Teatr Barakah (stylizowane na Teatr BARAKAH) – prywatny teatr repertuarowy działający na Kazimierzu w Krakowie, założony w 2004 roku przez Michała Nowickiego i Monikę Kufel. W sierpniu 2007 roku z ich inicjatywy powstała Fundacja Dziesięciu Talentów na rzecz Teatru Barakah, organizacja pozarządowa o charakterze non profit, której celem jest m.in. prowadzenie i działalność Teatru Barakah. Teatr utrzymuje się wyłącznie z konkursów grantowych i działalności statutowej.
Od 2013 siedziba teatru znajduje się przy ul. Paulińskiej 28 w Krakowie, w kamienicy będącej przed II wojną światową Nową Mykwą.
Pierwszym spektaklem teatru jest monodram Szafa w reż. Michała Nowickiego, za który Monika Kufel otrzymała nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu „Aktor Europy” w Macedonii. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Hanna Wróblewska, nadała 12 grudnia 2024 roku Brązowe Medale „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Monice Kufel i Michałowi Nowickiemu – założycielom Teatru BARAKAH. Odznaczenia przyznano za ich dorobek artystyczny oraz działalność kulturalną.
W teatrze oprócz produkcji teatralnych odbywają się wydarzenia z innych dziedzin sztuki, m.in. spotkania literackie, wystawy sztuki, pokazy filmowe, jam session oraz koncerty polskich i zagranicznych wykonawców muzycznych. Część wydarzeń artystycznych odbywa się w działającej przy teatrze ArtCafe Barakah.
Nazwa „Barakah” oznacza w języku arabskim i hebrajskim „błogosławieństwo, esencję życia, dar Boga”.
Spektakle Szafa Moniki Kufel i Marcina Białego w reż. Michała Nowickiego (2004), Cin Moniki Kufel w reż. Michała Nowickiego (2007), Klinika dobrej śmierci Jacka Getnera w reż. Michała Nowickiego (2008), Garderoba Miro Procházka w reż. Miro Procházka (2008), Damska toaleta Rodolfa Santany w reż. Michała Nowickiego (2009), Szyc Hanocha Levina w reż. Michała Nowickiego (2010), Jednoręki ze Spokane Martina McDonagha w reż. Michała Nowickiego (2011), Statek dla lalek Mileny Marković w reż. Michała Nowickiego (2011), Kłamczucha Andrzeja Sadowskiego w reż. Andrzeja Sadowskiego (2012), Martwe wesele Asji Srnec Todorović w reż. Michała Nowickiego (2012), Królowa wanny Hanocha Levina w reż. Michała Nowickiego (2013), Dyktanda Stanisława Lema w reż. Michała Nowickiego (2014), Tajemnicza Kamila w reż. Reżysera (2014), Hotel Kijów Judyty Berłowskiej i Mariusza Babickiego w reż. Judyty Berłowskiej (2015), Noce Waniliowych Myszy odc. 1. Kurwidołek Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2015), Sąsiedzi Andrzeja Sadowskiego w reż. Andrzeja Sadowskiego (2015), Dali Patrycji Kowańskiej w reż. Agaty Woźnickiej i Bartosza Ostrowskiego (2015), Noce Waniliowych Myszy odc. 2. Latawisko Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2015), Świadkowie Tadeusza Różewicza w reż. Piotra Jędrzejasa (2015), Noce Waniliowych Myszy odc. 3. Wyborowo Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2015), Noce Waniliowych Myszy odc. 4. Ciasna Góra Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2015), Noce Waniliowych Myszy odc. 5. Lokalna kretynka Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2015), Noce Waniliowych Myszy odc. 6. Szeherezjada, czyli baśń z jednej nocy Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2016), Noce Waniliowych Myszy odc. 7. Dżojstik zagłady! Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2016), Requiem Hanocha Levina w reż. Macieja Gorczyńskiego (2016), Czarny pistolet Filipa Bochenka w reż. Filipa Bochenka (2016), Wkrótce nadejdzie ten czas Line Knutzon w reż. Michała Nowickiego i Pawła Partyki (2016), Noce Waniliowych Myszy odc. 8. Tajemnica łasicy Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2017), Noce Waniliowych Myszy odc. 9. Tęcza Śmierci Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2017), Rewia Drag Queen – Life & Diamonds w reż. Michała Nowickiego (2017), Dzieci z dworca ZOO Christiane F. w reż. Sebastiana