Cheiramiona – rodzaj pająków z rodziny zbrojnikowatych.
Morfologia Ubarwienie odznacza się obecnością brązowego wzoru na stawach odnóży, wierzchu opistosomy (odwłoka) i wokół kądziołków przędnych. Odnóża pierwszej pary są znacznie dłuższe niż pary ostatniej. Genitalia samicy cechują się niewielką, owalną, tylko wokół otworów kopulacyjnych i wzdłuż fałdy epigastrycznej mocniej zesklerotyzowaną płytką płciową. Wulwa ma krótkie przewody kopulacyjne umieszczone głównie środkowo względem owalnych do nerkowatych, blisko siebie położonych spermatek. Nogogłaszczki samca mają bardzo małą i stępioną apofizę (ostrogę) cymbialną, zwykle niezesklerotyzowaną apofyzę medialną oraz krótki i gruby embolus. Ciemna, krótka i zwykle tępa apofiza retrolateralna goleni ma niekiedy niewielki guzek po stronie wewnętrznej.
Rozprzestrzenienie Rodzaj afrotropikalny, najliczniej reprezentowany w Południowej Afryce, gdzie występuje 35 gatunków, w tym 30 endemicznie. Poza tym znany jest z Lesotho, Eswatini, Namibii, Zimbabwe, Mozambiku, Malawi, DR Konga, Tanzanii, Rwandy, Kenii i Egiptu.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1999 roku przez Leona N. Lotza i Annę Sophię Dippenaar-Schoeman na łamach „Navorsinge van die Nasionale Museum Bloemfontein”. Gatunkiem typowym wyznaczono Cheiracanthium clavigerum. W 2003 roku Leon N. Lotz dokonał rewizji rodzaju, a w latach 2005 i 2015 opisu licznych nowych gatunków.
Do rodzaju tego należy 50 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Zbrojnikowate (pająki) Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1999 roku