Jean Huré (ur. 17 września 1877 w Gien, zm. 27 stycznia 1930 w Paryżu) – francuski kompozytor, pianista i organista.
Życiorys Muzyki uczył się prywatnie od duchownego w klasztorze w Angers. W 1895 roku wyjechał do Paryża, gdzie w 1910 roku założył École Normale de Musique, a w 1912 roku École Normale pour Pianistes. Działał w komitecie założonego przez Gabriela Faurégo Société Musicale Indépendante, wydawał podręczniki muzyczne. Od 1924 roku redagował założony przez siebie miesięcznik „L’Orgue et les Organistes”. Występował jako pianista i organista we Francji, Belgii, Holandii, Austrii, Rumunii, Hiszpanii i Turcji. Pełnił funkcję organisty w kościołach Notre-Dame-des-Blancs-Manteaux i Saint-Martin-des-Champs. Po śmierci Eugène’a Gigouta w 1925 roku został organistą w kościele Saint Augustin. W 1926 roku otrzymał Prix Chartier, przyznawaną przez Académie des beaux-arts. Przez ostatnie 15 lat życia ciężko chorował, spędzając wiele czasu w sanatoriach.
W swoich kompozycjach nawiązywał do twórczości Césara Francka, w swoich utworach kameralnych preferował budowę 4-częściową, posługiwał się wyrazistymi liniami melodycznymi. W niektórych dziełach wykraczał poza ramy tonalności, w operze La cathédrale zastosował jako jeden z pierwszych kompozytorów akord dwunastodźwiękowy. Opublikował prace La Technique du piano (1908), La Technique de l’orgue, (1918), L’Esthétique de l’orgue (1923) oraz Saint Augustin, musicien (1924).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Francuscy pianiści Kategoria:Francuscy organiści Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1930 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gien