3 pułk konny im. Ołeksandra Udowyczenki – oddział kawalerii Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W wyniku rozmów atamana Symona Petlury z naczelnikiem państwa i zarazem naczelnym wodzem wojsk polskich Józefem Piłsudskim prowadzonych w grudniu 1919, ten ostatni wyraził zgodę na tworzenie ukraińskich jednostek wojskowych w Polsce.
Pułk został sformowany z resztek rozbitej 26 grudnia 1919 w okolicach Żywotowa 3 Żelaznej Dywizji Strzelców. W jego skład weszły cztery sotnie kawalerii i jedna karabinów maszynowych. Każda z sotni nosiła imię jednego z oddziałów rozbitej dywizji i kultywowała jego tradycje. W momencie sformowania pułk liczył 140 „szabel” i 4 karabiny maszynowe. Używał pieczęci z napisem „3 pułk konny pułkownika Udowyczenki”, choć nazwa ta nie została oficjalnie zatwierdzona. 30 czerwca pułk utracił status samodzielnej jednostki i został włączony do Samodzielnej Dywizji Kawalerii.
W październiku Armia URL przeprowadziła mobilizację. W jej wyniku liczebność jej oddziałów znacznie wzrosła. W związku z podpisaniem przez Polskę układu o zawieszeniu broni na froncie przeciwbolszewickim, od 18 października wojska ukraińskie zmuszone były prowadzić działania zbrojne samodzielnie.
W listopadzie, pod naporem wojsk sowieckich, brygada doznała dużych strat i przeszła na zachodni brzeg Zbrucza, gdzie została internowana przez Wojsko Polskie. Na podstawie rozkazu dowódcy dywizji nr 50 z 13 kwietnia 1921, pułk wydzielił część swoich oficerów i szeregowych dla formowania nowego 6 pułku konnego. Rozkazem nr 14 z 2 października 1921 jednostka otrzymała nową nazwę 3 Czehryński pułk konny im. hetmana Bohdana Chmielnickiego. W związku z demobilizacją Armii URL i likwidacją obozów internowania żołnierzy ukraińskich w Polsce, pułk w 1924 został rozformowany.
Żołnierze pułku Dowódcy jednostki Stopień imię i nazwisko Okres pełnienia służby Uwagipłk Hnat Stefaniw6 XII 1919 – 18 IV 1920płk Hryhoryj Czyżewskyj18 IV –7 VIpłk Ołeksandr Wyszniwskyj7 VI – 9 VIIpor. Iwan Kopyłow9 – 12 VIIsot. Mykoła Liubymeć12 VII – 30 IXpor. Pawio Zabaryło30 IX – 3 X sot. Maksymilian Naszczubskyj3 X – 6 XIpor. Pawio Zabaryło6 Xl – koniec wojny Kawalerowie Krzyża Walecznychchor. Bajdak Swiatosławbun. Baziuk Mykołaroj. Bojko Kostiantynczot. Bandar Kostiantynczot. Bożeniuk Sydirszer. Cacocha Maksymczatowy Ciurupa Platonszer. Derkacz Pawłaszer. Didyk Dmytropor. Dubenczuk Mykołapchor. Dyszluk Andrijchor. Holub Hryhorijczot. Hulka Tychonhurt. Illaszewycz Ołeksachor. Jeżiw Arsenroj. Kapituła Stepanhurt. Karmalickyj Semenchor. Kmet-Krnetyk Ołeksapor. Konopa Łukaszer. Kroszka Wasylsot. Makij Wołodymyrszer. Markowycz Ołeksandrszer. Myronenko Samijłopor. Naboka Iwansot. Naszczubskyj Maksymilianchor. Nazarenko Musijhurt. Obuszynskyj Fedirroj. Popiw Opanaschor. Rafałowskyj Iwanszer. Reszyt'ko Pawłapor. Rodak Dmytrochor. Rybczynskyj Lewroj. Sadowniczyj Nestorszer. Sandiuk Ołeksapodchor. Seweryn Andrijpor. Sikorskyj Petrochor. Sładkomediw Iwanchor. Słuchajiwskyj Serhijchor. Stachurskyj Serhijczot. Stanisławczuk Iwanszer. Sycz Illjapchor. Syleckyj Panashurt. Synelnykiw Mychajłoroj. Sywohłaz Andrijszer. Szawarskyj Kłympchor. Szczerbakiw Mychajłopchor. Szebytczenko Łarionchor. Tiochta Aristonpor. Troms Wasylpchor. Wasylczenko Wasylchor. Wilnyj Fedirpor. Zabaryło Pawiochor. Zwedeniuk Oksen
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki konne Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Ukraińskie oddziały wojskowe z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Ukraińskie jednostki kawalerii utworzone w 1919 Kategoria:Ukraińskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1924