thumb|200px|Hasui Kawase (1883–1957), Wyspa Sado thumb|220px|Kolor czerwony oznacza prefektury, których cały obszar jest objęty obfitymi opadami śniegu; kolor żółty oznacza prefektury objęte częściowo dużymi opadami thumb|200px|Góra Echigo Koma-ga-take (2002,7 m) widziana od strony miasta Uonuma (2006) thumb|200px|Zaśnieżony onsen, Tazawa, Akita thumb|200px|Tereny narciarskie, Hakuba, prefektura Nagano thumb|200px|Stacja kolejowa w Matsudai (luty 2012), na zwrotnicach są zainstalowane nagrzewnice gorącego powietrza thumb|200px|Grzyby nameko (Pholiota microspora)

– kraina śniegu, śnieżny region. Formalna nazwa to gōsetsu-chitai, czyli strefa, region, pas obfitych opadów śniegu

Strefa śniegu Wyrażenie „kraina śniegu” o charakterze popularnym i literackim może odnosić się do: części wyspy Honsiu (Honshū) znajdującej się w pasie od wybrzeża Morza Japońskiego do Alp Japońskich; pasa biegnącego wzdłuż Morza Japońskiego od prefektury Shimane na południowym zachodzie do północnego krańca Honsiu, a także wyspy Sado i Hokkaidō; części prefektury Fukui oraz prefektur Toyama i Niigata.

W pobliżu wybrzeża, gdzie opady śniegu są relatywnie niewielkie, usuwanie śniegu nazywa się yuki-kaki (grabienie śniegu). Na obszarach, gdzie jest trochę więcej śniegu, nazywa się to yuki-oroshi (usuwanie śniegu z dachu domu). Natomiast na obszarach, gdzie występują bardzo obfite opady śniegu, które przekraczają trzy metry, nazywa się to yuki-hori (kopanie śniegu), ponieważ trzeba wykopać dom ze śniegu.

Tateyama Kurobe Alpine Route Górski szlak turystyczny Tateyama Kurobe Alpine Route (Tate-yama Kurobe Arupen Rūto). Na wysokości 2450 m n.p.m. znajduje się najwyższy punkt tego szlaku o nazwie Murodō. Oferuje on widoki na pasmo górskie Tate-yama. Najbardziej znaną atrakcją jest korytarz śnieżny (Tateyama Snow Wall), tworzony przez ściany śniegu o wysokości do 20 metrów. Przejazd jest otwierany w połowie kwietnia po miesiącach obfitych opadów śniegu. Są one powodowane zderzeniem mas suchego i chłodnego powietrza napływającego znad Syberii z cieplejszym, wilgotnym nad Morzem Japońskim. W wyniku tego powstają bardzo intensywne i obfite opady śniegu wzdłuż zachodniego wybrzeża, czyli tzw. tylnej Japonii.

Trasa Tateyama Kurobe to wyjątkowa i spektakularna trasa przez Alpy Północne (Hida-sanmyaku). Można ją przejechać różnymi środkami transportu. Ukończona w 1971 roku łączy miasto Toyama w prefekturze Toyama z miastem Ōmachi w prefekturze Nagano.

Trasa jest czynna od 15 kwietnia do 30 listopada i niedostępna w okresie zimowym.

Park Małp Jigokudani Park Małp Jigokudani (Jigokudani Yaen Kōen, dosł. Park Dzikich Małp Piekielna Dolina) został utworzony w 1964 roku w północnej części prefektury Nagano, na terenie Parku Narodowego Jōshin’etsu Kōgen. Nazwa Piekielna Dolina pochodzi od wybuchającej z ziemi pary i gorącej wody „z dna piekła”. W parku zamieszkują makaki japońskie (Macaca fuscata), które nazywane są także małpami śnieżnymi. Obfite śniegi zalegają dolinę przez cztery miesiące w roku, co powoduje, że małpy przesiadują w gorących źródłach (onsen).

Góra Zaō Krótki masyw górski Zaō-renpō zwany powszechnie górą Zaō to zwarte skupisko stratowulkanów na granicy pomiędzy prefekturami Yamagata i Miyagi. Powstaje tam rzadkie zjawisko zwane powszechnie „śnieżnymi monstrami”, a dosłownie „drzewami pokrytymi lodem” (juhyō). Drzewa pokryte są miękką szadzią, gdy zamarzająca mgła i wiatr łączą się, tworząc lód na zewnętrznych powierzchniach obiektów. Padający śnieg osiada na formacjach lodowych, a efektem końcowym jest groteskowa figura drzew. Efekt lasu takich drzew daje zwiedzającym upiorne wrażenie.

Konserwowanie żywności W dawnych czasach domy, pola ryżowe, grządki warzywne i góry były całkowicie pokryte znacznie głębszym śniegiem niż obecnie. Mieszkańcy zmuszeni byli przez długie lata szukać metod „konserwowania żywności". Ich odkrycia imponują do dziś i prowadzą do kolejnych. Uważa się, że korzenie tej mądrości tkwią w kulturze Jōmon, która zniknęła około 3 tys. lat temu.

