thumb|COMMAND.COM z systemu MS-DOS 7.0 uruchomiony w oknie wiersza poleceń w Windows 95 (Tryb MS-DOS) MS-DOS 7 – system operacyjny trybu rzeczywistego dla komputerów zgodnych z IBM PC. Nie został wydany samodzielnie przez Microsoft jak wcześniejsze wersje MS-DOS, lecz był dołączony do rodziny systemów operacyjnych Windows 9x. Windows 95 RTM podaje wersję MS-DOS 7.0, podczas gdy Windows 95 OSR 2.x oraz Windows 98 podają 7.1. Windows 9x działa pod systemem DOS podobnie do Windows 3.1x i podczas gdy, według opinii Microsoftu, rola MS-DOS została zredukowana do programu rozruchowego i dziedzicznej 16-bitowej warstwy dla sterowników urządzeń, wykazano, że nie ma prawie żadnej różnicy w relacji pomiędzy Windows 9x i dołączonym MS-DOS 7.x a Windows 3.x z MS-DOS 6.x. System operacyjny MS-DOS 7.x trybu rzeczywistego zawarty jest w pliku IO.SYS.

Nowe funkcje Jako pierwsza wersja z serii, MS-DOS 7.0 dodaje wsparcie dla długich nazw pliku (, skrótowo LFN), a polecenie wyświetli je z wykorzystaniem sterownika LFN takiego jak (wcześniejsze wersje MS-DOS nie wyświetlają długich nazw nawet przy obecności takiego sterownika). Ponadto obsługuje większą pamięć rozszerzoną (aż do 4 GB), wykorzystując . Wprowadzono również mniejsze usprawnienia, takie jak ulepszone polecenia DOS, bardziej efektywne wykorzystanie pamięci górnej ( oraz jądro DOS są do niej automatycznie wczytywane) oraz możliwość bezpośredniego użycia zmiennych środowiskowych w linii poleceń.

MS-DOS 7.1 dodał obsługę systemu plików FAT32 (do 2 TB na wolumin), podczas gdy MS-DOS 7.0 i wcześniejsze wersje rozpoznawały jedynie FAT12 i FAT16. Logiczne Adresowanie Bloków (, skrótowo LBA) także jest obsługiwane w MS-DOS 7.x, umożliwiając dostęp do dużych dysków twardych w przeciwieństwie do starszych wersji wykorzystujących adresowanie CHS (cylinder-głowica-sektor). Za pomocą nowego parametru dodano wsparcie dla roku 2000 dla polecenia .

MS-DOS 7.x dodał obsługę graficznego interfejsu użytkownika z Windows 9x, który nie może być uruchamiany z wcześniejszych wersji MS-DOS. Choć polecenie zwykle zwraca numer wersji Windows, istnieją oficjalne nawiązania do wersji MS-DOS. Przykładowo, próba uruchomienia pliku (po zmianie nazwy na ) pochodzącego z Windows 95 OSR2 lub Windows 98 bezpośrednio ze starszego wydania MS-DOS, spowoduje wyświetlenie następującego komunikatu:

W przypadku Windows 95 RTM zostanie wyświetlony numer 7.0.

Więcej informacji Główną różnicą pomiędzy wcześniejszymi wydaniami MS-DOS jest sposób użycia pliku . W wersji 7 nie jest plikiem binarnym, lecz plikiem konfiguracyjnym. Starszy sposób rozruchu, w którym Windows nie zostaje uruchomiony automatycznie i system ładuje wiersz poleceń DOS, mógł zostać zachowany po ustawieniu opcji na 0 (zero) w pliku . W przeciwnym razie, Windows zostanie automatycznie załadowany przy rozruchu. W rzeczywistości jednak było to automatyczne przywołanie pliku , programu startującego Windows. Windows 95 oraz 98 są zależne od MS-DOS do rozruchu 32-bitowego jądra oraz wczytywania 16-bitowych sterowników urządzeń przeznaczonych dla MS-DOS, chociaż MS-DOS 7 być może jest bardziej „ukryty” niż wcześniejsze wydania. Stwierdzenie to jest również prawdziwe dla Windows Me, choć system ten uniemożliwia uruchomienie MS-DOS bez 32-bitowego jądra Windows.

W tej nowej wersji pliku należy również ustawić ścieżki do (prawdopodobnego, ale w rzeczywistości niekoniecznego) folderu Windows i folderu rozruchowego. (choć inny binarnie) pozostał jako wstępny plik rozruchowy, który uruchamia procedury uruchamiania BIOS-u, jeśli są poprawnie zlokalizowane. Również implementuje wiersz poleceń. Typowe pliki konfiguracyjne DOS, i zasadniczo zachowały swoje funkcje z poprzednich wydań MS-DOS (alokacja pamięci nie była już dłużej potrzebna).

Chociaż dołączony wyłącznie do systemów Windows (oficjalne ostatnie samodzielne wydanie MS-DOS nosi numer 6.22Istnieje także nieoficjalne wydanie „MS-DOS 7.1” opracowane przez grupę China DOS Union, które nosi tą samą wersję jak Windows 98, ale jest dystrybuowane jako samodzielny system z wbudowanym zestawem różnych programów użytkowych.), MS-DOS 7.x może być wyodrębniony z plików Windows 95/98 i samodzielnie użytkowany na innych komputerach, tak samo jak dawniejsze wersje. W przeciwieństwie do Windows 95/98, MS-DOS 7.x dość dobrze funkcjonuje na nowszych komputerach (wyposażonych w klawiatury podłączane do portu PS/2). Musi być zainstalowany na partycji FAT która, w przypadku MS-DOS 7.0, musi być „na górze” dysku twardego i sformatowana jako FAT12 lub FAT16. Kolejną różnicą jest wymóg procesora 80386 lub szybszego – system nie uruchomi się na komputerze wyposażonym w procesor klasy 80286 lub niższej.

W przypadku instalacji ręcznej, MS-DOS 7.x można zainstalować poprzez polecenie (uruchomienie pliku ), np. z folderu znajdującego się na Ramdysku utworzonym przez samostartujący nośnik. W folderze z plikiem muszą współistnieć (szczególnie), i ; opcjonalnie mogą być zapisane pliki , i . Wszelkie inne pliki mogą być skopiowane w dalszej kolejności – w systemach Windows 95/98 występują w głównym folderze dysku lub .

Zobacz też PC DOS 7

Uwagi

Przypisy

Źródła bibliograficzne

Kategoria:DOS