Alicja Perz-Szletyńska z domu Perz, także Alicja Szletyńska (ur. 29 października 1932 w Łodzi, zm. 1 maja 2015) – podporucznik Wojska Polskiego w st. spoczynku, założycielka i dowódca Związku Białej Tarczy.
Życiorys Jako uczennica II klasy liceum, jesienią 1949 założyła w XV Państwowym Gimnazjum i Liceum przy ul. Drewnowskiej w Łodzi organizację niepodległościową Związek Białej Tarczy, której została dowódcą. Zainspirowała ją do tego powieść Stanisława Piaseckiego o tym samym tytule. W ramach Związku redagowała i kolportowała ulotki antykomunistyczne i publikowała periodyk „Zarzewie”. W czerwcu 1950 aresztowano 14 członków organizacji. 27 listopada 1950 rozpoczęła się rozprawa przeciwko członkom organizacji przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Łodzi, przed którym oświadczyła „To, co robiłam, uważam za słuszne”. Skazano ją na 12 lat więzienia – wyrok odbyła w Fordonie i Bojanowie, opuszczając więzienie 9 marca 1954 w związku z zachorowaniem na gruźlicę. Po uwolnieniu miała zakaz kontynuowania nauki i podejmowania pracy. Była inwigilowana i szykanowana do 1989 roku.
Była harcerką, działaczką Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego, działaczką i aktywną członkinią NSZZ „Solidarność”.
Życie prywatne Alicja Perz-Szletyńska została żoną innego działacza ZBT – Andrzeja Szletyńskiego, syna Stefana Szletyńskiego zamordowanego w Katyniu.
Pochowana w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.
Odznaczenia Medal za Wolność i Niepodległość, Krzyż Więźnia Politycznego, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Harcerze związani z Łodzią Kategoria:Pochowani w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Więźniowie więzienia w Fordonie (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie związani z Bojanowem