Instytut Celulozowo-Papierniczy – jednostka organizacyjna Ministerstwa Przemysłu Chemicznego, istniejąca w latach 1951–1961, powołana z zadaniem prowadzenia prac naukowo-badawczych w dziedzinie celulozy i papieru w celu zapewnienia rozwoju produkcji przemysłowej.
Powołanie Instytutu Na podstawie zarządzenie Ministra Przemysłu Chemicznego z 1951 r. w sprawie utworzenia Instytutu Celulozowo-Papierniczego ustanowiono InstytutZarządzenie Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia 7 grudnia 1951 r. w sprawie utworzenia Instytutu Celulozowo-Papierniczego. .. Powołanie Instytutu pozostało w związku z ustawą z 1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych dla potrzeb gospodarki narodowejUstawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych dla potrzeb gospodarki narodowej. ..
Zwierzchni nadzór nad instytutem sprawował Minister Przemysłu Chemicznego przez Centralny Zarząd Przemysłu Papierniczego.
Zadania Instytutu Zadaniem instytutu było prowadzenie prac naukowo-badawczych, mających na celu rozwój produkcji przemysłowej w dziedzinie celulozy i papieru, a w szczególnościZarządzenie Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia 7 grudnia 1951 r. w sprawie nadania statutu Instytutowi Celulozowo-Papierniczemu. .: organizowanie i prowadzenie prac naukowo-badawczych dla stworzenia podstaw zarówno teoretycznych, jak i praktycznych dla nowych działów produkcji lub nowych metod wytwarzania, organizacji pracy oraz podnoszenia jakości produkcji, śledzenie postępu technicznego i naukowego oraz udzielanie opinii w sprawach związanych z postępem wiedzy i techniki, udoskonalania i usprawniania metod już stosowanych w przemyśle, inicjowanie nowych działów produkcji i współpracy przy ich organizowaniu, przeprowadzanie ekspertyz, zleconych prac technicznych i naukowo-badawczych, kształcenie przyszłych naukowców dla potrzeb własnych i innych instytutów naukowych oraz kształcenie personelu przemysłu w zakresie nowych gałęzi przemysłu, nieuwzględnionych w programach szkolnictwa, współdziałanie w pracach zbiorowych, organizowanych przez inne instytuty i pracownie szkół wyższych i innych ośrodków badawczych w celu rozwiązania bardziej złożonych zagadnień, nawiązywanie i utrzymywanie łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami za granicą, prowadzenie dokumentacji i informacji naukowej oraz naukowo-technicznej.
Kierowanie instytutem Na czele Instytutu stał dyrektor, który kierował samodzielnie działalnością Instytutu i był za nią odpowiedzialny. Dyrektor zarządzał instytutem przy pomocy jednego zastępcy. Zastępca miał przydzielony zakres prac, za który odpowiadał przed dyrektorem.
Rada Naukowa Przy Instytucie działała Rada Naukowa, która składała się z przewodniczącego, jego zastępcy i 12 członków, powoływanych przez ministra na okres 3 lat spośród przedstawicieli nauki i znawców zagadnień wchodzących w zakres działania instytutu.
Do zadań Rady Naukowej należało: inicjowanie prac naukowo-badawczych, opiniowanie planów naukowo-badawczych i preliminarzy budżetowych Instytutu, wypowiadania się w sprawie organizacji Instytutu, rozpatrywanie innych spraw na zlecenie ministra lub na wniosek przewodniczącego Rady.
Zniesienie Instytutu Na podstawie zarządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z 1961 r. w sprawie ustalenia wykazu instytutów naukowo-badawczych uważanych za instytuty techniczne zlikwidowano InstytutZarządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 31 października 1961 r. w sprawie ustalenia wykazu instytutów naukowo-badawczych uważanych za instytuty techniczne. ..
Przypisy
Kategoria:Polskie instytuty naukowe