thumb|Reprezentacja Tunezji w 2010 Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn – przedstawiciel Tunezji w międzynarodowych zawodach piłkarskich mężczyzn. Siedmiokrotny uczestnik finałów mistrzostw świata, który nigdy nie wyszedł z fazy grupowej rozgrywek. Drużyna wystąpiła dziewiętnaście razy w finałach Pucharu Narodu Afryki (1962, 1963, 1965, 1978, 1982, 1994, 1996, 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017, 2019), gdzie największym sukcesem było zdobycie mistrzostwa w 2004 będąc gospodarzem turnieju.

Historia Siedmiokrotnie grała w finałach mistrzostw świata. Premierowy start miał miejsce w roku 1978. Drużyna prowadzona przez legendarnego Abdelmajida Chetalego z Polską wprawdzie przegrała, a z reprezentacją RFN bezbramkowo zremisowała, ale pokonując 3:1 Meksyk, odniosła pierwsze zwycięstwo dla kontynentu afrykańskiego na światowym czempionacie i ostatecznie zajęła trzecie miejsce w grupie.

Od drugiej połowy lat 90. piłkarstwo tunezyjskie przeżywa swoje najlepsze dni. W 1996 roku reprezentacja zdobyła wicemistrzostwo Afryki i wzięła udział w Igrzyskach Olimpijskich, a rok później zakwalifikowała się – po dwudziestoletniej przerwie – do finałów mistrzostw świata. We Francji Tunezyjczycy zajęli ostatnie miejsce w grupie notując remis z Rumunią 1:1 i dwukrotnie przegrywając (z Kolumbią 0:1 oraz Anglią 0:2). Także w 1997 roku dwa kluby z Tunezji zdobyły najważniejsze afrykańskie trofea – Étoile Sportive du Sahel wywalczył Puchar Zdobywców Pucharów, a Espérance Tunis – Puchar CAF, odpowiednik europejskiego Pucharu UEFA. Tunezja była obecna również na Mundialu 2002. Koreańsko-japoński czempionat Kartagińskie Orły ponownie zakończyły już po fazie grupowej remisując 1:1 z Belgią, oraz przegrywając z Rosją i Japonią po 0:2. Premierowy triumf z 2004 roku w Pucharze Narodów Afryki ostatecznie udowodnił, że reprezentacja, którą od czterech lat prowadził Francuz Roger Lemerre, należy do absolutnej czołówki drużyn z Czarnego Kontynentu. Dzięki zwycięstwu w PNA 2004 reprezentacja Tunezji wystąpiła w rozgrywkach o Puchar Konfederacji 2005. Zakończyła je jednak już na fazie grupowej. W 2006 roku trzeci raz z rzędu udało jej się awansować do mistrzostw świata. Niemiecki mundial Tunezyjczycy rozpoczęli od remisu z Arabią Saudyjską 2:2. Później przyszły porażki z Hiszpanią 1:3 oraz Ukrainą 0:1. Z jednym punktem na koncie zajęli więc trzecie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Ponownie Tunezyjczycy awansowali na mundial 12 lat później. W 2018 roku w Rosji Tunezja grała w grupie G razem z Anglią, Belgią, oraz Panamą. Po porażkach z Anglikami 1:2 i Belgami 2:5 w pierwszych dwóch spotkaniach na zakończenie zmagań grupowych i ostateczne pożegnanie z turniejem Orły Kartaginy wygrały 2:1 z Panamczykami.

Reprezentacja Tunezji awansowała także do finałów mistrzostw świata w 2022 i w 2026, ale także podczas tych turniejów nie zdołała wyjść z grupy.

