Jan Wojciech Krzyszczak (ur. 29 lipca 1942 w Jakubowicach Konińskich, zm. 22 albo 23 grudnia 2024) – polski aktor teatralny i filmowy, założyciel oraz dyrektor Teatru Kameralnego w Lublinie. Absolwent Studium Teatralnego MKiS w Warszawie. Pracował między innymi w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, oraz w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu. W latach 1977–1983, 1988–1992 oraz od 1993 roku związany z Teatrem im. J. Osterwy w Lublinie. Prywatnie mąż Wiesławy Krzyszczak oraz ojciec Beaty Krzyszczak.
Życiorys Edukacja Syn Stanisława i Heleny Krzyszczak. Jego ojciec był podoficerem Wojska Polskiego, podczas II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, a w trakcie okupacji służył w Batalionach Chłopskich i AK. Matka zajmowała się rodziną i gospodarstwem domowym. Podczas nauki w Technikum Chemicznym nr 1 w Lublinie Jan Krzyszczak brał udział w przedstawieniu „Uczone Białogłowy” jako Hryzal w reżyserii aktorki Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie Danieli Zborowskiej. Następnie ukończył Studium Nauczycielskie nr 2 w Lublinie na Wydziale Wychowania Muzycznego i Śpiewu. W roku 1972 zdał egzamin na aktora estrady, a w 1976 zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu.
Teatr Teatr Jednego Aktora W 1968 roku podjął współpracę z Wojewódzką Agencją Artystyczną „Estrada” poprzez działalność Teatru Jednego Aktora, którego był założycielem oraz reżyserem i aktorem. W czasie działalności Teatru Jednego Aktora powstały następujące monodramy: „Chryzostoma Bulwiecia podróż do Ciemnogrodu” wg Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego; „Rozkosze kultury” wg Michaiła Zoszczenki; „Stary” wg Juliana Kawalca, 1971 – nagroda za monodram na OSATIA w Zgorzelcu; „Obrona Sokratesa” wg Kostassa Varnalisa, 1972 – OSATIA – Zgorzelec nagroda Grand Prix oraz Nagroda Dziennikarzy na VII OFTJA we Wrocławiu; „Kyrelejson” wg Edwarda Redlińskiego, 1973 – II nagroda na VIII OFJTA we Wrocławiu; „Dzieje Lejzorka Rojtszwańca” wg Ilii Erenburga, 1974 – równorzędna nagroda jury na IX OFTJA we Wrocławiu; „Powrót gefrajtra Müllera”.
Prywatny Teatr Kameralny (1992–2020) Teatr Kameralny był prywatnym teatrem zawodowym z siedzibą w Domu Kultury LSM w Lublinie. Założycielem, reżyserem oraz jego dyrektorem był Jan Wojciech Krzyszczak. Teatr skupiał się na sztukach adresowanych głównie do młodzieży, jak również do widzów dorosłych. Zakończył swoją działalność w 2020 roku. Większość ze spektakli reżyserował dyrektor teatru. Gościnnie sztuki reżyserowali też m.in. Andrzej Żarnecki, Włodzimierz Fełenczak i Paweł Łysak. Scenografie do spektakli przygotowywali: Teresa Targońska, Liliana Jankowska, Ireneusz Salwa oraz Andrzej Żarnecki. Do większości przedstawień Teatru Kameralnego muzykę tworzył aktor Tomek Kobiela. Z Teatrem Kameralnym, współpracowali najczęściej aktorzy – Jolanta Rychłowska, Andrzej Żarnecki, Nina Skołuba-Uryga, Zbigniew Sztejman, Barbara Wronowska, Monika Babicka, Szymon Sędrowski, Łukasz Król, Tomasz Kobiela, Andrzej Redosz, Tomasz Bielawiec, Witold Kopeć, Artur Kocięcki, Andrzej Golejewski, Henryk Gońda, Jadwiga Jarmuł, Marek Fabian, a także Krystyna Szydłowska, Jan Krzysiak, Andrzej Sikora, Paweł Wrona, Magorzata Rapa, Patrycjusz Sokołowski, Irena Chodziakiewicz, Piotr Johanuk, Krzysztof Rogucki, Mirosław Majewski, Luiza Tabaczewska, Małgorzata Stróżek, Agnieszka Krukówna. Obsługę techniczną światła i dźwięku zapewniał Krzysztof Duński.
W trakcie działalności Teatru Kameralnego widzowie mogli oglądać m.in. następujące spektakle: „Śluby panieńskie” A.Fredro w reż. Andrzeja Żarneckiego; „Zemsta” A. Fredry w reż. Andrzeja Żarneckiego; „Świętoszek” Moliera w reż. Andrzeja Żarneckiego; „Śmieszny staruszek” Tadeusza Różewicza w reż. Jana Krzyszczaka; „Raj Eskimosów (Audiencja trzecia)” wg Bogusława Schaeffera opracowanie tekstu i reżyseria Jan Krzyszczak; „Ania z Zielonego Wzgórza” Lucy Maud Montgomery w reż. Jana Krzyszczaka; „Szatan z siódmej klasy” Kornela Makuszyńskiego w reż. Jana Krzyszczaka; „Romanca” Jacka Chmielnika w reż. Jana Krzyszczaka; „Emigranci” Sławomira Mrożka w reż. Pawła Łysaka; „Odprawa posłów greckich” Jana Kochanowskiego w reż. Jana Krzyszczaka; „Moralność Pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej w reż. Andrzeja Żarneckiego; „Zapiski więzienne Stefana Wyszyńskiego” w reż. Jana Krzyszczaka; „Edukacja Rity” Williego Russela opracowanie tekstu Jan Krzyszczak.
Działalność artystyczna w teatrach stacjonarnych Podczas pracy w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1974–1977) zagrał m.in. w „Emigrantach” Sławomira Mrożka w reż. Agnieszki Holland jako XX, jako Żyd w „Dewajtis” w reżyserii Andrzeja Rozhina, w przedstawieniu „Rozstanie w czerwcu” Aleksandra Wampilowa (główna rola męska), „Wesele u drobnomieszczan” aut. Bertol Brecht w reż. Piotra Sowińskiego rola: Pan Młody, „Akt przerywany” T. Różewicza w reż. Z. Cybulski rola autor i inne.
Od 1976 roku do 1978 roku Jan Krzyszczak pracował w Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. Do jego ważniejszych ról można zaliczyć Aleksandra w sztuce „Odprawa posłów greckich” Jana Kochanowskiego w reż. Andrzeja Witkowskiego, Pustaka w sztuce Fircyk w Zalotach Franciszka Zabłockiego w reż. Zbigniewa Besserta oraz rolę III urzędnika w Owcy Stanisława Stratijewa w reż. Wandy Laskowskiej oraz w „Emgirantach” Sławomira Mrożka w reż. Jerzego Zegalskiego. Od 1984 do 1987 występował we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, w latach 1992–1993 w Teatrze Muzycznym w Lublinie. Krzyszczak najdłużej jako aktor związany był z Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1978–1983, 1988–1992 oraz od 1993), gdzie debiutował tam rolą Horacego w „Hamlecie” Williama Shakespeare’a.
Podczas pracy w teatrach stacjonarnych Jan Wojciech Krzyszczak zagrał w następujących spektaklach: