Ewa Fleszar (ur. 18 października 1966 w Szczecinku jako Ewa Mikulska) – polska artystka rzeźbiarka, działaczka na rzecz kultury i sztuki. Żona Romana Fleszara. Życiorys Urodziła się 18 października 1966 w Szczecinku jako córka Bolesława i Lidii Mikulskich. W 1986 r. ukończyła Liceum Plastyczne w Koszalinie. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Rzeźby, gdzie w 1992 r. uzyskała dyplom magisterski w pracowni Józefa Kopczyńskiego. W latach 1998–1999 była stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki, w 2018 r. otrzymała Stypendium Prezydenta Miasta Tarnowa, a w 2019 została odznaczona Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości za zasługi w służbie państwu i społeczeństwu.
Aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym. Jej twórczość prezentowana była na kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą i została doceniona przez krytyków, m.in. redaktora naczelnego czasopisma Sztuka. Tworzy małe formy rzeźbiarskie, statuetki, realizacje sakralne oraz pomniki. Jest autorką min. Ławeczki Paderewskiego w Ciężkowicach, ławeczki Mari Dąbrowskiej w Komorowie. Projektuje formy rzeźbiarskie w przestrzeni miast.
Obecnie wraz z mężem mieszka i tworzy w Karwodrzy koło Tuchowa. Jej dzieła dostępne są również w galerii sztuki Wirydarz w Lublinie. Jej odcisk dłoni znajduje się w Alei Artystów w Nałęczowie.
Twórczość Rzeźby Ewy Fleszar określane są jako metaforyczne i aluzyjne. Wiele z nich przedstawia ludzką postać zatrzymaną w dynamicznej scenie. Rzeźby powstają z różnorodnych materiałów, takich jak brąz, mosiądz, drewno, kamień i szkło. Pierwsze formy powstają często w technice traconego wosku. Rzeźbiarka wykazuje zainteresowanie rzeźbą z wielu okresów historii, od starożytnej Mezopotamii, przez dynamiczne rzeźby barokowe, po XX-wieczny surrealizm, m.in. strukturami Giacomettiego czy Botero, a także teatrem i „sytuacjami dramatycznymi”, co znajduje odbicie w jej pracach. Główną inspiracją i pretekstem do tworzenia jest dla Artystki wizerunek osoby ludzkiej, jako "niewyczerpane źródło inspiracji i dosłownie temat wieczny". Wiele z jej dzieł można podziwiać w przestrzeni publicznej miast w Polsce jak i za granicą, w tym prace wielkoformatowe, takie jak drzwi z brązu do katedry w Webster, USA.
„Twórczość rzeźbiarską Ewy Fleszar charakteryzuje specyficzne podejście do detalu oraz śmiałe zderzanie różnych materii, łączonych często, jak muzyczny kontrapunkt, w zaskakujący sposób. (...) Kameralne rzeźby urzekają swoistą estetyką, w pewnym zakresie jakby nie z naszej epoki. W całej tej twórczości bardzo ważny jest portret, ludzka sylwetka oraz rola i postawa, jaką przyjmują bohaterowie i bohaterki rzeźb. Wiele rzeźb Ewy Fleszar ma swoje jakby podwójne dno (...). To bardzo dobra cecha sztuki, która powinna przemawiać w sposób uniwersalny i ciekawy, a nawet zagadkowy i tajemniczy” – pisał o rzeźbie mniejszego formatu Profesor Stanisław Tabisz, rektor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Wybrane pomniki Stulecie Odzyskania Niepodległości w Dębicy; Ofiar II Wojny Światowej w Tuchowie; Ławeczka Paderewskiego w Ciężkowicach; Maksymilian Maria Kolbe w Tarnowie; Kaczki i rower w Nałęczowie; Maria Dąbrowska w Komorowie; Jan Paweł II w Krośnie; Andrzej Bobola w Laskowej; Pomnik Dziecka Utraconego w Tuchowie.
Wybrane wystawy indywidualne 1995: Galeria BWA, Tarnów; 1996: Galeria BWA, Bydgoszcz; 1997: BWA, Piła; 1998: Galeria Quarto, Rzeszów; BWA, Krynica; 1999: Hotel Gołębiewski, Mikołajki; 2000: BWA: Sandomierz, Gorlice, Nowy Sącz, Rzeszów; Galeria Wirydarz, Lublin; 2001: Międzynarodowe Targi Poznańskie, Poznań; Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa; Muzeum Archeologiczne, Głogów; BWA, Gorzów Wielkopolski; Salon Sztuki Współczesnej BWA, Bydgoszcz; 2002: BWA, Sieradz; 2004: Galeria Wirydarz, Lublin; 2005: Galeria Sukiennice, Kraków; Pałac Małachowskich, Nałęczów; 2007: Alexandria, USA; BWA, Tarnów; 2008: Galeria Sztuki, Kazimierz Dolny; 2012: Galeria Wirydarz, Lublin; 2015: Muzeum Okręgowe, Tarnów; 2017: Zamek w Wiśniczu, Stary Wiśnicz; 2018: Muzeum im. S. Fischera, Bochnia; 2019: BWA Tarnów; Dwór Karwacjanów, Gorlice; Muzeum Sztuki Adżarii, Batumi, Gruzja; Art Gallery Heron Live Hotel, Gródek nad Dunajcem; 2020: Płocka Galeria Sztuki, Płock; Galeria Sztuki Miejski Ośrodek Kultury, Dębica; Miejska Galeria Sztuki MM, Chorzów; 2021: BWA Rzeszów.
Wybrane wystawy zbiorowe 1996: III Biennale Plastyki Bydgoskiej, BWA Bydgoszcz; 1998: Wystawa Rzeźby ZPAP, Warszawa; IV Biennale Plastyki Bydgoskiej, BWA Bydgoszcz; 1999: Artyści Polski Południowo-Wschodniej, Rzeszów; 2001: Wystawa twórców tarnowskich, Schoten, Belgia; 2005: Saint-Jean de Braye, Francja; 2017: Salon Wiosenny, BWA Tarnów; 2022: Salon Jesienny BWA Tarnów.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona artystki
Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Koszalinie Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczecinku Kategoria:Odznaczeni Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Polscy rzeźbiarze współcześni Kategoria:Urodzeni w 1966