Spółgłoska zwarto-szczelinowa miękkopodniebienna bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem []. Odpowiednikiem dźwięcznym jest [] - Spółgłoska zwarto-szczelinowa miękkopodniebienna dźwięczna.
Artykulacja W czasie artykulacji tej spółgłoski: modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa tylna część języka dotyka podniebienia miękkiego - jest to spółgłoska miękkopodniebienna. Dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową, a następnie do przejścia bezpośrednio, bez plozji, do spółgłoski. wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna
Przykłady w języku koreańskim: 크다 / keuda [] „duży w języku lakota: lakhóta [] „Lakota” w języka niderlandzkiego: blik [ˈblɪk͡x] „talerz” w języku navaho: kǫʼ [] „ogień”
Przypisy
zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna