Ivo Lhotka-Kalinski (ur. 30 lipca 1913 w Zagrzebiu, zm. 29 stycznia 1987 tamże) – chorwacki kompozytor.
Życiorys Syn kompozytora Frana Lhotki. Studiował kompozycję i śpiew u ojca w konserwatorium w Zagrzebiu. W latach 1937–1939 był uczniem Ildebrando Pizzettiego w Rzymie. Od 1949 do 1950 roku był dyrektorem szkoły muzycznej w Splicie. Od 1951 roku uczył śpiewu w konserwatorium zagrzebskim. Opublikował prace Technika pjevanja (Zagrzeb 1940) i Umjetnost pjevanja (Zagrzeb 1953).
Wykształcił własny styl, oparty na elementach narodowych czerpanych z chorwackiego folkloru muzycznego. Począwszy od lat 50. XX wieku stopniowo adaptował współczesne techniki takie jak atonalność i dodekafonia.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych) Utwory orkiestrowe Symfonia (1937) poemat symfoniczny Jutro (1942) Misli na klarnet i smyczki (1965)
Opery Pomet, meštar od ženidbe (wyst. Zagrzeb 1944) Matija Gubec (wyst. Zagrzeb 1948) opera dziecięca Velika coprarija (1952) opera radiowa Analfabeta (1954, wyk. Belgrad 1954) opera telewizyjna Putovanje (1956, wyst. Zagrzeb 1957) opera telewizyjna Dugme (1957, wyst. Zagrzeb 1958) opera telewizyjna Vlast (wyst. Belgrad 1959) Svijetleći grad (1966, wyst. Zagrzeb 1967)
Balet Legenda o pjesmi (1955, wyst. Rijeka 1966)
Kantaty Verba fili David (1940) Hrvatska kronika (1952) Kerempuhova pjesem (1959)
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagrzebiu