Kinga Geben (ur. 13 kwietnia 1974 w Wilnie) – litewska filolożka, językoznawczyni i dr nauk humanistycznych narodowości polskiej.
Życiorys Kinga Geben urodziła się w 1974 roku w Wilnie. W 1992 roku ukończyła z wyróżnieniem Szkołę Średnią nr 19 (obecnie Szkoła Średnia im. Władysława Syrokomli w Wilnie). Rok wcześniej zajęła trzecie miejsce na etapie ogólnopolskim Olimpiady Polonistycznej, dzięki czemu w 1992 została stypendystką rządu RP i rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską pt: „Problem wielojęzyczności w wileńskiej grupie lokalnej na podstawie badań rodzin heterogenicznych językowo” obroniła w 1997. W tym też roku rozpoczęła pracę na stanowisku asystenta na Uniwersytecie Wileńskim w Katedrze Filologii Polskiej. W 1998 dzięki stypendium od Ministerstwa Edukacji RP rozpoczęła studia doktoranckie na Polonistyce na Uniwersytecie Warszawskim. W 2002 obroniła pracę doktorską pt. „Świadomość i kompetencja językowa a warstwy leksykalne w idiolektach młodzieży polskiego pochodzenia na Wileńszczyźnie”.
Obecnie jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Centrum Polonistycznego Uniwersytetu Wileńskiego. Wykłada takie przedmioty jak: kultura języka polskiego, gramatyka opisowa języka polskiego (fonetyka, składnia), wstęp do socjolingwistyki i lektorat języka polskiego. W centrum jej zainteresowań badawczych są: socjolingwistyka, leksykologia i nauczanie języka polskiego jako obcego. Jest autorką wielu artykułów naukowych.
Brała udział w wielu projektach badawczych. W latach 2003–2005 było to: „Opracowanie haseł Wielkiego słownika polsko-litewskiego”. W latach 2004–2007 „CULPOLANG – zintegrowany multimedialny system do nauki języka polskiego i kultury polskiej dla profesjonalistów: finansistów, pracowników administracji”. W latach 2007–2009 Przygotowanie „Dydaktycznego słownika litewsko-polskiego”. W latach 2007–2009 „Użycie języków a tożsamość narodowa w miastach litewskich” („Miasta i języki”). W latach 2010–2012 „Socjolingwistyczna mapa Litwy: miasta i miasteczka”.
Wielokrotnie nadzorowała Olimpiadę Języka Polskiego na Litwie. W 2022 była autorką dyktanda. Językoznawczyni bierze także udział w wielu programach popularyzujących wiedzę o poprawnym używaniu języka polskiego np. w audycji pt „Gramatyczne Poniedziałki” dla zw.lt. Jest członkiem Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy. Wchodzi też w skład Społecznego Komitetu Opieki nad Starą Rossą.
Mąż Zbigniew. Córka Elżbieta (1999).
W 2019 została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. W 2024 r. otrzymała Srebrną Odznaką Honorową Departamentu Mniejszości Narodowych „Za zasługi” za aktywną działalność społeczną i naukową na rzecz pielęgnowania polskiego dziedzictwa narodowego.
Publikacje Słowa w różnych kontekstach, Warszawa 1998, s. 271–284 Język polski na Kowieńszczyźnie. Historia, sytuacja socjolingwistyczna, cechy językowe, opracowanie tekstów gwarowych, Warszawa-Wilno: Elipsa, (współautorka z/pod redakcją Karaś H.) Kresowizmy pochodzenia białoruskiego w języku uczniów szkół polskich na Wileńszczyźnie – Poradnik Językowy, Nr. 9, Warszawa, 46–61, ISSN 0551-5343; 2000 Świadomość i kompetencja językowa a warstwy leksykalne w idiolektach młodzieży polskiego pochodzenia na Wileńszczyźnie, Warszawa 2003. Oswajanie słów, Podręcznik do nauczania języka polskiego dla klasy 7, Kaunas: Šviesa, s. 184, ., 2007, (współautorka z Bielawska E.) Skrypt Kultura języka polskiego. Zmiany słownikowe w polszczyźnie mówionej na Litwie, Wilno 2013 Language use and self-identification: The case of Lithuanian Poles. In: „Sociolinguistic Studies” vol. 9.2–3, 2015, s. 243–267 Współczesny język polski. Swoistość języka polskiego na Litwie, Wilno 2019. Pod znakiem Orła i Pogoni: polsko-litewskie związki naukowe i kulturowe w dziejach Uniwersytetu Wileńskiego : zbiór studiów, 2021, Wilno, Vilnius University Press, (współautorka z Ireną Fedorowicz i Mirosławem Dawlewiczem) Translanguaging in Polish minority schools in Ukraine and Lithuania, „Zeitschrift für Slawistik” vol. 66, no. 2, 2021, s. 229–248 (współautorka z M. Zielinską) Język polski w krajobrazie językowym Wilna. „Acta Baltico-Slavica”, 46, 2022, Article 2867. Idiolekt Wojciecha Piotrowicza: słownictwo prozy autobiograficznej. „Slavistica Vilnensis”, 65(1) DOI: 10.15388/SlavViln.2020.65(1).38, s. 87–102, https://www.journals.vu.lt/slavistica-vilnensis/article/view/18471 (współautorka z Ireną Fedorowicz)
Bibliografia Polacy na Litwie 1918–2000, Słownik biograficzny; Autor: Mieczysław Jackiewicz, Warszawa 2003, wydanie II, str. 95–96 Publikacje autorki na stronie WorldCat
Linki zewnętrzne Profil na Researchgate.net Profil na stronie Lubimyczytać.pl Profil na stronie Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy Profil na stronie Centrum Polonistycznego Uniwersytetu Wileńskiego Profil na stronie Katedry Lingwistyki Kulturowej i Socjolingwistyki Profil na stronie Orcid.org Profil na stronie Poradnik Językowy
Przypisy
Kategoria:Litewscy filolodzy Kategoria:Litewscy językoznawcy Kategoria:Polacy na Litwie Kategoria:Urodzeni w 1974 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)