NMS Grivița – rumuńska kanonierka z lat 80. XIX wieku. Okręt został zwodowany w 1880 roku w austro-węgierskiej stoczni w Trieście i w tym samym roku wcielono go w skład marynarki wojennej. Jednostka została wycofana ze służby w 1919 roku.
Projekt i budowa Kanonierka została zamówiona przez Księstwo Rumunii w Austro-Węgrzech i została zbudowana w stoczni w Trieście. Nieznana jest data położenia stępki okrętu, a zwodowany został w 1880 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielką kanonierką o długości całkowitej 60,5 metra, szerokości 5,2 metra i zanurzeniu 1,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 110 ton. Jednostka napędzana była przez maszynę parową o mocy 180 KM, co umożliwiało osiągnięcie prędkości maksymalnej 9 węzłów. Okręt zabierał zapas 18 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostki składały się dwa pojedyncze działa Nordenfelt kalibru 57 mm L/42, dwa pojedyncze działka Nordenfelt kalibru 37 mm L/42 oraz dwa pojedyncze karabiny maszynowe.
Załoga okrętu składała się z 30 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Grivița” został wcielony do składu marynarki wojennej w 1880 roku. W trakcie służby pełnił funkcję jednostki szkolnej. Okręt został wycofany ze służby prawdopodobnie w 1919 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanonierki Kategoria:Okręty szkolne Kategoria:Okręty zbudowane w Stabilimento Tecnico Triestino Kategoria:Rumuńskie okręty