Tadeusz Jan Skórka (ur. 5 czerwca 1924 w Sanoku, zm. 26 stycznia 1996 tamże) – polski ekonomista.

Życiorys Tadeusz Jan Skórka urodził się 5 czerwca 1924Tu podano 5 czerwca 1925, zob. Archiwum Państwowe w Rzeszowie. Oddział w Sanoku. Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalogi zawierające świadectwa dojrzałości absolwentów ww. szkoły z lat 1927-1950. Świadectwa dojrzałości Liceum Ogólnokształcącego 1946/1947 (zesp. 7, sygn. 262), k. 231. w Sanoku w robotniczej rodzinie Alojzego (zm. 1939) i Anny z domu Maślany (1895–1969). Miał siostrę Kazimierę (1921–2004, synowa Stanisława i żona Juliusza Augustyńskiego)) i brata Adama (1928–1982). W rodzinnym mieście w 1938 ukończył naukę w 7-klasowej Szkole Powszechnej III stopnia im. Króla Władysława Jagiełły. Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej był zatrudniony w miejscowej fabryce maszyn i wagonów. Od 1941 uczył się tam zawodu tokarza, a w 1944 zdał egzamin na czeladnika. Po nadejściu frontu wschodniego od 21 sierpnia 1944 do 30 marca 1956 pełnił służbę w organach Milicji Obywatelskiej w Sanoku w tamtejszej Komendzie Powiatowej. W tym czasie brał udział w działaniach tzw. utrwalania władzy ludowej, w tym przy ochronie obiektów przemysłowych i państwowych oraz w walkach z bandami UPA w podsanockich wsiach Odrzechowa, Niebieszczany, Dobra, Tyrawa Wołoska, Rakowa, działając pod dowództwem Jana Hnatuśki. Później podjął edukację i w 1947 zdał egzamin dojrzałości według programu wydziału matematyczno-fizycznego w oddziale dla dorosłych Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w SanokuArchiwum Państwowe w Rzeszowie. Oddział w Sanoku. Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalogi zawierające świadectwa dojrzałości absolwentów ww. szkoły z lat 1927-1950. Świadectwa dojrzałości Liceum Ogólnokształcącego 1946/1947 (zesp. 7, sygn. 262), k. 231..

Od 1947 pracował w Banku Gospodarstwa Spółdzielczego jako kasjer, zaś po restrukturyzacji w Państwowym Banku Rolnym jako technik bankowy do 1950. Od 1950 do 1954 studiował w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom magistra ekonomii II stopnia na Wydziale Finansów i StatystykiTu podano lata studiów od 1955 do 1960. .. Podczas tego kształcenia pracował jako nauczyciel w Technikum Administracyjno-Handlowym pod Warszawą. W 1954 na podstawie nakazu pracy został skierowany do Sanockiej Fabryki Wagonów „Sanowag” (od 1958 funkcjonującej pod nazwą Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”). Kolejno zajmował stanowiska planisty, kierownika działu planowania, organizacji i zatrudnienia, od 1957 do 1967 zastępcy dyrektora ds. administracyjnych i handlowych. Od 16 października 1967 do 31 października 1977 sprawował stanowisko naczelnego dyrektora Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku. W tym okresie trwała rozbudowa tej fabryki oraz inwestycje poboczne (mieszkaniowe i obiekty oświatowe). Po odejściu ze Stomilu powrócił do Autosanu, gdzie w 1978 był starszym specjalistą ds. sprzedaży (handlu) i eksportu. Z pracy tamże przeszedł na emeryturę.

Od 1944 do 1947 działał w ZHP w Sanoku. Od 1947 należał do PPS, a od 1954 do PZPR. Pełnił funkcje członka komisji kontroli partii (1956–1959), członka plenum Komitetu Powiatowej PZPR (1967–1977), członka komisji ekonomicznej KP i Komitetu Miejskiego PZPR. Był członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku kadencji 1961–1965 i 1965–1969. Od 1978 należał do koła miejsko-gminnego ZBoWiD w Sanoku. Na bazie studium wojskowego otrzymał stopień podporucznika.

Od 1950 jego żoną była Elżbieta Maria z domu Wojnarowicz (zm. 2016), z którą miał synów Andrzeja (1952–2015) i Wojciecha (ur. 1959).

Zmarł 26 stycznia 1996W treści inskrypcji nagrobnej podano datę 21 stycznia 1996, zob. . Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku 29 stycznia 1996.

thumb|240px|Grobowiec Tadeusza Skórki

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1971) Złoty Krzyż Zasługi (1962) Srebrny Krzyż Zasługi (1958) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1976) Złote Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1972) Odznaka „Za zasługi dla przemysłu chemicznego” (1974) Zasłużony Pracownik Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku (1974) Odznaka „Zasłużony Działacz Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów” Jubileuszowy Adres (1984)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku (1945–1973) Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Członkowie Komitetów Powiatowych PZPR Kategoria:Członkowie Komitetu Miejskiego PZPR w Sanoku Kategoria:Członkowie Miejskich Komisji Kontroli Partyjnej PZPR Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Członkowie ZHP Kategoria:Funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej Kategoria:Harcerze związani z Sanokiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Sanoku Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za zasługi dla przemysłu chemicznego” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Radni Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Kategoria:Pracownicy fabryki przemysłu gumowego w Sanoku Kategoria:Uczestnicy walk z ukraińskim podziemiem zbrojnym 1939–1947 (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1996