Instytut Torfowy (II RP) – jednostka organizacyjna Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych, istniejąca w latach 1919–1922, ustanowiona w celu badania gruntów torfowych oraz zakładania pracowni, stacji i pól doświadczalnych, urządzania kursów i odczytów i ogłaszania prac, poświęconych sprawie należytej eksploatacji torfowisk.
Powołanie Instytutu Na podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z 1919 r. w przedmiocie utworzenia Instytutu Torfowego ustanowiono InstytutRozporządzenie Rady Ministrów w przedmiocie utworzenia Instytutu Torfowego. .
Zadanie Instytutu Zadaniem Instytutu było: badanie i inwentaryzacja gruntów torfowych, nadających się do eksploatacji rolniczej lub technicznej, a zwłaszcza opałowej, w celu umożliwienia prawidłowego zużytkowania torfowisk; opracowanie zasad eksploatacji rolniczej i technicznej torfowisk; udzielanie opinii i porad w sprawie eksploatacji rolniczej i technicznej torfowisk oraz popularyzacja zasad tej eksploatacji.
Kierowanie Instytutem Na czele Instytutu stał dyrektor, który zarządzał wszystkimi sprawami Instytutu, kierował biegiem jego prac i był za niego odpowiedzialny przed Ministrem Rolnictwa i Dóbr Państwowych.
Rada Instytutu Przy Instytucie Torfowym działała Rada, składająca się z: kierowników samodzielnych stacji doświadczalnych, osób delegowanych przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych, delegata Ministerstwa Robót Publicznych, delegata Ministerstwa Przemysłu i Handlu, delegata Senatu Politechniki Warszawskiej, delegata towarzystw rolniczych.
Rada Instytutu powołana była do wypowiadania doradczych opinii fachowych w sprawach, wchodzących w zakres działalności Instytutu, a to zarówno w zakresie prac dokonanych, jak też planu dalszego ich rozwoju.
Zniesienie Instytutu Na podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z 1922 r. w przedmiocie skasowania Instytutu Torfowego zniesiono InstytutRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1922 r. w przedmiocie skasowania Instytutu Torfowego. .
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące urzędy centralne w Polsce