Julodinae – podrodzina chrząszczy z rodziny bogatkowatych.
Morfologia i zasięg Chrząszcze te odznaczają się owłosieniem ciała rosnącym w trakcie życia stadium dorosłego. Głowa ma wyniesione oczy oraz pozbawioną wyraźnych wyrostków tormalnych wargę górną. Czułki cechują się rozproszonymi narządami zmysłowymi. Śródplecze jest z wierzchu słabo widoczne, a przedplecze osiąga szew pokryw. Na odwłoku brak jest porów sternalnych. Cewki Malpighiego zgrupowane są w położeniu dystalnym.
Przedstawiciele podrodziny zamieszkują Stary Świat. Najliczniej reprezentowani są w krainie etiopskiej, gdzie występuje 6 rodzajów. W krainie palearktycznej obecne są trzy rodzaje. Do fauny europejskiej zalicza się tylko 6 gatunków z rodzaju Julodis. W krainie orientalnej Julodinae reprezentuje 7 gatunków z rodzaju Sternocera.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził w 1857 roku Jean Théodore Lacordaire pod nazwą Julodides. Współcześnie zalicza się doń ponad 140 opisanych gatunków zgrupowanych w siedmiu rodzajach: Aaata Semenov-Tian-Shanskij, 1906 Amblysterna Saunders, 1871 Julodella Semenov-Tian-Shanskij, 1871 Julodis Eschscholtz, 1829 †Microjulodis Haupt, 1950 Neojulodis Kerremans, 1902 Sternocera Eschscholtz, 1829
W zapisie kopalnym przedstawiciele podrodziny znani są od eocenu.
Przypisy