Język kaki ae, także: lorabada, lou, raepa tati, tate, tati – język papuaski używany w prowincji Gulf w Papui-Nowej Gwinei. Według danych z 2004 roku posługuje się nim 630 osób.
Jego użytkownicy zamieszkują wsie: Auri, Kupiano, Kupla, Lou, Ovorio, Uriri (na południowy wschód od miasta Kerema). Nie odnotowano znaczących różnic lokalnych. Nie istnieje ogólnie przyjęte rodzime określenie tego języka. Nazwy „raepa tati” i „tati”, wywodzące się z języka toaripi, bywają odbierane negatywnie. W literaturze występuje określenie „kaki ae” (kaki – zmodyfikowana forma nazwy „tati”, ae – „język”).
Potencjalnie zagrożony wymarciem. W regionie powszechna jest wielojęzyczność. W użyciu są m.in. języki tok pisin, hiri motu i angielski oraz tairuma, toaripi i orokolo, przy czym poziom ich rozprzestrzenienia różni się w zależności od grupy wiekowej. Niemniej w latach 90. XX w. zaobserwowano, że kaki ae pozostaje dominującym środkiem komunikacji w praktycznie wszystkich sferach życia wiejskiego. Pozostałe języki są wykorzystywane w kontaktach zewnętrznych oraz w edukacji i sferze religijnej.
Bywa łączony z , a w dalszej kolejności z rodziną transnowogwinejską, jednakże taki związek nie został dostatecznie udowodniony. Podobieństwa słownikowe między kaki ae a językami elema mogły powstać w wyniku wzajemnych oddziaływań.
W latach 90. XX w. badaniem tego języka zajmował się J.M. Clifton pod auspicjami Summer Institute of Linguistics. Zebrano pewne materiały gramatyczne oraz sporządzono opis miejscowej sytuacji językowej (1995, 1997). Jest zapisywany alfabetem łacińskim.
Przypisy . .
Bibliografia
Kategoria:Języki papuaskie Kategoria:Języki izolowane Kategoria:Języki zagrożone w Papui-Nowej Gwinei