Rukije Sabiha Sultan (osmańskoturecki: رقیہ صبیحه سلطان; „urok” i „poranek” lub „piękna”; po 1952 r. Sabiha Osmanoğlu; ur. 19 marca 1894, zm. 26 sierpnia 1971) – księżniczka osmańska, trzecia i ostatnia córka sułtana Mehmeda VI i jego pierwszej żony Nazikeda Kadın. Była pierwszą żoną Şehzade'a Ömera Faruka, syna kalifa Abdulmecida II i Şehsuvara Hanıma.
Wczesne życie Przyszła na świat 19 marca 1894 roku w rodzinnym pałacu w OrtaköyBardakçı 2017, str. 9–10 jako córka Mehmeda VI, syn Abdulmejida I, i Gülistu Kadına. Matką była pierwsza żona jej ojca, Nazikeda KadınAçba 2004, str. 66, 77, córka Hasana Marshana i Fatmy Horecan Aredby. Sabiha była trzecią i najmłodszą córką pary. Przez skomplikowany poród Nazikeda nie mogła później mieć kolejnych dzieci.
Sabiha miała dwie siostry, Münire Fenire Sultan, starszą od niej o 6 lat, oraz Fatmę Ulviye Sultan, starszą od niej o 2 lataJamil ADRA, Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005, 2005, str. 35-36.. Miała także przyrodniego brata, młodszego o 18 lat Şehzade Mehmeda Ertuğrula, urodzonego przez drugą żonę jej ojca, Müveddet KadinSakaoğlu 2008, str. 708–709.Uluçay 2011, str. 262, 265.
Sabiha i jej siostra Ulviye uczyły się u Refika BeyaBardakçı 2017, str. 68–69, syna Mihrifeleka Hanima, drugiej gospodyni sułtana Abdülmecida I, oraz u Mlle Voçino. Ćwiczyły grę na fortepianieSakaoğlu 2008, str. 709..
Małżeństwo Sabiha Sultan była najbardziej podziwianą księżniczką swojego pokolenia. Ci, którzy ją znali, jak np. turecki poeta Yahya Kemal, często ją chwalili, mówiąc, że jest „inna” od reszty kobiet z rodziny cesarskiejBardakçı 2017, str. 11, 13..
Kiedy jej ojciec objął tron w 1918 roku, Sabiha wciąż była niezamężna. Miała jednak kilku zalotników: Raufa Orbaya, krewnego Sazkara Hanıma, jednej z małżonków sułtana Abdülhamida IIAçba 2004, str. 83.; Mahmuda Kemaal Paszę, członka rządu; Babanzade Fuad Beya, starszego oficera; Suphi Bey z Damaszku, kapitana armii; Mehmed Ali Pasza, bratanka wielkiego wezyra Ahmeda Muhtara PaszySakaoğlu 2008, str. 710..
Wszyscy zostali natychmiast odrzuceni, ponieważ Sabiha wyraziła chęć poślubienia Şehzade'a Ömera Faruka, jej drugiego kuzyna, syna przyszłego kalifa Abdülmecida II i wnuka sułtana Abdülaziza.
Ślub mały|257x257px|Sabiha Sultan (trzecia od prawej) w dniu ślubu. Razem z nią, od lewej do prawej: jej siostra Ulviye, szwagierka Dürrüşehvar, matka Nazikeda, przyrodni brat Ertuğrul i teściowa Şehsuvar. Początkowo jej życzenie zostało odrzucone, ponieważ między rodziną Sabihy, potomkami sułtana Abdülmecida I, a rodziną Faruka, potomkami Abdülaziza (obaj byli przyrodnimi braćmi), trwał konflikt w związku z podejrzaną śmiercią Abdülaziza. Przypuszczano, że został zamordowany przez zwolenników Abdülmecida IBardakçı 2017, str. 27.. Ostatecznie matki młodych, Şehzade Ömera Faruka i Nazikeda Kadın, wstawiły się za nimi u swoich małżonków, uzyskując zgodę na małżeństwo, które mogło przyczynić się do pogodzenia rodzinyBardakçı 2017, str. 28..
Ślub odbył się 20 kwietnia 1920 roku w Pałacu TopkapiBardakçı 2017, str. 29.. Celebransem był Şeyhülislam Hayrizade Ibrahim Efendi oraz przedstawiciele małżonków: Başkatip Ali Fuad Bey ze strony Sabiha i Ömer Yaver Pasha ze strony FarukaAçba 2004, str. 101.. Przyjęcie odbyło się w Pałacu YildizSakaoğlu 2008, str. 710–711.Bardakçı 2017, str. 30.Uluçay 2011, str. 266.Açba 2004, str. 102..
Początkowo para osiedliła się w willi w Rumeli Hisarı, ale w październiku 1920 roku ojciec Sabihy podarował jej i jej siostrze Ulviye Sultan dwa pałace w Nişantaşı. Rezydencje były znane jako Pałace Bliźniacze. Małżonkowie zdecydowali się mieszkać w Nişantaşı zimą. Rumeli Hisarı stała się ich letnim domemBardakçı 2017, str. 31..
Wydanie i wygnanie W ciągu następnych trzech lat małżonkom urodziły się dwie córki. Pierwsza, Fatma Neslişah SultanBardakçı 2017, str. 31–32., przyszła na świat w 1921 roku, a po dwóch latach, zaledwie sześć miesięcy przed wygnaniem rodziny cesarskiej z TurcjiBardakçi 2017, str. 70 ., urodziła się Zehra Hanzade SultanBardakçı 2017, str. 47.. Faruk i ojciec Sabihy przebywali wówczas w Szwajcarii – Sabiha dołączyła do ojca i męża wraz z córkami, podróżując Orient Expressem. Ze Szwajcarii przenieśli się do Nicei, gdzie urodziła się ostatnia córka Sabihy i Faruka, Necla Hibetullah SultanSakaoglu 2008, str. 711..
W 1930 roku Sabiha i Faruk gościli w swoim domku kuzyna Şehzade Ibrahima Tevfika i jego rodzinę, w tym jego najmłodszą córkę, Fevziye SultanBardakçı 2017, str. 141.Bardakçi 2017, str. 142.. W domu mieszkała też matka Sabihy, Nazikeda Kadın, która zajmowała pokój gościnny. Okazjonalnie przebywał tu jej pasierb Şehzade Mehmed Ertuğrul, gdy przyjeżdżał w odwiedziny do przyrodniej siostry i siostrzenicy.
W 1938 roku Sabiha wraz z rodziną, w tym matką, przeprowadziła się do Aleksandrii w Egipcie, gdzie w 1941 roku zmarła już chora NazikedaBardakçı 2017, str. 152–154..
W 1940 roku, 19 września, Sabiha była obecna na ślubie swojej córki Hanzade z egipskim księciem Mehmedem Ali Ibrahimem. Z kolei 26 września odbył się ślub jej drugiej córki Neslişah z Mohamedem Abdelem Moneimem, synem ostatniego kedywa Egiptu Abbasa Hilmi IIBardakçi 2017, str. 171.Açba 2004, str. 105 nr 16.. Córka Necla wyszła za mąż za egipskiego księcia Amira Ibrahima trzy lata później.
Rozwód Po ślubach córek małżeństwo Sabihy i Faruka popadło w kryzys. Faruk zakochał się w jednej ze swoich kuzynek, Mihribanie Mihrişah SultanBardakçı 2017, str. 205..
W 1944 roku, po śmierci kalifa Abdülmecida II, rodzina zebrała się, aby wybrać nową głowę cesarskiego rodu Osmanów. Sabiha stanęła po stronie Faruka na korzyść Şehzade Ahmeda Nihada, który ostatecznie objął to stanowiskoBardakçı 2017, str. 207. Faruk skorzystał z okazji, aby oskarżyć Sabihę o manipulowanie córkami w celu skierowania ich przeciwko niemu i poprosił o rozwódBardakçı 2017, str. 208, który udało mu się uzyskać 5 marca 1948 roku. Dziesięć lat później Faruk rozwiódł się z Mihrişah. Oświadczył, że „rozwiódł się z najlepszą kobietą, aby poślubić najgorszą”Bardakçı 2017, str. 209..
Ostatnie lata Po rozwodzie Sabiha opuściła willę w Maadi i przeprowadziła się do Heliopolis, do małego mieszkania bliżej domu córki Neslişah. Poprosiła córkę Hanzade, mieszkającą wówczas w Paryżu, aby w jej domu w Kairze mogła przechować meble i dobytek, który nie zmieścił się w nowym mieszkaniu. Hanzade zgodziła się, ale w 1952 roku, wraz z rewolucją egipską, która doprowadziła do wypędzenia z kraju rodziny królewskiej, wszyscy Osmanowie przebywający w Egipcie zostali wygnani, a ich majątek skonfiskowanyBardakçı 2017, str. 265–266..
Rodzina Sabihy uciekła do Europy, gdzie mieszkała u swoich córek w Montreux i ParyżuBardakçi 2017, str. 266.. Przez pewien czas mieszkała z siostrzeńcem Sultanzade Sabahaddinem Beyem, synem kuzynki Senihy SultanBardakçı 2017, str. 216..
W 1952 roku rząd turecki wycofał decyzję o wygnaniu księżniczek. Sabiha natychmiast zdecydowała się na powrót do Stambułu, gdzie zgodnie z ustawą o nazwiskach z 1934 roku przyjęła imię Sabiha Osmanoğlu. Osiadła w dzielnicy Nişantaşı, gdzie niegdyś znajdował się jej pałac.
Śmierć Rukije Sabiha Sultan zmarła 26 sierpnia 1971 roku w swoim domu w wieku 77 lat. Została pochowana na cmentarzu Aşiyan Asri w Stambule.
Dzieci NazwaNarodzinyŚmierćNotatkiFatma Neslişah Sultan2 lutego 1921Bardakçı 2017, str. XVI.2 kwietnia 2012Raz żonaty i miał syna i córkę; zmarł w Stambule w TurcjiZehra Hanzade Sultan12 września 1923Bardakçı 2017, str. XIV.19 marca 1998Raz żonaty i miał syna i córkę; zmarł w Paryżu, FrancjaHibetullah Necla Sultan16 maja 19266 października 2006Urodzony w Nicei we Francji; raz ożenił się i miał syna; zmarł w Lizbonie w Portugalii
Pochodzenie
Przypisy
Bibliografia Açba, Leyla (2004). Bir Çerkes prensesinin harem hatıraları. L & M. ISBN 978-9-756-49131-7 Bardakçı, Murat (2017). Neslishah: The Last Ottoman Princess. Oxford University Press. ISBN978-9-774-16837-6 Sakaoğlu, Necdet (2008). Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler. Oğlak Yayıncılık. ISBN 978-9-753-29623-6 Uluçay, M. Çağatay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ötüken. ISBN 978-9-754-37840-5
Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Osmanowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule Kategoria:Odznaczeni Orderem Medżydów Kategoria:Odznaczeni Orderem Dobroczynności (Imperium Osmańskie)