21 Tarnogrodzka Dywizja Zmechanizowana – związek taktyczny Armii Radzieckiej przejęty przez Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej.
W końcowym okresie istnienia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dywizja stacjonowała na terenie Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W tym czasie wchodziła w skład 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej. Dyslokowana do Rosji i przeformowana w 180 BZ, a następnie w BSU. Stacjonowała na terenie Syberyjskiego OW w Omsku. Podległa 41 Armii.
Struktura organizacyjna Skład w 1992: Dowództwo i sztab – Perleberg 239 pułk zmotoryzowany; 240 pułk zmotoryzowany; 283 Gwardyjski pułk zmotoryzowany; 568 pułk zmotoryzowany; 18 batalion czołgów; 1054 pułk artylerii samobieżnej; 1079 pułk rakiet przeciwlotniczych; 480 dywizjon artylerii przeciwpancernej; 34 batalion rozpoznawczy; 921 batalion łączności; 348 batalion inżynieryjno-saperski; 158 batalion obrony przeciwchemicznej; 1125 batalion zaopatrzenia; 34 batalion remontowy; 4 batalion medyczny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje zmechanizowane Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej Kategoria:Dywizje zmechanizowane ZSRR