Monika Mann (ur. 7 czerwca 1910 w Monachium, zm. 17 marca 1992 w Leverkusen) – niemiecka pisarka i felietonistka.
Życiorys Była czwartym z sześciorga dzieci Thomasa Manna i Kathariny Hedwig (z domu Pringsheim), siostrą Eriki, Klausa i Golo, Elizabeth i Michaela Mannów.
Studiowała muzykę i historię sztuki we Florencji. Tam poznała węgierskiego-żydowskiego historyka sztuki Jenö Lányi. W 1938 r. przenieśli się do Londynu, gdzie w marcu 1939 wzięli ślub.
We wrześniu 1940 płynęli z Liverpoolu do Kanady brytyjskim statkiem „City of Benares”, który został storpedowany przez niemiecką łódź podwodną U-48. Monika uratowała się, ale jej mąż zatonął. Rozbitków wziął na pokład angielski okręt wojenny i przetransportował do Szkocji. Stamtąd Monika popłynęła do Nowego Jorku na pokładzie statku „Cameronia”. Kolejne lata spędziła w Stanach Zjednoczonych u rodziny.
W 1948 r. przebyła załamanie psychiczne; rodzina umieściła ją wtedy w hinduskim centrum medytacyjnym w La Crescenta koło Los Angeles, spędziła tam zaledwie kilka dni.
W 1952 r. otrzymała obywatelstwo amerykańskie, jednak we wrześniu tego roku wróciła do Europy i zamieszkała w Rzymie. mały|Grób Moniki Mann W 1955 r. napisała autobiografię Vergangenes und Gegenwärtiges (Przeszłość i teraźniejszość). Książka została opublikowana w 1956 r. równocześnie z książką siostry Eriki Mann Das letzte Jahr. Bericht über meinen Vater (Zeszły rok. Raport o moim ojcu).
W końcu 1954 zamieszkała na Capri w Villi Monacone z rybakiem Antonio Spadaro, któremu poświęciła swoją kolejną książkę. W 1958 r. ponownie przyjęła obywatelstwo niemieckie. W 1986 r. po śmierci Antonia Spadaro, musiała opuścić Villę Monacone. Zamieszkała w Leverkusen w domu Ingrid Beck-Mann, wdowy po adoptowanym synu jej brata Golo Manna.
Zmarła 17 marca 1992 w Leverkusen. Została pochowana w rodzinnym grobie na cmentarzu w Kilchbergu w Szwajcarii.
Pisma (wybór) Vergangenes und Gegenwärtiges. 1956. Monika Mann, Past and Present, translated by Frances F. Reid and Ruth Hein, New York: St. Martin’s Press, 1960 Der Start. 1960. Tupfen im All. 1963. Erinnerungen an Heinrich Mann. 1965 (wspólna praca z Karlem Lemke). Wunder der Kindheit. 1966. Der letzte Häftling. 1967. Inventionen. 1974.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pisarze XX wieku Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Rodzina Mannów Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium Kategoria:Niemieccy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1992