Henry Daniell, właśc. Charles Henry Pywell Daniell (ur. 5 marca 1894 w Londynie, zm. 31 października 1963 w Santa Monica) – brytyjski aktor teatralny i filmowy. Weteran scen londyńskich i broadwayowskich. Wszechstronny aktor drugoplanowy filmów lat 30., 40. i 50.Katz, Nolen... Pomimo brytyjskiego pochodzenia niemal cały okres jego aktorskiej kariery przypadał na czas pobytu w Stanach Zjednoczonych.
Życiorys Henry Daniell urodził się w Barnes (obecnej dzielnicy południowego Londynu). Edukację odebrał w prestiżowych: St Paul’s School w Londynie oraz w Gresham’s School w Holt w Norfolk. Jako aktor zadebiutował na deskach londyńskiego Globe Theatre w 1914 roku. Wraz z wybuchem I wojny światowej zaciągnął się do armii i służył w Royal Norfolk Regiment. Po ciężkim zranieniu został zdemobilizowany w roku 1915. W tym samym roku pojawił się na deskach New Theatre, a rok później Theatre Royal Haymarket. Przez następne trzydzieści lat pojawiał się na przemian na deskach teatrów londyńskich i nowojorskich, w tym również na Brodwayu, gdzie zadebiutował w 1921 roku. Chociaż w filmie debiutował już w 1929 roku (The Awful Truth Marshall Neilan), jego kariera filmowa nabrała rozpędu dopiero w połowie lat 30. Wtedy to zagrał w kilu produkcjach wytwórni MGM, z których najbardziej udaną okazała się być Dama kameliowa z 1936 roku, w której partnerował Grecie Garbo. Do końca dekady wystąpił w kilkunastu filmach znanych reżyserów. Jednak prawdziwie owocnym okresem w jego aktorskiej karierze okazała się być pierwsza połowa lat 40. See Hawk (1940) również w reżyserii Michaela Curtiza, Dyktator (1940) Chaplina oraz George Cukora: Filadelfijska opowieść (1940) i Dwulicowa kobieta (1941), zaliczane są obecnie do klasyki kina światowego, a sam Daniell wystąpił w nich u boku wielkich gwiazd kina światowego. Był to jednak szczytowy moment jego kariery – kolejne kilkanaście lat było dla Daniella pasmem występów w drugorzędnych produkcjach. W latach 50. i 60. pojawiał się w epizodycznych rolach, między innymi ekranizacjach klasyki literatury światowej: Egipcjanin Sinuhe (1954), Pasja życia (1956) czy Pięć tygodni w balonie (1962). Jego ostatnie występy w godnych uwagi filmach to role w Bunt na Bounty z 1962 i My Fair Lady z 1964 (w obydwóch tych obrazach jego nazwisko nawet nie zostało wymienione w obsadzie).
W tym samym okresie kiedy przyblakła jego gwiazda jako aktora kinowego, Henry Daniell zaczął pojawiać się na szklanym ekranie. Od końca lat 40. występował w przygodowych filmach telewizyjnych mało znanych reżyserów u boku (na ogół) podrzędnych aktorów, a w latach 50. był stałym gościem różnego rodzaju cyklicznych programów TV, typu show, teatr TV itp. "Zaliczył" kilka epizodów w mało już dziś pamiętanych serialach TV lat 50. i 60.
W 1921 roku sztuką pt. Clair de Lune Henry Daniell zadebiutował na Broadwayu. Na deskach tych prestiżowych teatrów był obecny przez ponad 40 lat swojej kariery.
Podczas swojej długiej kariery filmowo-telewizyjnej wystąpił w blisko 70 filmach i 30 serialach TV. Według autorów The Film Encyclopedia, w swoich rolach, zapamiętany został jako "uprzejmy złoczyńca lub zimnokrwisty despota". Aż do śmierci pozostawał aktywnym aktorem, zarówno przed kamerą jak na deskach teatru. Premiera ostatniego filmu z jego udziałem (My Fair Lady) miała miejsce rok po jego śmierci.
Dorobek artystyczny Filmografia thumb|W Dyktatorze (1940), jednym z najważniejszych filmów swojej epoki (pierwszy od lewej) 1936 Dama kameliowa – baron de Varville 1937 Madame X – Lerocle 1937 Hiszpański motyl – gen. Savary 1938 Wakacje – Seton "Dopey" Cram 1938 Maria Antonina – Nicholas de la Motte 1939 Nie jesteśmy sami – sir Ronald Dawson 1939 Prywatne życie Elżbiety i Essexa – sir Robert Cecil 1940 Sokół morski – lord Wolfingham 1940 Dyktator – Garbitsch 1940 Filadelfijska opowieść – Sidney Kidd 1941 Twarz kobiety – prokurator 1942 Sherlock Holmes-głos terroru – Anthony Lloyd 1942 Spotkanie we Francji – Emile Fleuron 1943 Sherlock Holmes w Waszyngtonie – William Easter 1943 Misja do Moskwy – Joachim von Ribbentrop 1943 Straż nad Renem – Phili von Ramme 1943 Jane Eyre – Henry Brocklehurst 1944 Wyrok sumienia – Gilbert Simmons 1945 Porywacz ciał – dr Wolfe "Toddy" MacFarlane 1945 Hotel Berlin – baron Von Stetten 1945 Kobieta w zieleni – prof. Moriarty 1945 Kapitan Kidd – Król William III 1946 Syn Robin Hooda – regent 1947 Wygnaniec – płk Ingram 1947 Miłosna piosenka – Franz Liszt 1954 Egipcjanin Sinuhe – Mekere 1956 Człowiek w szarym garniturze – Bill Ogden 1956 Pasja życia – Theodorus Van Gogh 1957 Roztańczone dziewczyny – sędzia 1957 Historia ludzkości – biskup Beauvais 1957 Świadek oskarżenia – Mayhew 1957 Słońce też wschodzi – lekarz 1958 Z Ziemi na Księżyc – Morgana 1961 W kraju Komanczów – Gireaux 1961 Wyprawa na dno morza – dr Zucco 1962 Pięć tygodni w balonie – szejk Ageiba 1962 Raport Chapmana – dr Jonas 1962 Madison Avenue – Stipe 1962 Bunt na Bounty – sędzia trybunału wojennego 1962 Urocza gospodyni – nieznajomy 1964 My Fair Lady – ambasador
Role teatralne (Broadway) 1962-63 Lord Pengo – Enoch Drury 1953–1954 My Three Angels – Henri Trochard 1950-51 The Cocktail Party – gościnnie 1949-50 That Lady – Filip II 1947 The First Mrs. Fraser – James Fraser 1946-47 Wachlarz lady Windermere – Lord Windermere 1946 Zimowa opowieść – Leontes 1943-44 Lovers and Friends – Edmund Alexander 1943 Murder Without Crime – Matthew 1942 Hedda Gabler – Eilert Lovborg 1935 Kind Lady – Henry Abbott 1933 For Services Rendered – Collie Stratton 1931 Heat Wave – George March 1929 Serena Blandish – lord Ivor Cream 1924 The Second Mrs. Tanqueray – Aubrey Tanquerayt 1923 The Woman on the Jury – Fred Masters 1921 Clair de Lune – Karol ks. Vaucluse
Życie prywatne Był żonaty z Ann Knox. Zmarł na zawał serca w swoim domu w Santa Monica w wieku 69 lat.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Henry Daniell w Internet Broadway Database
Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Brytyjscy aktorzy teatralni Kategoria:Brytyjscy aktorzy filmowi Kategoria:Brytyjscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni