Guillaume Louis Frédéric Landré (ur. 24 lutego 1905 w Hadze, zm. 6 listopada 1968 w Amsterdamie) – holenderski kompozytor.
Życiorys Jego ojcem był kompozytor Wilhelm Landré (1874–1948). Muzyki uczył się u ojca oraz Henri Zagwijna w Rotterdamie i Willema Pijpera w Utrechcie, ukończył też studia prawnicze na Uniwersytecie Utrechckim (1929). Początkowo pracował w Amsterdamie jako specjalista w zakresie prawa handlowego, jednocześnie pisząc też krytyki muzyczne. Od 1947 do 1958 roku pełnił funkcję przewodniczącego Holenderskiego Stowarzyszenia Ochrony Praw Autorskich. W latach 1950–1962 był też przewodniczącym Związku Kompozytorów Holenderskich. Otrzymał nagrodę im. W. Pijpera za II Kwartet smyczkowy oraz nagrodę im. Van der Leeuwa za utwór Symphonic Permutations.
Twórczość W swojej kompozycji nawiązywał do tradycji renesansowej polifonii niderlandzkiej, starając się dopasować ją do form współczesnych. Cechą charakterystyczną stylu Landrégo było konsekwentne rozwijanie utworu ze ściśle ograniczonego materiału wyjściowego, często z jednego tylko tematu. W kompozycjach z późniejszego okresu swojej twórczości zaczął stosować bardziej awangardowe techniki, posługując się formą wariacyjną z wykorzystaniem skali dwunastodźwiękowej. Ważną część w jego twórczości zajmują utwory poświęcone pamięci ofiar wojny oraz bliskich osób, np. utwór Piae memoriae pro patria mortuorum, w którym wykorzystał tekst requiem i fragmenty ludowych pieśni holenderskich.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Holenderscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hadze