Partia Lewicy () – szwedzka partia socjalistyczna, bardziej radykalna od Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej. Sprzeciwia się prywatyzacji, członkostwu Szwecji w UE, zwraca dużą uwagę na kwestie ekologiczne, propaguje postulaty feministyczne i egalitarystyczne. Jej pozycja polityczna określana jest jako lewicowa lub skrajnie lewicowa.
Powstała w 1917 na skutek rozłamu w Partii Socjaldemokratycznej. Od 1998 wraz z Zielonymi wspiera rządy socjaldemokratów.
Należy do Sojuszu Nordyckiej Zielonej Lewicy oraz Europejskiego Sojuszu Lewicy dla Ludzi i Planety.
Program Feminizm i dyskryminacja Partia Lewicy domaga się równości płci, dlatego postuluje utworzenie Ministerstwa Równości Społecznej, wprowadzenie do szkół średnich zajęć z „samoobrony feministycznej”, równej płacy i jednakowych warunków pracy dla kobiet i mężczyzn, równego podziału urlopu rodzicielskiego oraz stworzenia schronisk dla maltretowanych kobiet. Partia Lewicy chce również, aby wymiar sprawiedliwości lepiej chronił ofiary dyskryminacji ze względu na płeć, orientację seksualną i tożsamość płciową.
Partia dostrzega związek między systemem kapitalistycznym i imperializmem a rasizmem. W swoim programie Vänsterpartiet pisze: Bogactwo Zachodu w dużej części opiera się na wyzysku krajów rozwijających się i degradacji ich środowiska naturalnego.
Vänsterpartiet sprzeciwia się normatywizmowi w kwestii seksualności, uznając go za przyczynę wykluczenia i dyskryminacji osób homoseksualnych.
Imigracja i integracja Partia Lewicy chce specjalnego programu, który pomógłby nowo przybyłym do Szwecji imigrantom w znalezieniu pracy.
Vänsterpartiet politykę przymusowej asymilacji uznaje za „godną ubolewania”. Stoi na stanowisku, iż wszystkie mniejszości narodowe zamieszkujące Szwecję powinny mieć prawo do własnej tożsamości, języka i religii.
Model państwa Partia chce uchwalenia konstytucji zakładającej laickość (wypowiedzenie wszystkich umów między Szwecją a związkami wyznaniowymi) i republikański charakter państwa (zniesienie monarchii).
Polityka zagraniczna W konflikcie izraelsko-palestyńskim partia popiera niepodległościowe dążenia Palestyny. Domaga się również zerwania przez Unię Europejską umów handlowych z Izraelem, jeśli ten nie zaprzestanie okupowania Strefy Gazy.
Liderzy partyjni Carl Winberg, 1917 Zeth Höglund, 1917, 1919–1924 Ernst Åström, 1918 Karl Kilbom, 1918, 1921–1923 Nils Flyg, 1924–1929 Sven Linderot, 1929–1951 Hilding Hagberg, 1951–1964 C.-H. Hermansson, 1964–1975 Lars Werner, 1975–1993 Gudrun Schyman, 1993–2003 Ulla Hoffman (p.o.), 2003–2004 Lars Ohly 2004–2012 Jonas Sjöstedt 2012–2020 Nooshi Dadgostar 2020–
Przypisy
Linki zewnętrzne Rozmowa z Larsem Ohly
Kategoria:Szwedzkie partie socjalistyczne i socjaldemokratyczne Kategoria:Partie Zielonych Kategoria:Skrajna lewica