Stenocranius – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące we Azji.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 98–139 mm, długość ogona 17–39 mm, długość ucha 8–16 mm, długość tylnej stopy 14,6–19 mm; masa ciała 18–70 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1901 roku rosyjski zoolog Nikołaj Kaszczenko w artykule poświęconym opisowi dówch nowych podrodzajów norników z Syberii, opublikowanym w czasopiśmie Jeżegodnik Zoołogiczeskago Impieratorskoj Muzieja Akadiemіi Nauk. Kaszczenko wymienił kilka gatunków – Mus gregalis , Arvicola eversmanni (= Mus gregalis ), Arvicola raddei , Arvicola arvalis var. Slowzowii (= Mus gregalis ) i Microtus tianschanicus (= Mus gregalis ) – z których gatunkiem typowym jest nornik wąskogłowy (S. gregalis).
Etymologia Stenocranius (Steneocranius): stēnos ‘wąski, cienki’; κρανιον kranion ‘czaszka’, od καρα kara, καρατος karatos ‘głowa’.
Podział systematyczny Takson ponownie wyodrębniony z rodzaju Lasiopodomys. Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|100pxStenocranius gregalis(Pallas, 1779)nornik wąskogłowygatunek monotypowyrozłącznie od Morza Białego do rzeki Kołyma, Azja Środkowa, południowo-zachodnia Syberia, Jakucja, Mongolia i północna Chińska Republika LudowaDC: 8,1–14,8 cmDO: 1,7–4,6 cmMC: 18–70 gStenocranius raddei(Poljakov, 1881)gatunek monotypowyRosja (Kraj Zabajkalski, na południe do rzek Szyłka i Ingoda) i północno-wschodnia MongoliaDC: 9,5–13 cmDO: 2,1–3,7 cmMC: 24–54 g Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski; – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Opisano również gatunki wymarłe z plejstocenu: Stenocranius gregaloides (Wielka Brytania) Stenocranius hintoni (Węgry)
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Karczowniki