Sicarius fumosus – gatunek pająka z rodziny Sicariidae i podrodziny Sicariinae.
Taksonomia Kladogram rodzaju wg Magalhaesa i innych z 2017 roku Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1849 roku przez Hercule’a Nicoleta na podstawie osobników niedorosłych jako dwa osobne gatunki, Thomisoides deformis i Thomisoides fumosa. W 1893 roku Eugène Simon zsynonimizował Thomisoides z rodzajem Sicarius, natomiast S. deformis zsynonimizowany został z S. fumosus w 2017 roku przez Ivana Magalhaesa, Antonio Brescovita i Adalberto Santosa.
Według wyników analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Magalhaesa, Brescovita i Santosa w 2017 roku gatunek ten zajmuje w obrębie rodzaju pozycję siostrzaną względem kladu tworzonego przez S. crustosus i S. lanuginosus.
Morfologia Samce osiągają od 2,9 do 4,4 mm, a samice od 3,6 do 4,9 mm długości prosomy. Karapaks jest rudobrązowy, zaopatrzony we wzgórki oczne i ma makroszczecinki rozmieszczone przy bocznych krawędziach w wielu szeregach. Ubarwienie szczękoczułków, wargi dolnej i szczęk jest rudobrązowe. Sternum jest sercowate, ścięte, ubarwione pomarańczowo, bez brązowych znaków. Odnóża mają kolor pomarańczowy. Uda uzbrojone są w trzy lub cztery ciernie, białe makroszczecinki oraz mają w częściach przednio-bocznych zygzakowato rozmieszczone szczecinki czarne. Makroszczecinki na udach mają boki równoległe, co odróżnia je od tych u innych gatunków rodzaju. Opistosoma (odwłok) ma barwę brązowawoszarą. Genitalia samicy cechują się spermatekami mającymi od czterech do dziesięciu odgałęzień, przy czym odgałęzienia środkowe są znacznie dłuższe od bocznych i silnie na szczytach poskręcane, a odgałęzień brzusznych brak zupełnie. U samic na wylinkę przed dorosłością obserwuje się prespermateki z odgałęzieniami środkowymi palcowatymi, nieposkręcanymi, ale dłuższymi od odgałęzień bocznych. Nogogłaszczki samca mają długi i zakrzywiony embolus.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla ciepłolubne zadrzewienia, plaże i suche zakrzewienia rosnące na dużych wysokościach. Znajdowany jest pod kamieniami, skałami, kłodami i wśród korzeni roślin.
Gatunek neotropikalny, endemiczny dla Chile. Rozmieszczony jest od południowej części regionu Coquimbo przez regiony Valparaíso, Metropolitalny i O’Higgins po region Maule.
Przypisy
Kategoria:Sicariidae Kategoria:Pająki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1849 roku