Fundamenty obecnej siły piłki tunezyjskiej zbudowali w latach 80. zagraniczni trenerzy, którzy przywieźli z Europy nowe wzorce szkoleniowe, położyli nacisk na przygotowanie taktyczne i zwiększyli dyscyplinę wśród zawodników. Dobrą opinię wyrobili sobie w Tunezji Polacy. Henryk Apostel, Bernard Blaut, Stefan Białas, Antoni Piechniczek, czy Ryszard Kulesza pracowali w najlepszych klubach w kraju, a dwaj ostatni prowadzili drużynę narodową (Kulesza w latach 1981-83, Piechniczek 1988-89). W latach 1994–1998 i 2015–2017 selekcjonerem reprezentacji był także Henryk Kasperczak. Obecnie selekcjonerem kadry Tunezji jest Nabil Maâloul, który prowadził tę kadrę w 2013 roku.

W Tunezji piłka nożna jest sportem numer jeden. Popularność piłkarzy i trenerów jest ogromna.

Większość piłkarzy, podobnie jak reprezentanci Kamerunu, czy Nigerii, gra w klubach francuskich. Niewielu występuje w kraju, jeśli już to najczęściej w Esperance Tunis.

Udział w międzynarodowych turniejach Mistrzostwa świata Udział w mistrzostwach świataRokKwalifikacjeWynik 1962 Nie zakwalifikowała się 1966 Wycofała się z eliminacji 1970 Nie zakwalifikowała się 1974 1978 AwansFaza grupowa 1982 Nie zakwalifikowała się 1986 1990 1994 1998 AwansFaza grupowa 2002 AwansFaza grupowa 2006 AwansFaza grupowa 2010 Nie zakwalifikowała się 2014 2018 AwansFaza grupowa 2022AwansFaza grupowa 2026AwansFaza grupowa

Puchar Narodów Afryki 1962 – III miejsce 1963 – Faza grupowa 1965 – II miejsce 1968 – 1974 – Nie zakwalifikowała się 1978 – IV miejsce 1980 – Wycofała się w trakcie eliminacji 1982 – Faza grupowa 1984 – 1992 – Nie zakwalifikowała się 1994 – Faza grupowa 1996 – II miejsce 1998 – Ćwierćfinał 2000 – IV miejsce 2002 – Faza grupowa 2004 – Mistrzostwo 2006 – Ćwierćfinał 2008 – Ćwierćfinał 2010 – Faza grupowa 2012 – Ćwierćfinał 2013 – Faza grupowa 2015 – Ćwierćfinał 2017 – Ćwierćfinał 2019 – IV miejsce 2021 – Ćwierćfinał 2023 – Faza grupowa 2025 – 1/8 finału

Szkoleniowcy 1979-80 – Dhib Hmid 1981-83 – Ryszard Kulesza 1984-86 – Youssef Zouaoui 1986-87 – Jean Vincent 1987-88 – Tarek Ben Othman 1988-89 – Antoni Piechniczek 1990-93 – Mrad Mahjoub 1993 – Salad Akacha 1993-94 – Youssef Zouaoui 1994 – Faouzi Benzarti 1994-98 – Henryk Kasperczak 1998-00 – Francesco Scoglio 2000-01 – Eckhard Krautzun 2001-02 – Henri Michel 2002-02 – Ammar Souayah 2002-08 – Roger Lemerre 2008-09 – Humberto Coelho 2009-10 – Faouzi Benzarti 2010 – Sami Trabelsi 2010 – Bertrand Marchand 2011 – Faouzi Benzarti 2011 – Ammar Souayah 2011-13 – Sami Trabelsi 2013 – Nabil Maâloul 2013-14 – Ruud Krol 2014-15 – Georges Leekens 2015-17 – Henryk Kasperczak 2017-18 – Nabil Maâloul 2018 – Faouzi Benzarti 2018-19 – Alain Giresse 2019-22 – Mondher Kebaier od 2022 – Jalel Kadri

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

Oficjalna witryna związku RSSSF – archiwum wyników RSSSF – archiwum trenerów 1956 -

Kategoria:Tunezyjskie reprezentacje narodowe