Richard Kerner, pierwotnie Ryszard Kerner (ur. 3 stycznia 1943) – francuski fizyk teoretyczny związany z Polską, profesor Université Pierre et Marie Curie (UPMC, Paris-VI) oraz Sorbony, specjalista w zakresie fizyki matematycznej.
Życiorys Urodził się w ZSRR w rodzinie Żydów polskich, który znaleźli tam schronienie w okresie II wojny światowej. W latach 1949–1952 uczęszczał do szkoły podstawowej w Moskwie, a w latach 1953–1956 w Warszawie. Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960) i Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (1965), gdzie napisał pracę magisterską pod kierunkiem Andrzeja Trautmana. Początkowo był asystentem na Wydziale Fizyki UW i rozpoczął pracę nad doktoratem pod kierunkiem Andrzeja Trautmana, ale po marcu 1968 wyjechał z Polski do Francji.
W 1968 podjął pracę na Université Pierre et Marie Curie (UPMC) i w 1975 uzyskał w nim stopień doktora nauk przyrodniczych, specjalizując się w zagadnieniach związanych z polem Yanga-Millsa (rozprawa Sur certaines applications de la théorie du champ de Yang et Mills, promotorzy i André Lichnerowicz). Objął stanowisko profesora fizyki teoretycznej UPMC. W latach 1990–2001 pełnił funkcję dyrektora Laboratorium Grawitacji i Kosmologii Relatywistycznej UPMC (nazwa francuska: Laboratoire de Gravitation et Cosmologie Relativistes). W 1998 został wybrany na członka rady naukowej UPMC. Piastował stanowisko sekretarza naukowego Francuskiej Akademii Nauk.
Badał zagadnienia związane m.in. z ogólną teorią względności, kosmologią, teorią pola, mechaniką kwantową, fizyką cząstek elementarnych, fizyką ciała stałego i chemią fizyczną. Autor około trzystu publikacji naukowych, a także monografii z zakresu fizyki matematycznej. Współpracował jako profesor wizytujący z Uniwersytetem w Utrechcie, Europejską Organizacją Badań Jądrowych (CERN), (SISSA) we Włoszech oraz w Brazylii. Od 2012 profesor emeritus Uniwersytetu Paryskiego. W 2021 opublikował w języku angielskim książkę popularyzującą astronomię (Our Celestial Clockwork: From Ancient Origins to Modern Astronomy of the Solar System, 2021).
Nagrody i wyróżnienia W 1991 otrzymał przyznaną przez Francuską Akademię Nauk, a w 2020 doktorat honoris causa Uniwersytetu w Tartu.
Publikacje książkowe Sur certaines applications de la théorie du champ de Yang et Mills, Université Pierre-et-Marie-Curie 1975, OCLC 489684900 Relativité (wraz z Muratem Boratavem), Ellipses 1991, Physics on Manifolds (wraz z André Lichnerowiczem i Moshé Flato), Kluwer Academic Publishers 1994, Models of Agglomeration and Glass Transition, Imperial College Press 2007, Méthodes classiques de physique théorique: cours et problèmes résolus, Ellipses 2014, Our Celestial Clockwork: From Ancient Origins to Modern Astronomy of the Solar System, World Scientific Publishers 2021,
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil w Google Scholar Publikacje Richarda Kernera w serwisie INSPIRE HEP (High-Energy Physics Content)
Kategoria:Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Emigranci marcowi Kategoria:Francuscy fizycy XX wieku Kategoria:Francuscy fizycy XXI wieku Kategoria:Francuscy fizycy teoretyczni Kategoria:Ludzie związani z CERN Kategoria:Popularyzatorzy astronomii Kategoria:Teoretycy względności Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Brazylii Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Holandii Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni we Włoszech Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Paryskiego