jednym z najbardziej cenionych filmów epoki kina niemego).
W 1926 inkasował 25 tys. dolarów za film, co było w owych czasach znaczącą sumą dla reżyserów. Na swoim koncie miał też współpracę ze studiem Metro-Goldwyn-Mayer, dla którego wyreżyserował dramat romantyczny Annie Laurie z Lillian Gish w głównej roli (pomimo dobrych relacji, aktorka w swej autobiografii opisywała reżysera jako „Johna Robinsona”).
Po zastosowaniu, a następnie przejściu na technologię dźwiękową na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, reżyserował takie obrazy jak, dramat z ery Pre-Code The Phantom of Paris (1931), komedia Little Orphan Annie (1932) oraz dramat Nasze słoneczko (1935), będącym ostatnim filmem w jego karierze, obejmującej ponad 40 produkcji. Współpracował z takimi aktorami, jak Greta Garbo, John Barrymore, Mary Astor, Mary Pickford i Shirley Temple.
Zmarł 5 listopada 1964 w Escondido w stanie Kalifornia w wieku 86 lat. Został pochowany u boku żony na Mount Pleasant Cemetery w London.
Życie prywatne thumb|220px|Robertson z małżonką Josephiną Lovett (1924) thumb|220px|Robertson (1921) thumb|220px|Od lewej: Gilbert Parker, Charles H. Bell, Thomas J. Geraghty i Robertson (1921) Był żonaty ze scenarzystką Josephiną Lovett (1877–1958). Po przejściu na filmową emeryturę, przez wiele lat mieszkał z małżonką w Rancho Santa Fe w Kalifornii. W 1935 założył Rancho Riding Club.
Filmografia Opracowano na podstawie materiału źródłowego:
aktor 1916: The Supreme Temptation – monsignore Picard 1916: The Destroyers – Lawlor 1916: The Combat – Philip Lewis 1916: The Conflict – Fred Weyburn 1916: An Enemy to the King – Claude Le Chastre 1916: His Wife’s Good Name – doktor Cameron 1916: The Scarlet Runner (serial kinowy) – Paul Western 1917: Her Right to Live – Daniel Hoadley 1917: The Maelstrom – nieokreślona rola
reżyser
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Aktorzy związani z Nowym Jorkiem Kategoria:Kanadyjscy aktorzy filmowi Kategoria:Kanadyjscy aktorzy teatralni Kategoria:Kanadyjscy reżyserzy filmowi Kategoria:Ludzie urodzeni w London (Kanada) Kategoria:Ludzie związani z Kalifornią Kategoria:Pochówki w Kanadzie Kategoria:Reżyserzy filmowi związani z Los Angeles Kategoria:Reżyserzy kina niemego Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1964