mały|Piotrowicz w barwach Budowlanych Lublin (2011) Wojciech Piotrowicz (ur. 23 marca 1990 w Lublinie) – polski rugbysta występujący na pozycji , multimedalista mistrzostw Polski, w tym mistrz kraju z Ogniwem Sopot, reprezentant Polski w odmianach siedmio- i piętnastoosobowej, rekordzista kraju pod względem liczby punktów w reprezentacji.

Młodość Piotrowicz pochodzi z rodziny blisko związanej z rugby – dyscyplinę tę uprawiali w przeszłości jego ojciec i brat. Jest wychowankiem Budowlanych Lublin, na pierwszy trening trafił w wieku 6 lat. W barwach lubelskiego klubu występował na wszystkich szczeblach juniorskich i młodzieżowych; kilkakrotnie z sukcesami uczestniczył w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży. W 2007 roku z Budowlanymi jako kapitan drużyny sięgnął po mistrzostwo Polski w kategorii kadetów. W wieku juniorskim występował na pozycji albo .

Kariera klubowa W pierwszym zespole debiutował nie później niż w sierpniu 2008 roku. W sezonie 2008/2009 był etatowym kopaczem drużyny z Lublina, która występowała wówczas na drugim poziomie rozgrywkowym. Drużynowo Budowlani zajęli wówczas drugie miejsce i nie zdołali wywalczyć awansu do I ligi. Indywidualnie młody zawodnik występujący już wówczas na pozycji łącznika ataku zdobył w 11 kolejkach 84 punkty, co obok Bogdana Wróbla (85) było najlepszym wynikiem w rozgrywkach. Przed kolejnym sezonem II ligę przemianowano na I ligę, a dotychczasową I ligę na Ekstraligę. W nim ekipa z Lublina zdominowała pierwszoligowe rozgrywki, wygrywając wszystkie spotkania fazy zasadniczej (sześć z dziesięciu z ofensywnym punktem bonusowym). Następnie wysoko ograła w fazie pucharowej Pogoń Siedlce i Czarnych Pruszcz Gdański, dzięki czemu pewnie awansowała do Ekstraligi. Piotrowicz był zdecydowanie najskuteczniejszym zawodnikiem rozgrywek, zdobywając w sumie 134 punkty (ponad dwukrotnie więcej od drugiego w kolejności).

Na najwyższym poziomie rozgrywkowym grał w Lublinie bez większych sukcesów do końca 2013 roku, kiedy to po zakończeniu rundy jesiennej przeniósł się do Pogoni Siedlce. W barwach Budowlanych rozegrał łącznie 68 meczów ligowych, zdobywając 519 punktów. Tuż po transferze dotarł do finału ligi, w którym jednak wysoko uległ faworyzowanej Lechii Gdańsk W drugiej połowie sezonu zdobył 34 punkty, w tym jedyne trzy punkty Pogoni w finale.

W kolejnym sezonie Piotrowicz indywidualnie z wynikiem 144 punktów został sklasyfikowany na piątym miejscu na liście najskuteczniejszych zawodników Ekstraligi. Drużynowo sezon Pogoni nie był już tak udany jak poprzedni – zespół z Siedlec kończył rozgrywki, broniąc się przed spadkiem.

Po zakończeniu sezonu łącznik ataku zmienił klub. Początkowo przebywał na testach w Szkocji w klubie Cartha Queens Park, jednak ostatecznie pozostał w kraju i dołączył do Ogniwa Sopot. Pierwszy rok w nowej drużynie Piotrowicz zakończył z brązowym medalem mistrzostw Polski. W meczu o trzecie miejsce ekipa z Sopotu pokonała Arkę Gdynia 10:9, a zawodnik rodem z Lublina zdobył połowę punktów swojej drużyny. W całym sezonie zagrał w 20 spośród 21 spotkań i ze 128 punktami ponownie uplasował się w czołówce tabeli najskuteczniejszych zawodników rozgrywek. Dodatkowo w 2016 roku Piotrowicz z Ogniwem dotarł do przegranego z Budowlanymi Łódź finału Pucharu Polski. Na gali Husarzy, nagród przyznawanych w polskim środowisku rugby Piotrowicz otrzymał statuetkę dla „Odkrycia Roku 2016”.

W sezonie 2016/2017 oraz w sezonie 2018 sopocianie docierali do finału Ekstraligi. W obu przypadkach ulegali w nich dominującej wówczas w Polsce drużynie Budowlanych Łódź. Pod względem indywidualnym pierwszy z nich nie był dla Piotrowicza udany – z powodu poważnej kontuzji kolana (zerwanie więzadeł pobocznych) odniesionej w meczu reprezentacyjnym rozegrał w sezonie łącznie jedynie sześć meczów, zdobywając w nich 64 punkty. Tuż po zakończeniu sezonu ligowego w listopadzie ponownie uszkodził więzadło poboczne w tym samym stawie (zerwanie drugiego z przyczepów) i do gry powrócił dopiero w czerwcu kolejnego roku. W 10 meczach kolejnego sezonu zdobył dla swojej drużyny 77 punktów.

