Rhizoctonia cornigera (Bourdot) Zmitr. – gatunek grzybów z typu podstawczaków (Basidiomycota). Grzyb mikroskopijny, który u zbóż wywołuje ostrą plamistość oczkową. Choroba ta występuje w Polsce.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhizoctonia, Ceratobasidiaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1922 r. Hubert Bourdot, nadając mu nazwę Corticium cornigerum. Wówczas znany był tylko jako anamorfa. W 2024 r. Ivan V. Zmitrovich stwierdził, że w istocie jest to Rhizoctonia cereale. Synonimy: Ceratobasidium cereale D.I. Murray & Burpee 1984 Ceratobasidium cornigerum (Bourdot) D.P. Rogers 1935 Ceratobasidium cornigerum (Bourdot) D.P. Rogers var. cornigerum 1935 Ceratorhiza cerealis (E.P. Hoeven) R.T. Moore 1987 Corticium cornigerum Bourdot 1922 Corticium invisum Petch 1925 Corticium pervagum Petch 1925 Rhizoctonia cerealis E.P. Hoeven 1977 W Polsce znany jest pod dwoma nazwami polskimi, nadanymi mu przez Władysława Wojewodę w 2003 r.: Ceratobasidium cornigerum (Bourdot) D.P. Rogers 1935 – podstawkorożek szarawy i Ceratobasidium cereale D.I. Murray & Burpee 1984 – podstawkorożek zbożowy. Obydwie są niespójne z aktualną nazwą naukową. orfologia
Morfologia Owocnik rozpostarty, cienki, białawy. Strzępki bezbarwne, o szerokości od 3 do 9 μm, bez sprzążek. Podstawki elipsoidalne do szeroko maczugowatych, 9 do 14 na 8 do 12 μm, z czterema sterygmami. Bazydiospory elipsoidalne i szeroko wrzecionowate, o wymiarach od 6 do 11 na 4 do 6 μm. Czasami powstają jasnobrązowe sklerocja o średnicy od 0,5 do 3 mm.
Występowanie i siedlisko Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. W Polsce podano liczne jego stanowiska, głównie na drewnie drzew liściastych, iglastych i na resztkach roślinnych. Prawdopodobnie jest kosmopolityczny. Występuje jako saprotrof glebowy na martwych pędach i opadłej ściółce, ale jest także fakultatywnym patogenem roślinnym powodującym choroby upraw i traw darniowych. Może również rozwijać się na żywych liściach drzew i krzewów, szczególnie w tropikach i subtropikach. Według źródeł zagranicznych jest jednym z patogenów wywołujących czarną zgniliznę korzeni truskawki. Jest także jednym z najczęstszych grzybów tworzących endomykoryzę ze storczykami.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Podstawkorożkowate