Stanisław Marian Lewicki (ur. 1 listopada 1883 w Szczucinie, zm. 19 kwietnia 1973 w Warszawie) – legionista, pedagog, wicewojewoda łódzki (1927–1929), dyrektor Biura Prezydialnego przy Prezydium Rady Ministrów.
Życiorys Ukończył gimnazjum we Lwowie, a następnie studia filozoficzne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1904–1907 należał tajnej organizacji „Odrodzenie”. Był członkiem Komitetu Centralnego młodzieżowej organizacji socjalistycznej „Promień” oraz Związku Walki Czynnej (1907–1912) i Związku Strzeleckiego oraz Polskiego Stronnictwa Postępowego. W latach służył 1914–1917 w 1 pułku piechoty Legionów Polskich, a w 1917–1918 w Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1919–1920 służył Wojsku Polskim, brał udział m.in. w obronie Twierdzy Modlin.
Następnie pracował w gimnazjum w Zamościu, któremu przekazał pieniądze ze sprzedaży majątku w Brzeżanach. Został pierwszym po I wojnie światowej dyrektorem polskiej szkoły powszechnej i gimnazjum w Sandomierzu, gdzie organizował również Seminarium Nauczycielskie. W 1922 należał do Komitetu Organizacyjnego Zjazdu Legionistów.
Do 1927 był radcą województwa poleskiego. W latach 1927–1929 był wicewojewodą łódzkim, następnie szefem Kancelarii Prezydium Rady Ministrów i kierownikiem wydziału Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W latach 1931–1937 był kuratorem Okręgu Szkolnego Lubelskiego. W 1937 w wyniku ataków środowisk prawicowych, występując jako świadek obrony w procesie komunistów, został zwolniony z pracy, przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Nowym Sączu. Po wybuchu II wojny światowej w latach 1942–1945 mieszkał z rodziną w Zakliczynie - wówczas Zakliczynie n/D. (nad Dunajcem), gdzie przez dwa lata (w roku szk. 1942/43 i 1943/44) pełnił funkcję dyrektora szkoły powszechnej. Prowadził również tajne nauczanie w zakresie podstawowym i średnim z Franciszkanami w miejscowym klasztorze. Podczas wojny ukrywał Żydów, m.in. Wandę Wejchmann, która przeżyła wojnę.
Po II wojnie światowej pracował w Polskim Radiu w Warszawie, był pomysłodawcą „Kalendarza Radiowego”.
Życie prywatne Był synem Franciszka Lewickiego (zm. 1923) i Józefy z PaszyńskichStanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest, str. 423, Wyd. Główna Księgarnia Wojskowa, Warszawa 1938. Jego ojciec był urzędnikiem państwowym w komorze celnej. Matka prawdopodobnie pochodziła z rodziny tatarskiej. Jego żoną była Maryla z domu Barzykowska. Był bratem legionistów: Henryka i Michała oraz Kazimierza. Miał też 2 siostry – Władysławę i drugą, nieznaną z imienia. Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.
Odznaczenia Krzyż Niepodległości.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczucinie Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Wicewojewodowie łódzcy Kategoria:Wicewojewodowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Urzędnicy Prezydium Rady Ministrów II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Członkowie Polskiego Stronnictwa Postępowego Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1919–1939) Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Absolwenci gimnazjów we Lwowie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Ludzie związani z Sandomierzem Kategoria:Ludzie związani z Zamościem Kategoria:Ludzie związani z Zakliczynem Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Kuratorzy oświaty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)