Oberca (2017), Jednoaktówki Janusza Głowackiego w reż. Józefa Opalskiego (2017), Elling Axela Hellsteniusa w reż. Michała Nowickiego (2018), Noce Waniliowych Myszy odc. 10. Elementarz polskiego patrioty Dawida Barańskiego, Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2018), Teresa Pawła Szarka w reż. Pawła Szarka (2018), Całe życie Joanny Oparek w reż. Sebastiana Myłka (2018), Rewia Drag Queen – Królowe dancingu w reż. Michała Nowickiego (2018), Ja, Sendlerowa Bartka Harata w reż. Michała Nowickiego (2018), Noce Waniliowych Myszy odc. 11. Black Szczyt Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2018), Sol Invictus Pawła Szarka w reż. Pawła Szarka (2019), Noce Waniliowych Myszy odc. 12. QUO VADIS Magiczny Prodiżu? Amadou Guindo i Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2019), My Way, My Dream, My Life – Moje marzenie w reż. Michała Nowickiego (2019), Rewia Drag Queen – Diamonds of the Night w reż. Michała Nowickiego (2019), BARAKAH Songs Moniki Kufel, Michała Nowickiego, Amadou Guindo, Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2019), Inni ludzie Doroty Masłowskiej w reż. Macieja Gorczyńskiego (2020), Misery Williama Goldmana na podstawie powieści Stephena Kinga w reż. Michała Nowickiego (2020), Psy ras drobnych Olgi Hund w reż. Adrianny Alksnin (2020), Matka Joanna od Aniołów Jarosława Iwaszkiewicza w reż. Macieja Gorczyńskiego (2021), Nowa Rewia – „Come back” w reż. Michała Nowickiego (2021), Przełamując fale Larsa von Triera w opracowaniu Vivian Nielsen w reż. Michała Nowickiego (2021), Anioły w Ameryce, czyli demony w Polsce Michała Telegi w reż. Michała Telegi (2022), Dezerterzy. Terapia na LSD Stanisława Chludzińskiego w reż. Stanisława Chludzińskiego (2022), Twin Peaks: do drzwi czerwonych zapukam Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2022), Marzyciele Michała Telegi w reż. Michała Telegi (2023), Jenner: zostać sobą. Świat według Kardashianów Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2023), Rosemary Grzegorza Likego w reż. Michała Nowickiego (2023), Poza zero, czyli jak pokochałem bombę Wery Makowskx i Krzysia Zyguckiego w reż. Wery Makowskx (2024), Requiem dla snów Anieli Płudowskiej w reż. Michała Nowickiego (2024), Na początku była ciemność i zimne ognie według koncepcji Martyny Dyląg, Jori Geruli, Ady Kazimierz i Anny Puzio, z kons. reż. Bartka Juszczaka (2024), Persona K2 Anny Burzyńskiej i Magdaleny Łazarkiewicz w reż. Magdaleny Łazarkiewicz (2024), Idioci. Spass! Anieli Płudowskiej w reż. Jakuba Zalasy (2025), Amoria Miłosza Mieszkalskiego w reż. Klaudii Gębskiej (2025), Arizona Anieli Płudowskiej w reż. Michała Nowickiego (2025), Niebezpieczne związki Grety Oto (Wiktor Stypa/Anita Szymańska) w reż. Grety Oto (Wiktor Stypa/Anita Szymańska) (2025), Moja miłość Jerzego Duszewskiego, Macieja Gorczyńskiego i Adama Krepskiego w reż. Macieja Gorczyńskiego (2026), American Beauty – sprostowanie Szymona Króla w reż. Michała Nowickiego (2026).
Nagrody i wyróżnienia Dla Teatru Barakah Nagroda za „Stworzenie nowego miejsca na teatralnej mapie Polski” na I Ogólnopolskim Festiwalu Teatralnym PIERWSZY KONTAKT w Toruniu (2011), Nagroda im. Leona Schillera za wybitne osiągnięcia w dziedzinie teatru, przyznana przez Związek Artystów Scen Polskich (2012), Certyfikat Best Place dla Teatru BARAKAH w Krakowie w kategorii Kultura w plebiscycie organizowanym przez Local Life, w którym wzięło udział ponad 60 000 internautów (2016), Marka Radia Kraków za styczeń (2018), Nagroda dedykowana teatrom nieinstytucjonalnym za kreacje artystyczne w czterech prapremierach Teatru BARAKAH w 2025 roku („Niebezpieczne związki”, „Arizona”, „Amoria” i „Idioci. Spass!”), za stworzenie wyjątkowych scenografii i kostiumów do spektakli („Niebezpieczne związki” i „Arizona”) oraz za całokształt działalności artystycznej w 15. edycji konkursu o Nagrodę Teatralną im. Stanisława Wyspiańskiego dla Moniki Kufel (2026).