Występując w barwach Ogniwa w sezonie 2019, sięgnął po mistrzostwo Polski. W finale sopocianie ponownie spotkali się z drużyną z Łodzi (po zmianach organizacyjnych pod nazwą Rugby Łódź), jednak tym razem spotkanie zakończyło się wynikiem 27:24 dla ekipy z Trójmiasta. Zwycięstwo ekipie z Sopotu dał skuteczny drop goal Piotrowicza w ostatnich minutach starcia. Łącznie w ciągu roku zdobył on 123 punkty w 10 meczach. W przerwanym przez pandemię COVID-19 sezonie 2019/2020 Ogniwo wywalczyło Puchar Ekstraligi, pokonując Juvenię Kraków 35:3.

Po wznowieniu zmagań Ogniwo potwierdziło swoją silną pozycję w krajowych rozgrywkach, pokonując w finale Ekstraligi 2020/2021 Rugby Łódź 19:15. Piotrowicz w 18 meczach wywalczył 146 punktów, w tym 14 w finale. Do wielkiego finału Ekstraligi dotarł z Ogniwem także i rok później, jednak tym razem wynikiem 16:17 sopocianie ulegli na własnym stadionie Orkanowi Sochaczew. Łącznik ataku Ogniwa zakończył sezon ze 131 punktami w 12 meczach.

Kariera reprezentacyjna W drużynie narodowej Piotrowicz debiutował na poziomie kadetów (U-16, U-17) we wrześniu 2006 roku w meczu z rówieśnikami z Czech. W tej kategorii wiekowej występował też w kolejnym roku. Począwszy od lipca 2007 roku powoływany był do kadry juniorów (U-18). Obok chociażby Mateusza Bartoszka czy Tomasza Gasika – w przyszłości wielokrotnych reprezentantów wśród seniorów – uczestniczył w marcowych Mistrzostwach Europy 2008, gdzie Polacy zajęli 10. miejsce (2. w grupie B).

Jeszcze wiosną 2008 roku trafił do kadry do lat 19. We wrześniu uczestniczył w nieudanych Mistrzostwach Europy U-19, które rozegrano w Gdańsku i Sopocie. W tym samym zespole grali też (oprócz Bartoszka i Gasika) m.in. Dawid Popławski czy Cédric Vaissière. Na mistrzostwach wystąpił też rok później – w portugalskiej Coimbrze Polacy wygrali jeden z trzech meczów i zostali sklasyfikowani na szóstej pozycji. W składzie reprezentacji Piotrowicz znalazł się wówczas obok chociażby przyszłego kapitana kadry seniorów Piotra Zeszutka. Tuż po zakończeniu turnieju wychowanek Budowlanych Lublin dołączył do reprezentacji U-20 przed Mistrzostwami Europy grupy B w tej kategorii wiekowej, jakie w listopadzie rozegrano w Mołdawii. Na turnieju tym Polacy pokonali najpierw Serbów 33:3, a w finale gospodarzy 16:15. Piotrowicz kopem z rzutu karnego na kilka minut przed końcem spotkania zdobył punkty decydujące o wygranej. Występy w zespole do lat 20 kontynuował w roku 2010.

Także w latach 2009–2010 Piotrowicz powoływany był na konsultacje seniorskiej kadry w rugby 7.

W styczniu 2010 roku po raz pierwszy uczestniczył w zgrupowaniu reprezentacji seniorów w rugby piętnstoosobowym. Debiutował w listopadzie w wygranym 22:17 wyjazdowym meczu Pucharu Narodów Europy z Niemcami. Jeszcze w pierwszej połowie zmienił wówczas kontuzjowanego Alexandre’a Beccuau.

W kolejnych pięciu latach zaliczył jednak zaledwie trzy mecze w kadrze, wszystkie w 2012 roku. Bardziej regularnie zaczął pojawiać się w reprezentacji począwszy od 2016 roku, kiedy selekcjonerem został Blikkies Groenewald. Wówczas też w meczu z Ukrainą zdobył swoje pierwsze punkty w narodowych barwach (17 z 22 uzyskanych ogółem przez Polaków). Na początku 2017 roku wychodził w pierwszym składzie jako łącznik ataku w meczach z Portugalią, Mołdawią i Holandią, jednak w ostatnim z wymienionych doznał poważnej kontuzji stawu kolanowego. Do gry w kadrze powrócił w listopadzie na kolejny mecz z Mołdawią, jednak ponownie uszkodził wówczas więzadła w kolanie.

We wrześniu 2018 roku znalazł się w składzie reprezentacji „siódemek” na turniej Grand Prix Series w Łodzi stanowiący jedną z rund Mistrzostw Europy.

Także w 2018 roku w spotkaniu z Litwą zdobył 16 z 33 punktów reprezentacji Polski. Trzy lata później w wygranym 21:16 meczu z Niemcami dzięki siedmiu skutecznie wykonanym rzutom karnym zdobył wszystkie punkty drużyny narodowej. Tydzień później zdobył 22 spośród 37 punktów, jakie w pojedynku ze Szwajcarią uzyskali reprezentanci Polski. Zwycięstwa z tymi rywalami walnie przyczyniły się do awansu Polaków na najwyższy poziom rozgrywek organizowanych przez Rugby Europe. W lutym 2023 roku uczestniczył w pierwszym wygranym spotkaniu na poziomie RE Championship – przeciwko Belgii zdobył 11 z 21 punktów swojego zespołu.

