Fernando Lopes (ur. 28 grudnia 1935 w Maçãs de Dona Maria, Alvaiázere, zm. 2 maja 2012 w Lizbonie) – portugalski reżyser filmowy.
Życiorys Był jednym z czołowych reżyserów portugalskiego nurtu Cinema Novo. W latach 1959–1961 studiował w Londyńskiej Szkole Filmowej. Jego kariera rozpoczęła się w 1961 roku filmem As Pedras e o Tempo. Po powrocie do Portugalii wyreżyserował kultowy dokument Belarmino (1964), dziś uważany za jedno z jego najlepszych dzieł i klasyk portugalskiego modernizmu. Później powstały także chwalone przez krytyków A Bee in the Rain (1972), Nós Por Cá Todos Bem (1978), Crónica dos Bons Malandros (1984), Matar Saudades (1987) i O Fio do Horizonte (1993). W 1998 roku wyreżyserował dokument Lissabon Wuppertal Lisboa poświęcony powstawaniu spektaklu Piny Bausch Masurca Fogo. W kolejnej dekadzie powstały filmy O Delfim (2002) i Lá Fora (2004), oba z udziałem Alexandry Lencastre i Rogéria Samory. W 2009 roku nakręcił jeszcze Os sorrisos do destino, a w 2012 Em Câmara Lenta.
Nagrody
2008 - Nagroda Specjalna za całokształt twórczości na festiwalu filmowym Fantasporto.
Wybrana filmografia
1961 - As Pedras e o Tempo 1962 - As Palavras e os Fios 1964 - Belarmino 1971 - Uma Abelha na Chuva 1975 - As Armas e o Povo - colectivo 1975 - Cantigamente Nº1 (TV) 1976 - Nós Por Cá Todos Bem 1984 - Crónica dos Bons Malandros 1988 - Matar Saudades 1993 - O Fio do Horizonte 2002 - O Delfim 2004 - Lá Fora 2006 - 98 Octanas 2009 - Os Sorrisos do Destino 2012 - Em Câmara Lenta
Przypisy
Kategoria:Portugalscy reżyserzy filmowi Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2012