thumb|Plakietka WJ MSW thumb|Książeczka Wojskowa – okres służby i nazwy jednostek w latach przed i po 1968 roku.. 1 Warszawska Brygada Zmotoryzowana im. Czwartaków AL – jednostka w składzie Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych sformowana i przeznaczona do pełnienia służby wartowniczej i reprezentacyjnej na obiektach rządowychTadeusz Walichnowski: Ochrona bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego w Polsce, 1944–1988 (Praca zbiorowa). Warszawa: Akademia Spraw Wewnętrznych, 1989, s. 15.. Skoszarowana na ul. Podchorążych 38 w Warszawie. thumb|Ulica Podchorążych 38 w Warszawie, Brama byłch koszar jednostki thumb|Budynek koszar 1 WBZmot widok z Parku Łazienkowskiego
Historia Jednostka powstała w 1968 r. z przeorganizowanej Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL (w korespondencji jawnej nazywanej Nadwiślańską Jednostką MSW im. Czwartaków AL), z której wydzielono dowództwo Brygady i powołano jednostkę wojskową na ul. Podchorążych 38 w Warszawie, nadając jej Nr. 1914Skan książeczki wojskowej w art.. W 1974 r. w wyniku rozbudowy Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL i powołania Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw WewnętrznychInformator o zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci Narodowej. Jerzy Bednarek, Rafał Leśkiewicz (red.). Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2009, s. 42. . [dostęp 2022-11-17]. Cytat: Po likwidacji KBW w gestii ministra spraw wewnętrznych pozostawała Nadwiślańska Brygada MSW im. Czwartaków AL (w korespondencji jawnej określana jako Nadwiślańska Jednostka MSW), zorganizowana Zarządzeniem Nr 0103 Ministra Spraw Wewnętrznych z 1 października 1965 r. oraz kilka innych podporządkowanych jej jednostek wojskowych (batalion łączności, ośrodek szkolenia rezerw, 9. Eskadra Lotnictwa Łącznikowego). Jednostki te miały własny Wydział WSW. W wyniku rozbudowy wojsk podległych ministrowi spraw wewnętrznych 1 września 1974 r. Nadwiślańską Brygadę MSW przekształcono w Nadwiślańskie Jednostki Wojskowe MSW., jednostka Nr.1914 została przemianowana na Warszawską Jednostkę MSW im. Czwartaków ALRozkazem Dowódcy Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW nr 0315 z dnia 1.12.1974 – przeformowanie Zgrupowania Ochronnego Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL – JW1914 na Warszawską Jednostkę MSW im. Czwartaków AL.Inwentarz archiwalny (ipn.gov.pl) IPN BU 01014/18 Dowództwo Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW w Warszawie 1974-Tytuł: Zarys historii Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW.. W czasie transformacji ustrojowej otrzymała nazwę 1 Warszawska Brygada Zmotoryzowana im. Czwartaków AL, adres do korespondencji jawnej Jednostka Wojskowa 2610. W 1999 r. przejęta przez Biuro Ochrony RząduRyszard Stanibuła. Interpelacja nr 3295 do prezesa Rady Ministrów w sprawie przejęcia zadań Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSWiA przez Biuro Ochrony Rządu. „Interpelacje Poselskie”. Interpelacja nr 3295, 2000. Warszawa.. Po przekazaniu jednostki do BOR dotychczasowe zadania reprezentacyjne 1 WBZmot (m.in. warty honorowe przed Belwederem, Pałacem Prezydenckim itp.) zostały przydzielone Batalionowi Reprezentacyjnemu Wojska Polskiego.
Zadania Jednostka pełniła służbę wartowniczą i reprezentacyjną na obiektach rządowych, specjalnych i wypoczynkowych Urzędu Rady Ministrów. Żołnierze jednostki – kompanii wartowniczych – byli dobierani m.in. przez badania psychologiczne przed rozpoczęciem służby w jednostce oraz na ważnych posterunkach. Zadania ochronne i reprezentacyjne, jednostka wykonywała na terenie Warszawy i okolicy m.in.: Belweder, Wilanów, Pałac Prezydencki, Gmach Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, „Kompleks Parkowa”, Willa „Klarysew”, wojskowy port lotniczy Warszawa-Okęcie, zespół parkowo-płacowy Natolin, pociąg specjalny – rządowy na stacji Warszawa Szczęśliwice, centrum obsługi URM „Powsińska”, obiekty własne: koszary na ul. Podchorążych 38, poligon wojskowy i magazyny Warszawa-Siekierki lub w miejscowościach koło Warszawy (m.in. pola antenowe w Miedzeszynie i Radiówku), magazyny ZN w Lesznowoli. Realizowała też zadania tzw. Załóg Ochronnych, obiektów wypoczynkowych Urzędu Rady Ministrów na terenie kraju, m.in.: Łańsk ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów PRL oznaczony kryptonimem W-1 (z obiektami: „Główny”, „Cyranka”, „Kormoran” w Mierkach i „Kormoran” na półwyspie Lalka, Ząbie, Rybaczówka, Domek Myśliwski, Biesal), Rybaki, Mała Wieś, Stare KiejkutyŁańsk: Bezpieczeństwa gości pilnowało tu wojsko, styl.interia.pl., Jurata (wieś gmina Jastarnia), W-2 Arłamów (Ośrodek Wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów), Trójca
, Lotnisko Krajna, Jadwisin, Rynia, Otwock Wielki, w Rudzie Tarnowskiej wraz z lądowiskiem Promnik, Konewka k/Spały, KościeliskoKrzysztof Potaczała: Bieszczady w PRL-u. Olszanica: Wydawnictwo BoSz, 2012, s. 64. ..
Decyzją Nr 200 MSW z dnia 11.08.1993 r. przekazano jednostce dodatkowe zadania, kompleksowej ochrony placówek dyplomatycznych, urzędów konsularnych i rezydencji pracowników tych placówek na terenie m. st. Warszawy i polskich za granicą. Ochrona placówek dyplomatycznych państw i międzynarodowych organizacji oraz polskich za granicą realizowana była przez wybrane pododdziały, a następnie przez sformowany batalion ochrony placówek dyplomatycznych. Na rzecz ochrony placówek działały pododdziały specjalistyczne: kompania rozpoznania terrorystycznego, kompania rozpoznania pirotechnicznego i likwidacji zagrożeń bombowych oraz kompania ratownictwa techniczno-chemicznegoJanusz Tomaszewski. Odpowiedź ministra spraw wewnętrznych i administracji z upoważnienia prezesa Rady Ministrów na interpelację nr 914 w sprawie działań na rzecz ochrony ambasady amerykańskiej w Polsce i jej przedstawicielstw. „Interpelacja poselska”. III Kadencja, 1998.. mały|Kompania honorowa z karabinkami SKS, 1975 r. thumb|Konkurs piosenki marszowej Służba reprezentacyjna, realizowana była przez Oficerski Zespół Honorowy i Podoficerski Zespół Honorowy jako warty honorowe np. przy Belwederze i innych obiektach państwowych oraz udziale honorowej eskorty motocyklowej, orkiestry i kompanii reprezentacyjnej w trakcie wizyt przedstawicieli obcych państw i uroczystościach państwowych. Zadania oficerskiej asysty i wart honorowych wykonywali wybrani oficerowie jednostki, po przeszkoleniu z chwytów szablą. Kompanie honorowe były to wybrane kompanie wartownicze, po odbyciu dodatkowych szkoleń w zakresie musztry paradnej z karabinkiem SKSEdward Wejner: Wojsko i politycy bez retuszu. Toruń: Adam Marszałek, 2006. ..
Umundurowanie Do roku 1993Zasady i sposób noszenia umundurowania, oznak i odznak wojskowych, orderów, odznaczeń, medali i odznak innych niż wojskowe przez żołnierzy jednostek wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych. Zarządzenie Nr 98 Ministra Spraw Wewnętrznych. „sip.lex.pl Akty prawne”. Dz.Urz.MSW.1993.5.92, 14 lipca 1993. ze względu na pełniony charakter służby, jednostka posiadała umundurowanie wzorowane na przedwojennej Kompanii ZamkowejMundur. „Zarządzenie Ministrów Spraw Wewnętrznych i Obrony Narodowej w sprawie zasad i sposobu noszenia umundurowania i odznak wojskowych przez żołnierzy pełniących służbę w jednostkach resortu spraw wewnętrznych”, s. 35, 36, 25 października 1972..
Szeregowcy i podoficerowie zasadniczej służby wojskowej 1 Warszawskiej Brygady Zmotoryzowanej NJW MSW w czasie pełnienia służby wartowniczej i reprezentacyjnej oraz jako mundur wyjściowy w kolorze khaki nosili: kurtki wyjściowe z patkami, zapinane pod szyję, spodnie wyjściowe do butów tzw. bryczesy, buty czarne długie nazywane „bukaty”, pas oficera koloru brązowego, sznur służbowy koloru granatowego (kompania honorowa oficerski sznur galowy), czapkę okrągłą z granatowym otokiem. Po 1980 r. umundurowanie takie otrzymali wszyscy żołnierze Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych. Oficerowie i podoficerowie zawodowi podczas pełnienia służby reprezentacyjnej, nosili mundur galowy gabardynowy i sznur galowy koloru srebrnego w odróżnieniu od żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową.
Mundury polowe thumb|Żołnierze jednostki na poligonie szkoleniowym Warszawa – Siekierki Żołnierze jednostki jako umundurowanie polowe nosili mundur typu moro, identyczny jak mundur wojsk lądowych MON, kurtki zimowe z kołnierzem brązowym.
Dowódcy płk.dypl./gen. bryg. Jan Siuchniński (1965–1968); płk dypl. Józef Koładkiewicz; płk dypl. Włodzimierz Hajnce; płk dypl. Stanisław Kulikowski; płk/gen bryg. Leszek Ulandowski (1993–1994);
Uzbrojenie Podstawowym uzbrojeniem żołnierzy batalionów wartowniczych 1 WBZmot był karabinek automatyczny 7,62 mm kbk AKM. Do wykonywania zadań ochronnych na niektórych wartach wartownicy wyposażani byli początkowo w pistolety 7,62 mm TT, pistolety P-64, a później pistolety P-83. Kompanie honorowe wyposażane były w karabinki SKS z bagnetami.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Walichnowski Ochrona bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego w Polsce, 1944–1988 (Praca zbiorowa). Warszawa: Akademia Spraw Wewnętrznych, 1989. Ryszard Terlecki Miecz i tarcza komunizmu. Historia aparatu bezpieczeństwa w Polsce 1944–1990. Kraków 2007. Edward Wejner Wojsko i politycy bez retuszu. Toruń: Adam Marszałek, 2006. .
Kategoria:Nadwiślańskie Jednostki Wojskowe Kategoria:Polskie jednostki reprezentacyjne