Mihovil Pavlinović (ur. 28 stycznia 1831 w Podgorze, zm. 18 maja 1887 tamże) – chorwacki polityk, pisarz i duchowny.
Życiorys Jest uważany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli chorwackiego odrodzenia narodowego.
Uczęszczał do seminariów duchownych w Zadarze i Makarskiej. W 1854 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był proboszczem w Drašnicach. W latach 1855–1870 skupił się na aktywności politycznej, literackiej i publicystycznej. Był politykiem Narodnej stranki u Dalmaciji. Od 1861 roku był posłem do parlamentu Dalmacji. W 1862 roku był jednym z założycieli partyjnej gazety Narodni list. Publikował w niej artykuły mające na celu krzewienie chorwackiej świadomości narodowej. W 1865 roku został posłem do chorwackiego parlamentu, a 8 lat później do austro-węgierskiej Rady Państwa. Przyczynił się do ustanowienia w 1883 roku języka chorwackiego językiem urzędowym Dalmacji. Był zwolennikiem suwerenności Chorwacji i federalizacji Austro-Węgier. Prowadził również działalność edukacyjną. Współpracował z następującymi pozycjami prasowymi: Glasnik dalmatinski, Iskra, La Dalmazia cattolica, Narodni koledar, Pozor, Vienac, Zatočnik i Obzor.
Wybrane publikacje Ognjišar (1864) Kotari i župnikovanje (1867) Pjesme i besjede (1860–1873) Razgovori (1876) Pučki spisi (1876) Narodna pjesmarica (1879) Puti (1867–1875, 1888) Različiti spisi (1875) Misao hrvatska i misao srbska u Dalmaciji od godine 1848. do godine 1882. (1882) Hrvatski razmišljaji (1884)
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy politycy Kategoria:Chorwaccy publicyści Kategoria:Chorwaccy duchowni katoliccy Kategoria:Chorwaccy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Ludzie związani z Królestwem Dalmacji Kategoria:Urodzeni w 1831 Kategoria:Zmarli w 1887