Siegmund von Schleinitz (ur. 23 lipca 1890 w Berlinie, zm. 30 listopada 1968 w Kilonii) – niemiecki generał, uczestnik agresji na Polskę i Francję oraz ataku na Związek Radziecki.
W armii niemieckiej służył od 1909 roku, uczestnicząc od 1914 roku w I wojnie światowej. Po zakończeniu wojny kontynuował karierę w Reichswehrze. W czasie II wojny światowej brał udział w 1939 roku agresji na Polskę, a w 1940 roku w agresji na Francję. Uczestniczył też w jej okupacji. W 1941 roku brał udział w ataku na Związek Radziecki. W czasie walk z Armią Czerwoną na terytorium Związku Radzieckiego dowodził kolejno: 9 Dywizją Piechoty i 361 Dywizją Piechoty. Następnie został dowódcą 402 Dywizji Zapasowej z którą nadal walczył przeciw Armii Czerwonej ale już na terytorium III Rzeszy. Schleinitz został wzięty do niewoli 16 marca 1945 roku przez żołnierzy z 1 Armii Wojska Polskiego. Z niewoli radzieckiej zwolniony został w 1955 roku.
Awanse kadet (1909) chorąży (1910) podporucznik porucznik (1915) kapitan (1918) major (1931) podpułkownik (1934) pułkownik (1937) generał (1940) generał porucznik (1942)
Ordery i odznaczenia Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie