Tomasz Mysłek

Tomasz Cyprian Mysłek (ur. 26 września 1959 w Częstochowie) – polski polityk, publicysta i urzędnik państwowy, działacz opozycyjny w PRL.

Życiorys Syn Edwarda i Heleny. Od 1979 studiował w Instytucie Filologii Germańskiej Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego; w 1983 zmuszony do przeniesienia się na Uniwersytet Wrocławski, gdzie w 1986 uzyskał magisterium z germanistyki. W 1989 ukończył historię na Uniwersytecie Warszawskim. Od młodości zaangażowany w działalność wolnościowo-antykomunistyczną, np. w nocy przed 1 maja 1978 zniszczył sto kilkadziesiąt czerwonych flag w gminie Blachownia (wraz z dwoma kolegami z VII LO w Częstochowie), a w marcu 1980 kolportował w Łodzi ulotki wzywające do bojkotu wyborów do Sejmu PRL. Od 1980 był związany z Ruchem Młodej Polski, zajmował się rozprowadzaniem jego wydawnictw. Od października 1980 działał w zarządzie uczelnianym Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UŁ, był współorganizatorem strajku studenckiego z lutego 1981 oraz delegatem na I Krajowy Zjazd NZS w Krakowie. Zajmował się także redagowaniem postulatów studentów oraz pisaniem do uczelnianego pisma „Veto”, stworzył również plakat ostrzegający przed stanem wojennym. Od 14 grudnia 1981 uczestniczył w proteście na Wydziale Prawa UŁ, kolejnego dnia zatrzymany podczas kolportażu ulotek wzywających do jego poparcia. Od 16 grudnia 1981 do 7 października 1982 internowany kolejno w ośrodkach odosobnienia w Sieradzu, Łowiczu i Kwidzynie. Pomiędzy 1983 a 1989 kolportował niezależne wydawnictwa we Wrocławiu (m.in. czasopismo „Stańczyk”). W latach 1981–1984 był inwigilowany przez SB PRL.

Po 1989 pozostał zaangażowany politycznie. Od stycznia 1990 do 2002 działał w Unii Polityki Realnej, od 1992 do 1997 kierując jej częstochowskim oddziałem. W wyborach w 1993 i wyborach w 1997 otwierał częstochowską listę okręgową UPR do Sejmu. Później związany z Prawicą Rzeczypospolitej, w 2010 wystartował do sejmiku mazowieckiego. W 2014 kandydował do rady miejskiej Warszawy z listy PiS (jako reprezentant Prawicy), mandat uzyskał w 2017 w miejsce Macieja Stasiaka. W 2018 nie startował ponownie.

Od 1989 do 1991 był wiceprezesem Częstochowskiego Towarzystwa Gospodarczego, następnie przez rok nauczycielem historii w V Liceum Ogólnokształcącym w Częstochowie. W kolejnych latach zatrudniony w dziale marketingu fabryki oraz jako redaktor w wydawnictwie, potem związany z instytucjami państwowymi. Zatrudniony w Polskiej Agencji Informacyjnej (1999–2005), Kancelarii Sejmu (2005–2009) oraz biurze prasowym Banku Pocztowego (2010–2012). Autor książek. Przez wiele lat zajmował się także publicystyką prasową: od 1990 w „Najwyższym Czasie”, od 1999 w „Gazecie Polskiej”, od 2002 do 2014 w tygodniku „Nasza Polska”.

Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2007) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2019).

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów Kategoria:Działacze Ruchu Młodej Polski Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Ludzie związani z prasą podziemną w Polsce 1945–1989 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy Prawicy Rzeczypospolitej Kategoria:Politycy Unii Polityki Realnej Kategoria:Polscy działacze gospodarczy Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy nauczyciele historii Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy III Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1959