Charles Spackman Barker (ur. 10 października 1804 w Bath w Anglii, zm. 26 listopada 1879 w Maidstone w Anglii) – angielski organmistrz.
Życiorys Pochodził z rodziny artystycznej. Jego ojciec – oraz wuj – , byli malarzami. Imiona otrzymał po swoim chrzestnym – koneserze sztuki, wielkim fanie twórczości jego ojca i jego opiekunie po śmierci ojca w 1809 (Barker miał wówczas 5 lat).
W młodości, przez zainteresowanie naukami przyrodniczymi odbywał przez pewien czas praktykę farmaceutyczną i stomatologiczną, które porzucił z powodu zbyt dużej wrażliwości. Od 1830, przez dwa lata odbywał praktykę u organmistrza w Londynie. W 1832 założył własny warsztat organmistrzowski w Bath.
Pod wpływem rozmowy z organistą katedry York Minster, który skarżył się na ogromny wysiłek gry na nowo wybudowanych organach (1832), skoncentrował swoją pracę na udoskonaleniu traktury gry – mechanizmu przenoszenia ruchu z klawiszy na zawory w wiatrownicach. Jego pierwszym znaczącym, ale nie wprowadzonym na szeroką skalę wynalazkiem był hydrauliczny system tłoków i cylindrów. W 1837, przebywając w Paryżu, opracował dźwignię pneumatyczną. Urządzenie to, które opatentował w 1839, zostało wkrótce nazwane od jego nazwiska dźwignią Barkera. Licencji na budowę dźwigni udzielił firmie organmistrzowskiej Aristide Cavaillé-Colla, który zastosował ją po raz pierwszy w organach bazyliki św. Dionizego w Saint-Denis. Niedługo potem zatrudnił się w warsztacie organowym . W 1844 przypadkowo doprowadził do pożaru organów w kościele Saint Eustache w Paryżu; reperował je i rozbudowywał przez 10 lat, do roku 1854.
W 1851 prezentował jeden ze swoich instrumentów na EXPO w Londynie. W 1855 został odznaczony Orderem Narodowym Legii Honorowej.
W 1858 założył z Charlsem warsztat organowy. Za namową organisty opracował elektryczną trakturę gry. Po raz pierwszy zainstalował ją w 1865, w organach .
W 1870, po wybuchu wojny francusko-pruskiej powrócił do Anglii. Zmarł w 1879.
Wynalazki Dźwignia pneumatyczna – urządzenie pneumatyczne wykorzystywane w budowie organów piszczałkowych wyposażonych w trakturę mechaniczną w celu zmniejszania oporów ruchu podczas gry na klawiaturze
Dzieła Niektóre organy piszczałkowe zbudowane przez Charlesa Barkera: Rok Miejscowość Budynek Uwagi 1855 Paulerspury (Anglia) Kościół z ojcem 1860 Saint-Maixent-l’École (Francja) 1861 Caen (Francja) zachowane 1862 Awinion (Francja) zachowane 1863 Chalon-sur-Saône (Francja) z Charlesem Verschneiderem 1863 Chalon-sur-Saône (Francja) Kościół St-Jean-de-Vignes z Charlesem Verschneiderem 1863 Cherbourg (Francja) z Charlesem Verschneiderem 1864 Meudon (Francja) z Charlesem Verschneiderem 1865 Salon-de-Provence (Francja) z Charlesem Verschneiderem, pierwsze na świecie organy z trakturą elektryczną 1868 Paryż (Francja) Kościół św. Augustyna z Albertem Peschardem, z pierwszą w historii trakturą elektropneumatyczną 1868 Paryż (Francja) Kościół św. Piotra z Montrouge zachowane
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Organmistrzowie Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1804 Kategoria:Zmarli w 1879 Kategoria:Ludzie związani z Salon-de-Provence