Renzo Rossellini (ur. 2 lutego 1908 w Rzymie, zm. 13 maja 1982 w Monte Carlo) – włoski kompozytor.
Życiorys Młodszy brat reżysera Roberto Rosselliniego. Studiował w Rzymie u Giacomo Setacciolego i Giacinto Sallustio (kompozycja) oraz Bernardino Molinariego (dyrygentura). Od 1934 do 1935 roku był dyrektorem Liceo Musicale w Varese. W latach 1940–1942 był wicedyrektorem i wykładowcą kompozycji w konserwatorium w Pesaro. Od 1972 do 1976 roku był dyrektorem artystycznym teatru operowego w Monte Carlo. Członek Akademii Muzycznej św. Cecylii w Rzymie i Accademia Nazionale Luigi Cherubini we Florencji.
Opublikował prace Polemica musicale (Mediolan 1962), Pagine di un musicista (Bolonia 1964), Addio del passato (Mediolan 1968) i Lettere d’amore (Bolonia 1977).
Twórczość Był przedstawicielem nurtu neoromantycznego, występował przeciwko modernistycznym trendom w muzyce, odrzucając poszukiwania nowych środków wyrazowych i warsztatowych. W latach 40. i 50. napisał wiele ścieżek dźwiękowych do filmów neorealistycznych, stąd też jego muzyka niekiedy nazywana była „neorealistyczną”.
Kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1982