Centralne Towarzystwo Organizacji i Kółek Rolniczych (CTOiKR) – organizacja społeczno-zawodowa rolników istniejąca w latach 1929–1939. Miała na celu podnoszenie wiedzy i umiejętności zawodowych rolników. Powstała poprzez scentralizowanie dotychczas rozproszonych organizacji rolniczych i ustanowienie nowych kierunków działalności organizacji.
Powstanie Towarzystwa W 1929 r. dokonano zjednoczenia dotychczas rozproszonych i występujących pod różnymi nazwami stowarzyszeń, organizacji, kółek i zrzeszeń rolniczych oraz ustanowiono stowarzyszenie pod nazwą Centralne Towarzystwo Organizacji i Kółek RolniczychWiktor Pawlikowski, Agronomia społeczna, Cz. I, Rozwój agronomii społecznej w Polsce w latach 1918–1939, PWN, Warszawa 1975..
Akces do zjednoczenia zgłosiły następujące organizacje; , Zjednoczenie Związków Kółek i Organizacji Rolniczych Ziem Wschodnich, Centralne Towarzystwo Rolnicze, Centralny Związek Osadników Wojskowych, Sekcji Kół Młodzieży Wiejskiej Centralnego Związku Kółek Rolniczych Centralna Organizacja Kół Gospodyń Wiejskich.
Towarzystwo działało w oparciu o statut, którego członkami byli rolnicy.
Statutowe cele Towarzystwa Celem Towarzystwa było popieranie rozwoju rolnictwa, prowadzenie pracy społeczno-gospodarczej dla podniesienia wytwórczości rolniczej, wiążącego się z nią przemysłu, dla rozwoju i szerzenia wiedzy, kultury, postępu rolniczego oraz obrony interesów rolnictwa.
Zakres działalności Towarzystwa Dla osiągnięcia statutowych celów TowarzystwoStatut Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych, Wydany nakładem własnym, Wydawnictwo CTOiKR, Warszawa 1929.: przedstawiało i broniło zgodnych z ogólnymi i gospodarczymi interesami Państwa, interesów rolnictwa wobec władz państwowych i samorządowych oraz innych grup społecznych, uzgadniało i koordynowało z właściwymi organami rządowymi i samorządowymi program prac i wykonanie tego programu, organizowało życie rolnicze w kółkach, kołach, zrzeszeniach zawodowych, oświatowych i gospodarczych, szerzyło wiedzę rolniczą, tak teoretyczną, jak i praktyczną przez zakładanie, prowadzenie współdziałanie przy organizacji instytutów naukowych i szkół rolniczych, udzielało stypendiów, ogłaszało drukiem dzieła i broszury, wydawało pisma periodyczne, urządzało wystawy, pogadanki, kursy, konkursy i pokazy, wycieczki i doświadczenia zbiorowe, współdziałało w pracach mających na celu podniesienie wytwórczości rolniczej, podejmując takie prace pod nadzorem izb rolniczych z własnej inicjatywy lub na zlecenie izb rolniczych, zakładając gospodarstwa wzorowe, stacje doświadczalne i inne zakłady badawcze. organizowało doświadczenia we wszystkich gałęziach produkcji rolniczej, przeprowadzając licencje inwentarza, kwalifikując nasiona, propagując i ułatwiając przeprowadzenie melioracji, pomagając rolnikowi w prawidłowej organizacji gospodarstwa i racjonalnemu prowadzeniu rachunkowości, udzielało fachowych rad i wskazówek we wszystkich zagadnieniach związanych z rozwojem produkcji rolniczej, powoływało do życia zrzeszenia gospodarcze, mające na celu zaspokojenie potrzeb rolników w zakresie kredytu, w zakresie obrotu towarowego, a więc nabywania maszyn i narzędzi rolniczych, nasion, inwentarza zarodowego, nawozów sztucznych i innych środków produkcji oraz bytu wszelkich wytworzonych wytworów gospodarstwa, popierało przetwarzanie surowców rolniczych, opierając organizację tych zrzeszeń opartych na racjonalnie ujętych zasadach spółdzielczych, popierało wszelkie usiłowania zmierzające do naprawy ustroju rolnego, pomagając w przeprowadzeniu komasacji, parcelacji i likwidacji serwitutów, przy podziale lub racjonalnym użytkowaniu wspólnot, ułatwiało zakładanie i regulacje hipotek, współdziałało we wszystkich pracach, mających na celu podniesienie ogólnego poziomu oświaty, kultury, higieny, uspołecznienia i dobrobytu wsi poprzez popieranie racjonalnego budownictwa, zakładanie domów ludowych, organizacji oświatowych, sportowych i innych, zwłaszcza wśród młodzieży, straży ogniowej, przemysłu domowego, organizacji walki z klęskami żywiołowymi, roztaczanie opieki fachowej nad osadnictwem i emigracją, udzielało porad prawnych swym członkom.
Władze Towarzystwa Władzami Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych były: Walne Zgromadzenie, Rada Towarzystwa, Zarząd.
Przypisy
Kategoria:Stowarzyszenia w II Rzeczypospolitej Kategoria:Rolnictwo II Rzeczypospolitej Kategoria:Dawne organizacje związane z rolnictwem