Nieinfekcyjne choroby roślin, czasem zwane także chorobami fizjologicznymi roślin – choroby roślin spowodowane niekorzystnymi dla nich warunkami atmosferycznymi, glebowymi, niedoborem niezbędnych składników lub trującymi pierwiastkami i związkami chemicznymi występującymi w powietrzu, glebie i wodzie. Wspólną ich cechą jest to, że nie są zakaźne, tzn. nie przenoszą się z rośliny na roślinę. Mogą jednak wystąpić masowo i spowodować duże szkody.
Grupy czynników powodujących nieinfekcyjne choroby roślin Nieinfekcyjne chorobowe czynniki atmosferyczne: zbyt mała lub zbyt duża wilgotność powietrza; nadmierne opady atmosferyczne; zbyt niska temperatura; zbyt wysoka temperatura; niedostatek lub nadmiar światła; trujące składniki powietrza Nieinfekcyjne chorobowe czynniki glebowe: nadmiar wody w glebie; niedobór wody w glebie; nieodpowiednia temperatura gleby. Niedobór lub nadmiar składników pokarmowych: niedobór lub nadmiar azotu; niedobór lub nadmiar fosforu; niedobór lub nadmiar potasu; niedobór lub nadmiar magnezu; niedobór lub nadmiar wapnia; niedobór lub nadmiar siarki; niedobór lub nadmiar żelaza; niedobór lub nadmiar boru; niedobór lub nadmiar manganu; niedobór lub nadmiar miedzi; niedobór lub nadmiar cynku; niedobór lub nadmiar molibdenu. Nieinfekcyjnym chorobom roślin uprawnych nadano nazwy, np. dzieciuchowatość bulw ziemniaka, zgorzel liści sercowych buraka itp.
Przypisy