Dla spektaklu Szafa Nagroda „Szczebel do kariery” dla Moniki Kufel na XXXIII Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu (2004), Nagroda aktorska – „Krzyż Zwycięstwa” dla Moniki Kufel na Międzynarodowym Festiwalu „Aktor Europy” w Macedonii w Otesevo od tamtejszego Ministra Kultury Blagoja Stefanovskiego (2005), Wyróżnienie na XI Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2005), Wyróżnienie na Festiwalu Teatrów Niewielkich w Lublinie (2006), II Nagroda na Festiwalu Sztuki Teatralnej w Rybniku (2007).
Dla spektaklu Klinika dobrej śmierci Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie TOPORNIADA, upamiętniającym twórczość Rolanda Topora (2008), Wyróżnienie na XV Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2009).
Dla spektaklu Szyc Nagroda aktorska dla Karola Śmiałka za rolę Czerhesa na XL Jeleniogórskich Spotkaniach Teatralnych (2010), Nagroda za reżyserię dla Michała Nowickiego na I Ogólnopolskim Festiwalu Teatralnym „Pierwszy Kontakt” w Toruniu (2011), Nagroda w wysokości 10 tys. zł na I Ogólnopolskim Festiwalu Teatralnym „Pierwszy Kontakt” w Toruniu (2011), Nagroda „Złoty Miedziak” za muzykę dla Renaty Przemyk na XIII Polkowickich Dniach Teatru (2011).
Dla spektaklu Sąsiedzi Zwycięstwo Jacka Wojciechowskiego w „Subiektywnym spisie aktorów teatralnych” Jacka Sieradzkiego (2015), Wyróżnienie na XXI Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2015).
Dla spektaklu Requiem Nagroda za scenografię dla Iwony Bandzarewicz na Festiwalu TOPOFFFestiwal w Tychach (2017).
Dla spektaklu Noce Waniliowych Myszy odc. 7. Dżojstik zagłady! III miejsce w konkursie Krakowskie Złote Maski na najpopularniejszy spektakl Krakowa (2017).
Dla spektaklu Dzieci z dworca ZOO Najlepszy spektakl zespołowy sezonu 2017/2018 w Krakowie wg Łukasza Maciejewskiego (2018), Studencka Nagroda Teatralna Chodźże do teatru – Najlepszy aktor sezonu 2017/2018 dla Romana Gancarczyka (2018).
Dla spektaklu Inni ludzie Iwona Bandzarewicz w finale VI edycji Konkursu Fotografii Teatralnej w kategorii „zestaw dokumentacyjny z przedstawienia” (2020), Wyróżnienie dla Piotra Mateusza Wacha w „Subiektywnym spisie aktorów teatralnych” Jacka Sieradzkiego (2021), Wyróżnienie dla Piotra Korzeniaka i zespołu Cukry w składzie: Karolina Głogowska, Lena Witkowska, Agnieszka Kocińska, którzy znaleźli się wśród NAJLEPSZYCH 2021/2022 w Miesięczniku „Teatr”, gdzie Kalina Zalewska umieściła ich na liście „Najlepsza muzyka” (2022), Wyróżnienie dla Piotra Mateusza Wacha, który znalazł się wśród NAJLEPSZYCH 2021/2022 w Miesięczniku „Teatr”, gdzie Kalina Zalewska umieściła go na liście „Najlepsza choreografia” (2022), Spektakl znalazł się w finale 27. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2021), Nagroda Indywidualna za rolę dla Piotra Mateusza Wacha na XX Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu (2021), Nagroda Indywidualna za rolę dla Michała Nowickiego na XX Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu (2021), Wyróżnienie za rolę dla Moniki Kufel na XX Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu (2021), Nagroda za reżyserię dla Macieja Gorczyńskiego na XX Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu (2021), Nagroda za muzykę w ramach 27. edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej dla Piotra Korzeniaka i zespołu CUKRY w składzie: Karolina Głogowska, Lena Witkowska, Agnieszka Kocińska (2022), Nagroda za adaptację tekstu i reżyserię w ramach 27. edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej dla Macieja Gorczyńskiego (2022).
Dla spektaklu Psy ras drobnych