O zakończeniu kariery reprezentacyjnej poinformował przed decydującymi o ponownym awansie do RE Championship meczami rozgrywanymi na wiosnę 2026 roku. Decyzja motywowana była względami rodzinnymi. Wskazywał wówczas, że jego celem jest zostanie najlepiej punktującym zawodnikiem w historii polskiej reprezentacji. Zamierzenie to zrealizował w swoim ostatnim meczu przeciwko Szwecji – zdobył wówczas 27 punktów, ustanawiając nowy rekord 260 punktów (poprzedni wynik, 249 punktów, należał do Dawida Banaszka). Reprezentacja Polski wygrała swoje spotkania 72:3, awansując do wyższej grupy rozgrywkowej.

Statystyki Stan na dzień 11 kwietnia 2026 r. Wynik reprezentacji Polski podany w pierwszej kolejności. Drużyna narodowaRokMeczePunkty2010102011—2012302013—2014—2015—2016117201742420183232019222020—20214472022132023531202443320254372026243Suma34260 Występy w reprezentacji PolskiLp.DataStadion, miastoPrzeciwnikWynikZdobyte punkty1.20.11.2010Feldgerichtstraße, Frankfurt22:1702.7.04.2012Stadion Króla Baudouina I (A2), Bruksela13:2003.21.04.2012Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam32:1904.6.10.2012Stadion Josefa Kohouta, Říčany29:305.24.09.2016Arena Lublin, Lublin22:017 (pd 5K)6.18.02.2017Estádio Nacional, Oeiras10:355 (pd K)7.18.03.2017Stadionul Raional, Anenii Noi15:35 (pd K)8.8.04.2017Stadion Widzewa, Łódź14:139 (3K)9.18.11.2017Stadion GOŚ, Gdańsk13:05 (pd K)10.29.09.2018Stadion mládeže, Zlin41:227 (2pd K)11.3.11.2018Stadion Widzewa, Łódź33:016 (2pd 4K)12.17.11.2018Arena Lublin, Lublin0:49013.16.02.2019, Setúbal5:65014.23.03.2019Stadion Miejski, Łódź25:282 (pd)15.11.09.2021Stadion Juvenii, Kraków43:34 (2pd)16.9.10.2021, Lwów27:24017.13.11.2021Narodowy Stadion Rugby, Gdynia21:1621 (7K)18.20.11.2021Stadion Polonii, Warszawa37:2522 (2pd 6K)19.19.03.2022, Bruksela11:413 (K)20.4.02.2023Stadionul Arcul de Triumf, Bukareszt27:672 (pd)21.11.02.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia3:653 (K)22.18.02.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia21:1511 (pd 3K)23.5.03.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia18:238 (pd 2K)24.18.03.2023Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam17:187 (2pd K)25.4.02.2024Narodowy Stadion Rugby, Gdynia8:203 (K)26.17.03.2024, Paryż8:343 (K)27.16.11.2024Narodowy Stadion Rugby, Gdynia40:1310 (5pd)28.23.11.2024Stadion Markéta, Praga22:1517 (pd 5K)29.22.02.2025Narodowy Stadion Rugby, Gdynia58:2711 (4pd K)30.12.04.2025Trelleborg Rugby Arena, Trelleborg29:259 (3pd K)31.8.11.2025Stadion ROSRRiT, Siedlce47:62 (pd)32.22.11.2025Narodowy Stadion Rugby, Gdynia30:3215 (3pd 3K)33.28.02.2026Gradski sportski centar, Makarska73:316 (P 4pd K)34.11.04.2026Narodowy Stadion Rugby, Gdynia72:327 (P 8pd 2K)

Życie osobiste Jest synem Wiesława Piotrowicza, lubelskiego rugbysty, a następnie wieloletniego sędziego rugby i działacza sędziowskiego w strukturach Polskiego Związku Rugby. Zawodnikiem Budowlanych Lublin był także starszy brat Wojciecha Krzysztof

Jest żonaty z Karoliną, którą poznał na początku nauki w liceum. Parą zostali po maturze. Mają córkę; według informacji przekazanych przez samego Piotrowicza, w połowie 2026 roku miał urodzić się także ich syn.

W życiu zawodowym, poza rugby, w 2021–2022 roku był kierownikiem w firmie sprzątającej.

Uwagi

Przypisy Statystyki na stronie trojmiasto.pl – Sezon: 2015/162016/172017/18201820192020/212021/222022/23

Bibliografia

Kategoria:Reprezentanci Polski w rugby union Kategoria:Urodzeni w 1990 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Rugbyści Budowlanych Lublin Kategoria:Rugbyści Pogoni Siedlce Kategoria:Rugbyści Ogniwa Sopot