Komitet Hydrologiczno-Meteorologiczny – organ opiniodawczo-doradczy Państwowego Instytutu Hydrologiczno-Meteorologicznego powołany na mocy dekretu z 1946 r. o utworzeniu InstytutuDekret z dnia 5 lutego 1946 r. o utworzeniu Państwowego Instytutu Hydrologiczno-Meteorologicznego. . Zakres działania i organizację Komitetu ustalał statut uchwalony przez Radę Ministrów na wniosek Ministra Komunikacji w 1947 r.Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 czerwca 1947 r. w sprawie ogłoszenia statutu organizacyjnego Komitetu Hydrologiczno-Meteorologicznego. .
Zadania Komitetu Zadaniem Komitetu było: opiniowanie wniosków i projektów, które dyrektor Instytutu przedstawiał Komitetowi, opiniowanie ogólnego planu prac hydrologicznych i meteorologicznych, oraz środków, potrzebnych do realizacji planu prac, opiniowanie projektu koordynacji prac i badań Instytutu z badaniami hydrologicznymi i meteorologicznymi, prowadzonymi przez inne urzędy, instytucje i osoby na terenie Państwa, w celach naukowych lub praktycznych, opiniowanie wniosków w sprawie ujednolicenia metod prac badawczych hydrologicznych i meteorologicznych w Państwie oraz uzgodnienia działalności Instytutu z potrzebami zainteresowanych władz, urzędów i instytucji, celem zabezpieczenia należytej obsługi wszystkich dziedzin gospodarki państwowej, oraz interesów, związanych z obronnością Państwa, inicjowanie prac i badań, dotyczących teoretycznych i praktycznych zagadnień hydrologiczno-meteorologicznych oraz przedstawianie wniosków w sprawie organizacji i działalności Instytutu i jego jednostek terenowych.
W obradach Komitetu mogli brać udział rzeczoznawcy, zaproszeni przez przewodniczącego Komitetu.
Uchwały Komitetu zapadały większością dwóch-trzecich głosów obecnych członków Komitetu.
Skład Komitetu W skład Komitetu Hydrologiczno-Meteorologicznego wchodził: dyrektor Instytutu jako przewodniczący; przedstawiciele Ministerstw: Komunikacji, Administracji Publicznej, Ziem Odzyskanych, Rolnictwa i Reform Rolnych, Oświaty, Żeglugi, Leśnictwa oraz Centralnego Urzędu Planowania po jednym z każdego, jak również 2 przedstawicieli Ministerstwa Obrony Narodowej; 5-8 członków powoływanych i odwoływanych przez Ministra Komunikacji na wniosek dyrektora Instytutu spośród przedstawicieli wyższych uczelni, towarzystw naukowych oraz instytucji państwowych, naukowych i gospodarczych; zastępcy dyrektora Instytutu.
Komisje Komitetu Do rozpatrywania poszczególnych zagadnień, badania i przygotowywania spraw na zebranie ogólne Komitet powoływała komisje spośród członków Komitetu.
Komisje pracowały niezależnie od zebrań Komitetu.
Przewodnictwo komisji obejmował jeden z zastępców dyrektora Instytutu, wyznaczony przez przewodniczącego Komitetu.
Członkowie Komitetu i komisji oraz rzeczoznawcy otrzymywali diety i zwrot kosztów podróży za udział w posiedzeniach w wysokości, ustalonej przez Ministra Komunikacji.
Przypisy
Kategoria:Instytucje meteorologiczne