Melomastia mastioidea (Fr.) J. Schröt. – gatunek workowców.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Melomastia, Pleurotremataceae, Dyfrolomycetales, Incertae sedis, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1817 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Sphaeria mastoidea. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Joseph Schröter w 1908 r. Ma 13 synonimów. Niektóre z nich: Conisphaeria mastoidea (Fr.) Stev. 1879 Hypoxylon mastoideum (Fr.) P.M.D. Martin 1968.
Morfologia Znana jest tylko postać płciowa (teleomorfa). Na podłożu tworzy owocniki typu perytecjum, widoczne jako nieregularne, czarne, nieco spiczaste, kopułkowate struktury o średnicy 0,35–0,5 mm i wysokości 0,5–0,6 mm. Mają na środku gruszkowatą szyjkę o długości 0,1–0,2 mm i średnicy 0,1–0,25 mm, wyłożoną peryfizami. Ściana o grubości 20-35 µm, składająca się z kilku warstw ciemnobrązowych sprasowanych komórek. Parafizy liczne, o średnicy ok. 3 µm, nitkowate, pogięte i osadzone w galaretowatej matrycy. Worki 150–290 × 6–10 µm, cylindryczne, nie rozszczepione, z długim zwężającym się trzonem, zaokrąglonym wierzchołkiem i podwierzchołkowym pierścieniemw kształcie litery J, 8-zarodnikowe. Askospory ułożone jednorzędowo, 16–19 × 5–6 µm, cylindryczno-elipsoidalne, szkliste, 2-przegrodowe, silnie zwężone przy przegrodach, dość grubościenne, otoczone szeroką galaretowatą otoczką.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie Melomastia mastoidea w Ameryce Północnej i Europie. Jest bardzo rzadki. W Polsce stanowiska tego gatunku podał J. Schröter w 1908 r. na jesionie wyniosłym, wiciokrzewie pospolitym i kalinie koralowej.
Grzyb nadrzewny, saprotrof. Występuje na martwym drewnie drzew i krzewów liściastych.
Przypisy
Kategoria:Dothideomycetes Kategoria:Mykobiota Polski