W prefekturze Niigata znajduje się dawna wioska Kettō, obecnie część miasta Tsunan. Systemy odśnieżania tamtejszych dróg zostały stworzone dopiero w 1978 roku, co pozwoliło na korzystanie z samochodów zimą. W przeszłości jednak mieszkańcy tego obszaru spędzali okres od wiosny do jesieni, zbierając żywność z gór i pól, a następnie przechowując ją zimą. Ich przodkowie wymyślili pomysłowe systemy przechowywania żywności. Jednym z nich jest daikon-tsugura, chłodnia pleciona ze słomy suszonej na słońcu do przechowywania m.in. warzyw, jak biała rzodkiew japońska (daikon, Raphanus sativus var. longipinnatus).

Co roku, kiedy zbiory ryżu kończą się na przełomie października i listopada, wyplatają oni ze słomy cylindryczne pojemniki zwane tsugura, do których tuż przed opadami śniegu wrzuca się rzodkiew i marchew. Przez całą zimę, aż do maja następnej wiosny, warzywa zachowują świeżość. Wiosną słomiane pojemniki zostawia się na polach jako nawóz.

Jedną z miejscowości o największych opadach śniegu jest Matsudai w prefekturze Niigata. W przeszłości była zimą całkowicie odcięta od „cywilizacji” i dlatego należało zgromadzić żywność na pół roku. Do dziś mieszkańcy organizują co roku prace związane z pozyskiwaniem z gór naturalnej żywności i jej zakonserwowaniem na zimę. Obok domów znajdują się spiżarnie, w których starymi metodami przechowuje się: grzyby, dzikie warzywa, rośliny jadalne i owoce. Mięso było tylko na specjalne okazje, jak: o-bon (święto zmarłych w buddyzmie japońskim, obchodzone w sierpniu) i Nowy Rok, a nawet wtedy pochodziło z ptaków lub królików.

W przeszłości i częściowo obecnie żywność w krainie śniegu przechowuje się m.in. poprzez: suszenie, marynowanie w soli, konserwowanie w alkoholu, mrożenie. Dotyczy to m.in. takich grzybów i roślin, jak: jesienne grzyby nameko (dawniej Pholiota nameko​, ob. Pholiota microspora), o złotym kolorze i galaretowatej powierzchni; paproć warabi, orlica (roślina) (Pteridium aquilinum var. latiusculum); pewien gatunek dzikiego pochrzynu o nazwie tokoro (Dioscorea tokoro); grzyby maitake, żagwica listkowata (Grifola frondosa)​; orzechy oni-gurumi, orzech ajlantolistny (Juglans ailantifolia).

„Yukiguni” w literaturze Yasunari Kawabata Powieść japońskiego pisarza Yasunariego Kawabaty (1899–1972), zaliczana do klasyki japońskiej prozy lirycznej. Jedna z trzech powieści cytowanych przez Komitet Noblowski w 1968 roku, kiedy Kawabata otrzymał Literacką Nagrodę Nobla. Opiewa piękno kobiety, jej samotność i niespełnioną miłość. Powieść co pewien czas ukazuje się jako film ekranowy, serial TV, przedstawienie teatralne, słuchowisko radiowe, manga.

Bokushi Suzuki Idea „krainy śniegu” została spopularyzowana i przedstawiona w wersji romantycznej przez Kawabatę, ale nie pochodził on z tego regionu i wielu rzeczy, o nim nie wiedział. Dlatego też, aby poznać tę białą krainę, noblista czytał prace pisarza żyjącego sto lat wcześniej, o nazwisku Bokushi Suzuki (1770–1842).

Bokushi Suzuki urodził się w Shiozawie (obecnie część miasta Minami-Uonuma), w zamożnej rodzinie kupieckiej, handlującej tekstyliami. Jako nastolatek przeniósł się do Edo (ob. Tokio), aby sprzedawać tkaninę echigo-jōfuEchigo-jōfu, karamushi → ręcznie tkana tkanina w dolinie górskiej w prefekturze Niigata, szczmiel biały, rami, ramia indyjska (Boehmeria nivea) pospolita roślina z rodziny pokrzywowatych, podobna do lnu.. Za zarobione pieniądze otworzył własny sklep.

Interesował się jednak także literaturą i sztuką i starał się przypodobać inteligencji – słynnym poetom, artystom i filozofom – z całej Japonii. W środowisku tym wymieniano między sobą poezję, listy i kaligrafię. To uświadomiło mu, jak mało znany jest jego śnieżny region i wpadł na pomysł opublikowania książki z opowieściami, aby zapoznać mieszkańców miasta o życiu w yukiguni. Książka, bogato ilustrowana, przedstawiająca przyrodę i życie, została opublikowana po 40 latach pracy w 1837 roku. Zatytułowana „Opowieści ze śnieżnego kraju” (Hokuetsu seppu, Śnieżne historie z północnej prowincji Etsu) odniosła sukces. W języku angielskim została wydana pt.: „Snow Country Tales: Life in the Other Japan” w 1986 roku.

Galeria

Rekordowe opady śniegu

Zobacz też Linia trolejbusowa w tunelu Tate-yama

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne Travelling Through The Culture of Yukiguni Hakuba Tateyama Kurobe Alpine Route Pokaz przyrządzania koktajlu alkoholowego o nazwie Yukiguni Oficjalna strona Tateyama Kurobe Alpine Route Strona oficjalna parku małp Jigokudani Yaen Kōen Materiał informacyjny (wideo) o wytwarzaniu echigo-jōfu, Kyoto Women's University

Kategoria:Geografia Japonii