Antoni Józef Zielicki, także Józef Zielicki, Józef A. Zielicki, Józef Antoni Grünberg-Zielicki (ur. 25 listopada 1910 w Tarnopolu, zm. 13 czerwca 1973 w LondynieKultura (paryska), nr 7-8 (1973), s. 2 (nekrolog)Kazimierz Sabbat Śp. Józef Zielicki, w: Orzeł Biały, wrzesień 1973, s. 18-19) – polski działacz emigracyjny, działacz harcerski.
Życiorys Jego ojciec zmarł niedługo przed jego narodzinami na serce, mieszkał z matką we Lwowie. Od 11 roku życia był harcerzem, w I Drużynie Harcerzy. Ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza, pracował jako nauczyciel w średniej szkole technicznej oraz opiekun w Domu Sierot. Przed wybuchem II wojny światowej był zaangażowany w harcerstwo wśród młodzieży robotniczej, założył pierwszą drużynę robotniczą. Współpracował z Aleksandrem Kamińskim w ośrodku instruktorskim w Górkach Wielkich. Po wybuchu wojny zaangażował się w działalność konspiracyjną, działał w Związku Walki Zbrojnej-2 we Lwowie, był też członkiem Polskiej Organizacji Walki o WolnośćJózef Antoni Grunberg-Zielicki. 22 czerwca 1941 został aresztowany we LwowieArmia Krajowa w Okręgu Lwów: Podział strukturalny, był więziony na Butyrkach i Łubiance i w 1941 skazany na karę śmierci. Jego losy więzienne zostały opisane w książce Na nieludzkiej ziemi Józefa Czapskiego. Został zwolniony w tym samym roku po układzie Sikorski-Majski, wydostał się z ZSRR z Armią Andersa. Służył w Armii Polskiej na Wschodzie i 2 Korpusie Polskim, był m.in. I zastępcą Szefa Oddziału Propagandy i Kultury Dowództwa APW i 2 KP, szefem sekcji szkół w Bazie 2 KP, a w latach 1945-1947 zastępcą szefa delegatury 2 Korpusu we Francji (jego szefem był tam Józef Czapski). Wojsko opuścił w stopniu porucznikaZ historii Instytutu Literackiego. Rok 1947.
Następnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, był nauczycielem matematyki w Ampleforth College, polskim gimnazjum w Stowell Park i od 1957 do śmierci w Cardinal Vaugham Grammar School. Był m.in. członkiem Rady Jedności Narodowej, kierownikiem działu oświaty w Egzekutywie Zjednoczenia Narodowego (1967-1972), członkiem władz Niezależnej Grupy Społecznej i Związku Harcerstwa Polskiego działającego poza granicami Kraju, działaczem Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego w Londynie. Należał do współpracowników Kultury. Przyjaźnił się z Józefem Czapskim i Jerzym GiedroyciemJerzy Giedroyc Autobiografia na cztery ręce, wyd. Czytelnik, Warszawa 1999, według indeksu.
Przez Radę Trzech został w 1972 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiKultura (paryska), nr 9 (1972), s. 152.
Został pochowany na Acton Cemetary w Londynie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Ludzie związani z paryską „Kulturą” Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie Butyrek Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie Łubianki Kategoria:Polscy działacze emigracyjni Kategoria:Polscy działacze harcerscy poza granicami kraju Kategoria:Polscy nauczyciele matematyki Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1973