Wielcy mistrzowie i zwierzchnicy zakonu Św. Łazarza
Jerozolima (?) Renault de Bichers (ok. 1070 – ok. 1080) – zwierzchnik szpitalników w Jerozolimie bł. Gerard de Martigues, znany także jako de Tum, Tom, Thoms, Tunc, Tenque (przed 1080 – około 1118/1120) – mistrz szpitala i leprozorium w Jerozolimie Boyant lub Brojant Roger (1120–1131) – rektor jerozolimskiego szpitala św. Jana, po zachorowaniu na trąd mistrz szpitalników św. Łazarza Jan (1131–1153) Itier (1154–1155) – zatwierdzony przez papieża jako „magister citra et ultra mare” (mistrz z tej i tamtej strony morza) Hugo de Saint-Pol (1155–1257) bł. Rajmund du Puy (1157–1159/1160) – mistrz zakonu św. Jana, po zachorowaniu na trąd wielki mistrz zakonu św. Łazarza Rainier (... 1164 ...) Rajmund (... 1168 ...) Gerard de Montclar (1169–1185) Bernard (1185–1186)
Akra Walter de Châteauneuf lub Neufchâtel (?1187 – ?1230/1234) Raynaud de Flory (1234–1254) Jan de Meaux (1254-?1276) – używał tytułu generalny preceptor zakonu
Boigny Tomasz de Sainville (1277–1312) – używał tytułu mistrz-generalny zakonu Adam de Veau (...1304–1314...) Jan de Paris (1342–1349) Jan de Coaraze (?1350–1355) Jan le Conte (1355–1361) Jacek de Besnes lub de Baynes (1368–1413) Piotr des Ruaux (1413–1454) Wilhelm des Mares (?1453-?1469) Jan le Cornu (1469–1493) Franciszek de Amboise (1493–1500) Ananiasz de Mareul (1500–1519) Klaudiusz de Maurel (1519–1524) Franciszek Burbon, hrabia de Saint-Pol i Chaumont (1521) – zwierzchnik komandorii magistralnej w Boigny Jan Conti (1524–1557) Jan de Levis (1557–1564) – pierwszy używał tytułu wielki mistrz
Kapua – Obediencja Włoska Anioł (Angelus) de Raimo (?) (...1226...) – Mistrz Alfons d' Azzia (...1327...) – Mistrz Szymon d' Aqua Mundula (...1329...) – Mistrz Jakub (Santiago) d' Azzia (...1347...) – Mistrz Wilhelm (Guillermo) (...1366...) – Mistrz Jakub (Santiago) de Benuto (1426–1440) – Mistrz Jakub (Giacomo) del Balzo (...1460...) – Mistrz Jakub (Santiago) d' Azzia (1468–1498) – Mistrz Jakub (Santiago) Antonio de Azzia (1498–1522) – Mistrz Alfons d' Azzia (1522–1548) – Mistrz Muzzio d'Azzia (1548–1564) – Mistrz Jan (Giannotto) Castiglione (1565–1572) – uzyskał tytuł Mistrza Generalnego Emanuel Filibert, książę sabaudzki (1572) – w 1572 połączył obediencję włoską rycerzy św. Łazarza z dynastycznym zakonem św. Maurycego, tworząc nowy zakon pod nazwą świętych Maurycego i Łazarza
Boigny – Obediencja Francuska Michał de Seure (1564–1578) Franciszek Salviati (1578–1586) Michał de Seure (1586–1593) Herman de Clermont de Chastes (1593–1603) Hugo Catelan de Castelmore (1603) Karol de Gayand de Monterolles (1603–1604) Filibert, markiz de Nerestang (1604–1620) – w roku 1608 na mocy unii personalnej na stanowiskach wielkich mistrzów zwierzchnik Połączonych Zakonów Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel i św. Łazarza z Jerozolimy Klaudiusz, markiz de Nerestang (1620–1639) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Karol, markiz de Nerestang (1639–1644) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Izaak Tybald de Courville (1644–1645) jako Delegat Zwierzchnika od 1641 zarządzał połączonymi zakonami Karol Achilles, markiz de Nerestang (1645–1673) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel François Michel Le Tellier de Louvois (1673–1691) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Rada Oficerów (1691–1693)
Paryż – pod protektoratem królów Francji Philippe de Courcillon (1693–1720) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Ludwik I Burbon, książę de Chartres, później książę orleański, andegaweński, de Valois, de Nemours, de Montpensier, de Joinville, de La Roche-sur-Yon; hrabia de Beaujolais; par Francji (1720–1752) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Rada Oficerów (1752–1757) Ludwik August Burbon, książę de Berry, następnie Delfin de Viennois (1757–1773) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Ludwik Stanisław Ksawery Burbon, hrabia Prowansji i par Francji, następnie książę andegaweński, d'Alençon, Brunoy; hrabia du Maine, Perche, de Senonches (1773–1814) – także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel Klaudiusz Ludwik, hrabia de Nançay, książę de La Châtre, par Francji (1814–1824) – namiestnik (generalny administrator) Jean Thérèse de Beaumont d’Autichamp – prezydent Rady Oficerów (1824–1831) Kapituła Rady Oficerów (1831–1841) – Bon-Joseph Dacier – historiograf, Augustyn Franciszek, baron de Silvestre – Sędzia Herbowy, ks. Picot – kapelan Wersalu i kapituły
Bejrut, Damaszek – pod protektoratem patriarchów Jerozolimy Maksymos III Mazloum, patriarcha Jerozolimy (1841 – 1855) – protektor i namiestnik (generalny administrator) Klemens I Bahous, patriarcha Jerozolimy (1856–1864) – protektor i namiestnik (generalny administrator) Grzegorz I Youssef, patriarcha Jerozolimy (1864–1897) – protektor i namiestnik (generalny administrator) Piotr IV Geraigiri, patriarcha Jerozolimy (1898–1902) – protektor i namiestnik (generalny administrator) Cyryl VIII Geha, patriarcha Jerozolimy (1902–1910) – protektor i namiestnik (generalny administrator)
Paryż – pod protektoratem patriarchów Jerozolimy: Cyryla VIII (1910–1916), Cyryla IX (1926–1930) Kapituła Rady Oficerów – Paweł Watrin – kanclerz kapituły (1910–1930), ks. kanonik Jan Tański – kapelan i jałmużnik, Paweł Bugnot – sędzia herbowy, Anzelm hrabia de la Puysaye – członek kapituły, Karol Otzenberger – agent generalny.
Madryt – pod protektoratem króla Alfonsa XIII (następnie regenta gen. Franciszka Franco i protektoratem duchowym patriarchów Jerozolimy Franciszek II Burbon, książę Sewilli, grand Hiszpanii (1930–1952) – do 1935 namiestnik, następnie wielki mistrz Franciszek III Burbon, książę Sewilli (do 1968), grand Hiszpanii (1952–1973) – do 1958 namiestnik, następnie wielki mistrz
Paryż – pod protektoratem tytularnego króla Francji Henryka VI Orleańskiego i protektoratem duchowym patriarchów Jerozolimy Karol Filip Burbon-Orleański, książę Francji, książę de Nemours, Vendôme i Alençon (1967–1969) Michał Burbon-Orleański, hrabia d'Evreux (1969–1973) – namiestnik (generalny administrator)
Madryt – Obediencja Maltańska – od 1975 pod protektoratem króla Jana Karola Hiszpańskiego Franciszek III Burbon, grand Hiszpanii (1973–1995) Franciszek IV Burbon, książę Sewilli (od 1968), grand Hiszpanii (1995–2004)
Paryż – Obediencja Paryska – pod protektoratem duchowym patriarchów Jerozolimy i protektoratem tytularnego króla Francji Henryka VI Orleańskiego (a następnie Henryka VII Orleańskiego) Piotr de Cossé, książę de Brissac (1969–1986) – używał tytułu Najwyższy Zwierzchnik Zakonu (Chef Suprême de l'Ordre) Franciszek de Cossé, markiz de Brissac, (od 1986) książę de Brissac (1986–2004)
Paryż – Obediencja Orleańska (inaczej „obediencja Boigny”)W 2004 doszło do połączenia Obediencji Maltańskiej z Obediencją Paryską. Część członków dawnej Obediencji Paryskiej nie uznała tego porozumienia i powołała swoją strukturę zakonną (tzw. Obediencja Orleańska) pod protektoratem tytularnego Henryka VII Orleańskiego. Godność wielkiego mistrza tej obediencji objął następca tronu Karol Filip Burbon-Orleański, książę Andegawenii. Pierwszym protektorem duchowym był prymas Węgier kardynał László Paskai OFM, a od 2011 kapelanem generalnym Zakomu jest prymas Czech kardynał Dominik Duka OP. – pod protektoratem tytularnego króla Francji Henryka VII Orleańskiego Karol Filip Burbon-Orleański, książę Andegawenii (2004–2010) Jan Dobrzenský z Dobrzenicz (2010-2022) Franciszek Burbon-Orleański, hrabia de Dreux (od 2023)
Madryt, Paryż – Obediencje Paryska i Maltańska – pod protektoratem królewskim Jana Karola Hiszpańskiego i duchowym patriarchy Jerozolimy Grzegorza III Franciszek IV Burbon, książę Sewilli, grand Hiszpanii (2004–2008) Karol de Gereda y Borbón, markiz Almazán (2008–2017) Franciszek de Borbón, hrabia von Hardenberg (od 2018)
Przypisy
*